Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2008

Η Δημοκρατία στο Σάμερχιλ



Επίκαιρο το βιντεάκι για τον Δημοκρατικό τρόπο λήψης αποφάσεων στο Αντιαυταρχικό Σχολείο Σάμερχιλ. Το σχολείο θρύλος που ίδρυσε ο A.S.Neel.
Επίκαιρο όχι μόνο ως προς το σχόλιο της προηγούμενης καταχώρησης, σχετικά με τον Δημοκρατικό τρόπο λήψης συλλογικών αποφάσεων, αλλά και ως προς την έναρξη του σχολικού έτους. Δυστυχώς στις μέρες μας καταντήσαμε να συζητάμε τα προβλήματα της παιδείας μας εντελώς επιδερμικά, προβάλλοντας κυρίως τις ελλείψεις της υλικοτεχνικής υποδομής, λες και τον καιρό που αυτή ήταν σε πολύ χειρότερο χάλι από την σημερινή, δεν υπήρχε παιδεία, θα έλεγα πολύ καλύτερη από την σημερινή, η οποία σήμερα σχεδόν ταυτίστηκε με την εξειδίκευση προς ίδιον όφελος και χωρίς καμία σύνδεση με την ανταποδοτικότητα στην ίδια την κοινωνία που την δημιούργησε και την χρηματοδοτεί. Σπούδαζα τότε, στο τέλος της δικτατορίας, στην ΑΣΕΤΕΜ για καθηγητής Τεχνικών Σχολών, όταν ανακάλυψα τον Neel με το Summerhill , και τον Τολστόη, με το σχολείο του την Σταγιέρα Πολιάνα αλλά και (τι έκπληξη!) τον Δελμούζο και τον Σαράτση με το Λύκειο Θηλέων Βόλου επί Βενιζέλου. Ήταν για μένα και τα τρία αυτά παραδείγματα φωτεινοί φάροι που μου έδειξαν τον δρόμο και νοηματοδότησαν όλες τις επόμενες επιλογές μου στον χώρο της παιδείας που υπηρέτησα για 10 χρόνια (1974-1984) ως μόνιμος καθηγητής στην μεταχουντική Κέρκυρα. Φυσικά οι πιέσεις αφόρητες και οι ψευδείς κατηγόριες, του τότε Δεσπότη εναντίον μου, χειρότερες κι από του... Ρωχάμη!! Ο Δελμούζος τουλάχιστον είχε στήριγμα μεγάλες προσωπικότητες στην περίφημη δίκη του Ναυπλίου. Στους ελάχιστους, δυστυχώς, που γνωρίζουν να διακρίνουν το τεράστιο πρόβλημα της κοινωνικής μας παθογένειας, είναι καταφανές και πρόδηλο ότι η παιδεία είναι στην ρίζα του κακού. Βασικό στοιχείο αυτής της παθογένειας η Δημοκρατία. Μια έννοια που χρειάστηκαν αμέτρητοι αιώνες ως που να την ανακαλύψει ο άνθρωπος στην κορύφωση της πολιτισμικής του λάμψης. Μία έννοια με εκπληκτικές προεκτάσεις, όπως ο σεβασμός της αντίθετης άποψης, το πνεύμα της αμφισβήτησης ενάντια στην πίστη, ο σεβασμός των μειονοτήτων, της Δικαιοσύνης, της ελεύθερης σκέψης, του ανθρωπισμού κ.λ.π. κ.λ.π. Μία έννοια και μία γιγάντια κατάκτηση του ανθρώπινου πνεύματος, χωρίς την οποία θα είμαστε ακόμη στην εποχή των σπηλαίων και της ανθρωποφαγίας. Μία σημαντική παρατήρηση: Και τα τρία πρότυπα εκπαιδευτήρια που προανάφερα ήταν ιδιωτικές πρωτοβουλίες που έλαμψαν σε εποχές και χώρες με αποσαθρωμένο Δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα. Αν λειτουργούσαν όλα τα σχολεία όπως το Σάμερχιλ και όλα τα παιδιά είχαν την ίδια δυνατότητα πρόσβασης σε αυτά, τότε είναι σίγουρο ότι καθόλου δεν θα ενδιέφερε αν αυτά τα σχολεία ήταν Δημόσια ή Ιδιωτικά. Να λοιπόν πως και στον τομέα της Παιδείας ισχύει το ίδιο όπως σε άλλους τομείς (π.χ. Τεχνολογία, Οικονομία κ.λ.π.). Το βασικό ποιοτικό τους χαρακτηριστικό δεν είναι το θεσμικό καθεστώς λειτουργίας, αν δηλαδή η Παιδεία είναι Ιδιωτική ή Δημόσια, αλλά αν είναι Παιδεία ή οτιδήποτε άλλο. Ούτε εγκλωβισμένη μπορεί να υπάρξει Παιδεία στα πλαίσια του κρατικού μηχανισμού, ούτε ξεκομμένη από την κοινωνία, στο μάταιο και αυτοκαταστροφικό κυνήγι της ατομικής ανέλιξης, όπως οι κερδοσκοπικοί επιχειρηματικοί όμιλοι την θέλουν. Το αιώνιο ζήτημα είναι η Κοινωνικοποιημένη Παιδεία όπου και όταν αυτή βρει γόνιμο έδαφος. Στην χώρα μας δυστυχώς αυτή η Παιδεία τείνει να εκλείψει, παρόλο που δεν θα σβήσει ποτέ, όπως η ιστορία μας εγγυάται. Τιμή και δόξα λοιπόν σε όλους τους εκπαιδευτικούς που μέσα από ένα σαθρό εκπαιδευτικό σύστημα (Ιδιωτικό ή Δημόσιο) δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους φυλάττοντες Θερμοπύλες. Τιμή και δόξα σε κάθε πολίτη που μέσα σε ένα κλίμα έντονης αμφισβήτησης των Δημοκρατικών θεσμών, δίνει την μάχη του έστω και μόνος, ως άλλος Δον Κιχώτης, υφιστάμενος συνήθως την χλεύη και την περιφρόνηση του γραφικού, του ρομαντικού, του απροσάρμοστου.

Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2008

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΤΗΝ ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ 20/09/08

Πατριώτες.
Το καταραμένο έργο στα Μισοράχια έγινε. Η λυσσαλέα εμμονή των Αρχόντων να το φέρουν σε πέρας, μία εξήγηση έχει: Αν δεν τελείωνε, η Ε.Ε. θα ζητούσε επιστροφή των χρημάτων, που ήδη είχαν φαγωθεί και θα ακολουθούσαν δράματα όπως κατασχέσεις περιουσιών και φυλακίσεις. Ίσως τώρα είναι καλύτερα, γιατί αν θα ανοίξει το κουτί της Πανδώρας, ψάχνοντας για υπεύθυνους και ενόχους, υπάρχει κίνδυνος να αλληλοφαγωθούμε στο τέλος .
Η αντίδραση της Λευκιμμαϊκής κοινωνίας, παρόλο που ήταν έντονη σε πολλές εκφάνσεις της, απέτυχε (και στον Νομικό τομέα και στον Αγωνιστικό τομέα και στον Πολιτικό τομέα και στον Οργανωτικό τομέα και στον Επικοινωνιακό τομέα) να αναστείλει το έργο, ενώ η εικόνα που βγήκε στα ΜΜΕ μόνο σε μία περιορισμένη μειοψηφία της κοινής γνώμης είχε ευνοϊκό αποτέλεσμα.
Με καταφανή τα χαρακτηριστικά της κοινωνικής μας παθογένειας θα ήταν παγκόσμια πρωτοτυπία να πετύχει στον σκοπό της. Τίποτε όμως δεν χάθηκε, παρόλο που ο κίνδυνος να λειτουργήσει αυτή η πελώρια χωματερή είναι πολύ πιο κοντά. Θα νικήσουμε μόνο όταν προτάξουμε σαν λάβαρο και επιβάλουμε με σαφή πλειοψηφία την Αποκεντρωμένη κατά Δήμο διαχείριση των σκουπιδιών, όπως ψηφίστηκε στην Συντονιστική στα Μισοράχια την 15η του Απρίλη. Είναι η μόνη πρόταση άμεσης εφαρμογής, που εξασφαλίζοντας δίκαιη κατανομή βαρών και ωφελημάτων (εκτός των πολλών άλλων προτερημάτων ) και η οποία μπορεί να πετύχει όχι μόνο Πανλευκιμμαϊκη αποδοχή αλλά και Πανκερκυραϊκή και Πανελλαδική, για να ανατρέψει τον υπάρχοντα σχεδιασμό Συγκεντρωτικής Διαχείρισης των σκουπιδιών που θα μας πιει το αίμα, κάνοντας κάποιους πλούσιους πλουσιότερους, χώρια που θα μας καταστρέψει.
Ωστόσο τα προβλήματα στον τόπο μας γίνονται όλο και περισσότερα. Δεν πρέπει να περιορίσουμε τον αγώνα μας μόνο κατά του ΧΥΤΑ. Πρέπει να δούμε την ρίζα της αδυναμίας μας και να δουλέψουμε μεθοδικά και επίμονα προς τον στόχο μιας καλύτερης και ισχυρής κοινωνίας, σε τοπικό τουλάχιστον επίπεδο. Για να γίνει αυτό χρειάζεται να ξαναβάλουμε στο τραπέζι του προβληματισμού μας την ιδέα για δημιουργία ενός Διακοινωνικού Φορέα όλων των Λευκιμμαίων απανταχού της γής, ώστε να ορθώσουμε ένα ισχυρό μέτωπο κατά της κεντρομόλας δύναμης της Χώρας και της ασυδοσίας της κεντρικής εξουσίας, να δώσουμε σάρκα και οστά στην αγάπη των Λευκιμμιωτών για τον τόπο τους, να συντάξουμε ένα τοπικό σχέδιο ανάπτυξης με παλλαϊκή αποδοχή για να ξέρουμε που πάμε και τι Λευκίμμη θέλουμε στο Μέλλον, να θεραπεύσουμε χρονίζουσες καταστάσεις κοινωνικής παθογένειας (όπως π.χ. τις τοπικιστικές αντιθέσεις, την μη συμμετοχή στα κοινά κ.λ.π.), και να δώσουμε πραγματική ελπίδα ζωής στον τόπο μας.
Η αρχή μπορεί να γίνει εδώ και τώρα με κάθετη βελτίωση της λειτουργίας και των διαδικασιών λήψης αποφάσεων της Συντονιστικής. Δεν νοείτε, μετά από τόσους αγώνες για Δημοκρατία, σε μία χώρα που είναι η γενέτειρα της Δημοκρατίας, να υποχωρούμε σε σκοταδιστικές μεθόδους Ανατολίτικης προέλευσης. Η Δημοκρατία μπορεί να μην είναι ικανή συνθήκη για σωστές αποφάσεις, είναι όμως αναγκαία συνθήκη, γιατί χωρίς αυτήν σίγουρα τρέχουμε με όπισθεν. Μόνο με Δημοκρατικές διαδικασίες θα μπορούμε να ελπίζουμε σε διεύρυνση της συμμετοχής και δι’ αυτής, στην επίτευξη και του συγκεκριμένου στόχου μας, που πλέον είναι η μετατροπή του περιφραγμένου χώρου στα Μισοράχια σε ένα θαυμάσιο θεματικό πάρκο για περίπατο, αναψυχή, αθλοπαιδιές, πολιτιστικές εκδηλώσεις και ότι άλλο ωραίο μπορεί να βγει απ’ την φαντασία μας. Η νίκη είναι δική μας.

Γιώργος Σ. Βλάσσης (Μελισσουργός) 20 Σεπτέμβρη 2008

Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2008

Κι όμως. Ο Χορός είναι Μαγεία!!!



Δεν είμαι κριτικός τέχνης και ούτε παρακολουθώ συστηματικά, ιδιαίτερα την τέχνη του χορού. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα, με την αλματώδη ανάπτυξη των σχολών χορού, τις περισσότερες φορές που παρακολούθησα χορευτικές παραστάσεις μου δημιούργησαν αρνητικά συναισθήματα. Κάτι σαν δημοσιο-σεξιστικές προβολές, ή ναρκισο-μαζοχιστικές γυμναστικές επιδείξεις μου θύμιζαν. Η χειμαρρώδης εμφάνιση στο χορευτικό στερέωμα του Δημήτρη Παπαϊωάννου ανέτρεψε ριζικά την σχεδόν παγιωμένη αυτή αίσθησή μου, για να επαναφέρει την εκτίμησή μου στην ορχηστρική τέχνη που είχα σχηματίσει βλέποντας για πρώτη φορά Νιζίνσκυ. Τελείως διαφορετικές οι εποχές και η τεχνική τους. Το συναίσθημα του Μαγικού και υπέρκοσμου όμως το ίδιο. Όσοι δεν το νιώσατε αξίζει εδώ να τολμήσετε. Για τον Νιζίνσκυ υπάρχει προηγούμενη καταχώρηση σ' αυτό το blog ενώ και για τους δύο κορυφαίους και παγκόσμιας αναγνώρισης κορυφαίους καλλιτέχνες, μπορείτε να βρείτε περισσότερα στο You Tube.

Σάββατο, 6 Σεπτεμβρίου 2008

ΜΙΑ ΣΤΟ ΚΑΡΦΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΣΤΟ ΠΕΤΑΛΟ

ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Αφορμή γι αυτό το σχόλιο είναι η τοποθέτηση του συνδικαλιστικού οργάνου των αξιωματικών της Αστυνομίας Ιονίων Νήσων σε τοπικό κανάλι, σχετικά με τα τελευταία επεισόδια στο αστυνομικό τμήμα Λευκίμμης. Μία τοποθέτηση που είναι τουλάχιστον απαράδεκτη, κατά την ταπεινή μου άποψη, για να μην πω τίποτα βαρύτερο. Μία τοποθέτηση που, εντελώς λαθεμένα (αν όχι έντεχνα επιτηδευμένα) συγχέει την γνώμη όχι μόνον του συνόλου των πολιτών που αντιδρούν στον ΧΥΤΑ αλλά και του συνόλου των Λευκιμμιωτών με την γνώμη και τα κατορθώματα μιας τραγικής μειοψηφικής σέχτας που καθοδηγείται, απολύτως μεθοδικά και καταχθόνια, από μία δράκα θλιβερών πολιτικάντηδων ηγετίσκων, στους οποίους το λιγότερο που θα μπορούσα να καταλογίσω είναι η χρήση πρωτόλειας μεθόδου επίλυσης του υπαρξιακού τους αδιεξόδου. Μία φασιστοειδής σέχτα, που και όταν δεν υποτιμά δημόσια τις Δημοκρατικές Διαδικασίες λήψης συλλογικών αποφάσεων, κατά κόρον και κατ’ εξακολούθησιν τις ποδοπατά στην πράξη. Η τελευταία επίθεση στο Δημοτικό Συμβούλιο είναι η κορυφή του παγόβουνου. Είναι οι ίδιοι που έχουν αυθαίρετα χρησθεί εκφραστές της Λαϊκής βούλησης και των Λαϊκών συμφερόντων, εκλεγμένοι από μία Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα της οποίας μεθοδικά τορπίλισαν κάθε ίχνος ανοιχτής Δημοκρατικής διαδικασίας, πετυχαίνοντας να διώξουν όλους τους ήπιου ήθους Δημοκράτες πολίτες και να μείνουν στο τέλος μία δράκα συνωμοτών, μυστικιστών, συγκρουσιακών, και τσαμπουκάδων, που αδιαφορούν για την γνώμη των άλλων και με προσβολές, προσωπικές επιθέσεις και χίλιες άλλες μεθοδεύσεις, εκφράζουν ότι πιο αρνητικό και καταδικαστέο στην Λευκιμμιώτικη ηθική και συνείδηση και οι οποίοι στα δύσκολα πάντα την κάνουν λαμόγιο βάζοντας μπροστά τα γυναικόπαιδα και τους άσχετους κακομοίρηδες να τρώνε τις μηνύσεις και τις ροπαλιές.

Ε όχι κύριοι Αστυνομικοί!! Όλα αυτά και πολλά άλλα τα ξέρετε κι εσείς και η ηγεσία σας, πολύ καλύτερα κι από μένα, καιρό τώρα. Κάποιοι δικοί σας συνάδελφοι σίγουρα παρακολουθούν (και πιθανόν υποθάλπουν) την στρέβλωση και την χειραγώγηση του κινήματος κατά του ΧΥΤΑ όπως αυτό καταφανέστατα υπηρετεί και καθοδηγεί η φασιστική ιστοσελίδα του ΧΥΤΑ Λευκίμμης. Αφού μόνο η υπηρεσία σας μπορεί να γνωρίζει ποιος είναι ο διαχειριστής της που διαλέγει τα κείμενα των καταχωρήσεων, που ποτέ δεν καταχωρεί τις αποφάσεις της Συντονιστικής παρά μόνον θέσεις, απόψεις και σχόλια που συμφωνούν με τις απόψεις του ιδίου ή της ομάδας του. Ξέρετε πολύ καλά ότι αυτή η άθλια ιστοσελίδα δεν επιτρέπει ελεύθερο σχολιασμό των καταχωρήσεων και ούτε την υπερψηφισμένη, από την Συντονιστική Επιτροπή σε τακτική και δημόσια συνεδρία της στα Μισοράχια, πρόταση της Λευκιμμιώτικης Ομάδας Ανακύκλωσης για την αποκεντρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων, δεν εμφάνισε ποτέ στις καταχωρήσεις της, παρόλο που εκατοντάδες συμπολίτες μας την έχουν υπογράψει με ελάχιστη προσπάθεια συλλογής υπογραφών που έγινε στην Λ. Συνέλευση στου Πετράκη. Αυτά, γιατί κάνετε πως δεν τα ξέρετε; Την ώρα που οι Αρχόντοι καμώνονται πως δεν βλέπουν καμία λύση άμεσης διαχείρισης, παραπλανώντας τον Κερκυραϊκό Λαό, την ώρα που όλα τα κόμματα προτείνουν συγκεντρωτική διαχείριση που εγγυάται το ξεζούμισμά μας, την ώρα που μια δράκα συγκρουσιακών τσαμπουκάδων συνωμοτών δίνει απεχθή ταυτότητα στο κίνημα κατά του εγκλήματος στα Μισοράχια, εσείς πού είσαστε; Μήπως λουφάζατε σαν τους χάμουργες περιμένοντας να δείτε κατά πού θα κλίνει η πλάστιγγα για να το παίξετε εκ των υστέρων θύματα και τιμητές της σωφροσύνης, της ευταξίας και της νομιμότητας; Ή μήπως, όπως οι περισσότεροι, με μειωμένη κοινωνική συνείδηση, ακολουθήσατε την πεπατημένη του «Διαφωνώ και Απέχω»; Ή ακόμα χειρότερα, μήπως από φόβο πιθανών συνεπειών από τους προϊσταμένους σας, όχι μόνο αποποιηθήκατε τον πολιτικό σας λόγο, ρόλο και ευθύνη αλλά και λόγω ενοχών απ’ την διάσταση της στάσης σας με την αντίδραση των πολιτών «την ανάγκη φιλοτιμίαν ποιούμενοι» κατηγορείτε τα «ταραχοποιά στοιχεία» αγνοώντας ότι ο βασικός ταραχοποιός είναι το μπουκούνιασμά μας και η αδιαφορία απέναντι στο συγκεντρωμένο κεφάλαιο και την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο; Μήπως τώρα που όσοι αντιστάθηκαν στην δημιουργία του ΧΥΤΑ χάσανε κάθε ελπίδα και το έργο ολοκληρώνεται (με την συμβολή σας βεβαίως) τώρα που τα διαπλεκόμενα συμφέροντα απόδειξαν για άλλη μια φορά την υπεροχή τους, σπεύδετε εσείς να προβάλλετε τα τραύματα από την μάχη σας με τους χαχόλους, μπας και γλύψετε κάνα κοψίδι παραπάνω; Τι νόημα έχει η προσπάθειά σας να αναδείξετε το κοινωνικό σας πρόσωπο, που κανένας συνετός πολίτης δεν αμφισβήτησε (όταν βέβαια το... σαπουνίζετε) την στιγμή που όλοι ξέρουν ότι στις χρόνιες τώρα διαμαρτυρίες μας (όχι μόνο στο θέμα των σκουπιδιών) ποτέ δεν πήρατε θέση, στις αμέτρητες προσκλήσεις μας για συζήτηση του καυτού θέματος του ΧΥΤΑ ποτέ δεν προσήλθατε, παρόλο που ξέρατε ότι εμπλέκεστε και ως όργανα της τάξεως και σας αφορά ως πολίτες; Το συνδικαλιστικό σας όργανο γιατί το έχετε; Μόνο για μισθολογικές διεκδικήσεις; Αλλά βέβαια νομίζετε ότι είστε στο απυρόβλητο, καλυπτόμενοι κάτω από την στολή της υπηρεσίας σας στο καθήκον, κλείνετε τα μάτια μπρος στην κατάφορη προσβολή πατρίου εδάφους, και στηρίζετε την υλοποίηση των καταστροφικών πολιτικών αποφάσεων, την ώρα που όλοι οφείλατε τουλάχιστον να γνωρίζετε και να αποκαλύπτετε την πλήρη αλήθεια, την κατάφορη αδικία σε βάρος των πολιτών και την εξόφθαλμη καταστροφή του περιβάλλοντος και να αντιδράτε ανάλογα. Τι κάνατε όμως εσείς τόσο καιρό; Ο μισθούλης να τρέχει και... άλογο κλάνει!! Ε πολλά δεν ζητάτε; Και καλά να τα έχετε με τους θιγόμενους πολίτες και τους διαπλεκόμενους της ρεμούλας να υπηρετείτε και αμέτοχοι με τους κοινωνικούς αγώνες να είσαστε. Εμ δεν γίνετε και την πίττα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο. Όταν οι Αρχόντοι είναι σε διάσταση με τον Λαό (όπως παραδέχεστε) τότε πρέπει να διαλέξετε με ποιους είστε. Δεν γίνεται να συγκαλείται παλλαϊκό συλλαλητήριο κι εσείς να βάζετε την καραμπίνα στην πλάτη και να πάτε για κυνήγι. Δεν γίνετε να συγκαλείται Λαϊκή Συνέλευση κι εσείς να πίνετε το καφεδάκι σας στο καφενείο συζητώντας για τα νέα αστέρια του ποδοσφαίρου. Δεν αρκεί η κοινωνική σας προσφορά μόνον όταν φοράτε την στολή εν ώρα υπηρεσίας. Χρειάζεται να διευρύνετε την κοινωνική σας συνείδηση, να μετέχετε, γιατί κι εσείς έχετε παιδιά που αν δεν ζήσουν εδώ θα ζήσουν παραπέρα, με τα ανάλογα προβλήματα. Μία τελεία στον χάρτη είναι η πατρίδα μας και όλοι μαζί πρέπει να την προστατεύουμε όπως όλοι πρέπει να προστατευθούμε από τους λοποδύτες που διαφεντεύουν το μεγάλο κεφάλαιο και το μόνο που τους νοιάζει είναι να μας ξεζουμίζουν. Οι ίδιοι είναι που μόνο κονδύλια βλέπουν και στον ύπνο τους και, όπως λέει κι ο Νομάρχης μας και ο Περιφερειάρχης μας, βάλθηκαν να απορροφήσουν όλα τα κονδύλια και... «Γαία πυρή μειχθείτο». Ανοίξτε και λίγο τα μάτια σας και μην τα ρίχνετε όλα στον Λαό που δεν ξέρει να ψηφίζει. Επαγγελματίες λαοπλάνοι είναι και ξέρουν πολύ καλά να δρέπουν ψήφους ρίχνοντας ο ένας την ευθύνη στον άλλο. Ανήκετε κι εσείς στον Λαό που τους ψήφισε. Όχι απ’ έξω την ουρά σας!!

Επανειλημμένα προσπάθησα να αποδιώξω κάθε σκέψη για σύγκρουση των συμπολιτών μου με τα όργανα της τάξης, χαρακτηρίζοντας μάλιστα το (πάλαι ποτέ) ήπιο κοινωνικό κλίμα του τόπου μας (που πλέον, όχι μόνο τα ΜΑΤ, κατέστρεψαν) ως πολιτιστικό κεκτημένο της τοπικής μας ταυτότητας και ως πρόκριμα του τόπου μας έναντι άλλων περιοχών της χώρας μας. Η «φιλοσοφία» της σφεντόνας και της μολότωφ μόνο αδυναμίες του χρήστη φανερώνει, ποτέ δεν πέτυχε ουσιαστικό στόχο και πάντα αρνητικά λειτούργησε προβοκάροντάς τον. Γι αυτό όχι μόνον απείχα από οποιοδήποτε συγκρουσιακό επεισόδιο (με αποτέλεσμα να δεχθώ δημόσια προσβολή με τον χαρακτηρισμό του προδότη !!) αλλά και από την πρώτη στιγμή της αντίθεσής μου στον καταραμένο ΧΥΤΑ αντιπρότεινα την αποκεντρωμένη κατά Δήμο διαχείριση των απορριμμάτων, που με την ευρύτατη αποδοχή που πετυχαίνει, θα ήταν η μόνη ειρηνική και σωτήρια διέξοδος . Αυτή όμως η πρόταση έχει δύο-τρία σοβαρά «μειονεκτήματα»: α) Δεν χρειάζεται λεφτά της Ε.Ε. β) Δεν υπάγεται στους σχεδιασμούς κανενός εκ των κομμάτων και γ) Δεν εξασφαλίζει την αφαίμαξη των πολιτών εν ονόματι του οποίου όλοι κόπτονται. Να λοιπόν η λύση που ΔΕΝ στηρίξατε. Αν εσείς, αντί να υπακούτε πειθήνια σε άνωθεν εντολές, αντί να δέρνετε γερόντους, να μηνύετε και συλλαμβάνετε 16χρονα και κοκορόμυαλους, και αν απλώς καταδεικνύατε τους πραγματικά παράνομους υποκινητές (πολιτικάντηδες όπως τους λέτε) που έχετε ήδη εντοπίσει, μετέχοντας παράλληλα στις συλλογικές διεργασίες λήψης αποφάσεων, αν είχατε πάρει θέση κατά των παρανομιών του ΧΥΤΑ και αν στηρίζατε την λύση που σας πρότεινα γράφοντας στα μπαλάκια σας τις θέσεις των κομμάτων, είναι πασιφανές ότι θα είχε πάρει μια πορεία πολιτικής επίλυσης το πρόβλημα της διαχείρισης των απορριμμάτων, προς όφελος του Λαού και του τόπου και μάλιστα δίχως συγκρούσεις. Θα δίναμε τότε ένα φωτεινό μήνυμα από τα’ Αλεύκι σε όλη την χώρα. Εσείς όμως τι κάνετε; Το ακριβώς αντίθετο βέβαια, προς μεγάλη ικανοποίηση των διαπλεκόμενων που βλέπουν ότι μόνον έτσι (μετέχοντας δηλαδή παθητικά σε μία στείρα και βίαιη αντιπαράθεση) η αντίσταση δυσφημίζεται και φθίνει, ταυτιζόμενη με ότι πιο ανώριμο, με ό,τι πιο τοπικιστικό, πιο ανεγκέφαλο πιο αντιδημοκρατικό και πιο καταδικαστέο στην Λαϊκή συνείδηση. Αν κάνατε το χρέος σας ως πολίτες δεν θα χρειάζονταν καν να εκπέμπετε καταγγελίες εναντίον όσων έχουν «δουλειά τους» να μας ξεστρατίζουν, πέραν των παραβατών του Νόμου βεβαίως. Έτσι που αντιδράτε όμως και τους βάζετε απέναντι και τους δίνετε αξία. Τους ηρωοποιείτε. Τα προβλήματα όμως του Λαού είναι κοινά, από όποια ντάπια κι αν ο καθένας παλεύει για την επιβίωση. Αν πονάτε για το δίκιο και το καλό του τόπου, παλέψτε όπως κι εμείς για Δημοκρατικές διαδικασίες σε συλλογικές αποφάσεις, όπου ελεύθερα να λέτε κι εσείς την άποψή σας (όχι μόνο στους κολλητούς σας στο καφενείο) όποια κι αν είναι αυτή, αντί να αφήνετε τους σαρκοφάγους (κανίβαλους τους λέτε) να κάνουν παιχνίδι και να μας λερώνουν όλους. Ο Λαός τους έχει ήδη βάλει προ πολλού στο περιθώριο. Το κακό είναι που δεν μετέχει στα κοινά φόρα (όπως κι εσείς) και γι αυτό δεν έχει λόγο, όπως ακριβώς βολεύει τους ελάχιστους που τον εκπαίδευσαν έτσι για να τον αρμέγουν. Καταλάβετε επί τέλους ότι την «νύφη» του ΧΥΤΑ όλοι την πληρώνουμε και θα την πληρώσουμε πολύ χειρότερα, ενώ κάποιοι θα κονομάνε χοντρά. Τι σκούζετε σαν τα μυξιάρικα, για τρίχες και ζημιές στα περιπολικά που θα τις πληρώσει ο λαός, την ώρα που με τον ΧΥΤΑ διακυβεύεται η υγεία όλων και το μέλλον του τόπου κι εσείς δεν λέτε κουβέντα; Στην ένταση με τα τραγικά συμβάντα νομίζετε ότι είστε οι μόνοι που δεν ευθύνεστε; Για φαντάσου!! Μέχρι εκεί φτάνει η ευαισθησία και το μυαλό σας; Σας αφήνει όμως μυαλό η μπάλα;

Το πιο εξοργιστικό ίσως στην τηλεοπτική σας εμφάνιση ήταν η υποκριτική επίκληση για βοήθεια στην κατανόηση της στάσης σας από το κοινό. Μα την βοήθεια σας την δώσαμε με πλήθος δημοσιευμάτων μας, χρόνια τώρα και από την αρχή της αντίθεσής μας με το τερατούργημα του ΧΥΤΑ (03/11/2003) όπως σε όλους τους πολίτες βέβαια. Δεν είχαμε λόγο να σας διαχωρίσουμε απ’ αυτούς. Από τώρα βέβαια δεν σας λείπει ούτε αυτή η ιδιαίτερη βοήθεια. Ελπίζω να την δεχθείτε, για το καλό όλων.

Είπαμε, αυτή η πληγή που άνοιξε στα Μισοράχια δεν θα αφήσει κανέναν αλώβητο. Όλοι έχουμε τις ευθύνες μας και όλοι θα αναγκασθούμε να γίνουμε στο τέλος λίγο καλύτεροι και αρκετά πιο υπεύθυνοι. Το θέμα όχι μόνον δεν έκλεισε αλλά ακόμη δεν άνοιξε. Θα τα ξαναπούμε. Δημόσια και στα ίσια βέβαια.

Γιώργος Σ. Βλάσσης (Μελισσουργός) Λευκίμμη 05/09/08

Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2008

Ο Λύκος της Αρλέτας



Ο Λύκος της Αρλέτας είναι μία από τις τελευταίες εκπομπές του ντουντουκοφόρου που διέσχισε στη διαπασών όλα τα Μελίκια και συνέχισε στρίβοντας στο ποτάμι μπροστά από το αστυνομικό τμήμα και όλα τα παραποτάμια εστιατόρια. Μες την αγριάδα των ημερών και των άθλιων γεγονότων με τα γιαουρτώματα στο Δημοτικό μας Συμβούλιο, ο Λύλος της Αρλέτας με την εξαίσια μελωδία του ήλθε , έστω και στιγμιαία, να θυμίσει την ύπαρξη ενός άλλου κόσμου, γεμάτου ευαισθησία και ευγενή αισθήματα. Αρλέτα που δεν έτυχες της ανάλογης εκτίμησης και προβολής στις μέρες σου, Αρλέτα της γνήσιας τέχνης, της μελωδίας, των ήπιων τόνων, της πρωτότυπης προσωπικής έκφρασης ενός πραγματικού κόσμου, Αρλέτα που γιάτρεψες στο διάβα σου τις πληγές μιάς άγριας εποχής, να είσαι βέβαιη ότι οι ταλαίπωροι Λευκιμμιώτες θα σε επικαλούνται πάντα στις δύσκολες ώρες σαν κι ετούτες.