Σάββατο 9 Ιουλίου 2011
Παρασκευή 8 Ιουλίου 2011
Δεντρομολόχες στους Αγ. Δέκα!!!!!!
Το αναψυκτήριο στου Μελαχροινού
Καλή συνέχεια φίλοι μου και πάντα τέτοια και καλύτερα.
Δευτέρα 30 Μαΐου 2011
Εισήγηση στο b-fest
Γεια σας φίλοι μου.
Με ιδιαίτερη χαρά, μεγάλο ενδιαφέρον και αίσθημα τιμής αλλά και ευθύνης δέχθηκα την πρόσκληση συμμετοχής στο b-fest και ιδιαίτερα στους προβληματισμούς σας για μία σωστή διαχείριση των σκουπιδιών μας. Η πρωτοβουλία σας για αναζήτηση λύσης είναι όχι μόνο αξιέπαινη αλλά και η πρώτη και η μόνη ουσιαστική προσπάθεια που γίνεται μετά από χρόνια στο θέμα αυτό. Κατάγομαι και διαμένω στην Λευκίμμη Κέρκυρας που είναι γνωστή στο πανελλήνιο από τις συγκρούσεις για την αποτροπή του ΧΥΤΑ Νότιας Κέρκυρας. Φέρω βαριά στην ψυχή μου τον θάνατο της Μαρίας που ήταν φίλη και γείτονας και στο σπίτι της έχω μετάσχει σε κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες ποιητικές και καλλιτεχνικές συνεστιάσεις. Οφείλω να σας πω όμως ότι η Μαρία, τραγικό θύμα των γεγονότων, λάθος παρουσιάζεται ως αγωνίστρια κατά του ΧΥΤΑ αφού ήταν της γραμμής του ΚΚΕ που τότε ήθελε τον ΧΥΤΑ με προϋποθέσεις. Κατά την ταπεινή μου άποψη για τον θάνατό της ευθύνεται όχι μόνο η πολιτική ηγεσία της εποχής αλλά και η ηγεσία της Συντονιστικής κατά του ΧΥΤΑ η οποία δεν ενδιαφέρθηκε να προωθήσει την Αποκεντρωμένη Διαχείριση Απορριμμάτων την στιγμή που ο τότε Υφυπουργός Περιβάλλοντος κ. Νάκος, απευθυνόμενος στους Λευκιμμιώτες, δήλωνε στα κανάλια (υποκριτικά βεβαίως αλλά πείθοντας τους πολίτες): «Φέρτε μου πρόταση και η πόρτα του γραφείου μου θα είναι ανοιχτή μέχρι την τελευταία στιγμή». Αντ’ αυτού η Συντονιστική απέκρυψε επιμελώς και την πρότασή μου και τα λόγια του Υφυπουργού και συνέχισε την στείρα αντιπαράθεση με την εξουσία και στο «Μακριά απ’ τον τόπο μου και όπου θέλει ας είναι» για να έλθουμε σήμερα αντιμέτωποι όχι μόνο με τους λοιπούς Κερκυραίους αλλά και με τους συναγωνιστές μας στο Τεμπλόνι που και αυτοί αγωνίζονται, πάλι χωρίς αντιπρόταση, να απαλλαγούν από το τερατούργημα του κεντρικού ΧΥΤΑ. Τις θέσεις μου αυτές ανέπτυξα σε πλήθος σχετικών άρθρων όπως πχ στο «Μια στο καρφί και μια στο πέταλο» που διένειμα ιδιοχείρως με πρώτο αποδέκτη τον αστυνομικό Δ/ντή στο ΑΤ Λευκίμμης και δημοσίευσα στο blog ΛΕΥΚΙΜΜΙΩΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΚΊΜΜΗ
Έχω την τιμή να είμαι ο πρώτος που άνοιξα το θέμα των ΧΥΤΑ πανελλαδικά όταν την 3η Δεκέμβρη 2003 έστησα τραπεζάκι με πληροφοριακό υλικό στην διασταύρωση της χωματερής και 5 μεγάλους πίνακες. Ένας απ’ αυτούς έδινε ταυτόχρονα σχηματοποιημένη και την λύση στο πρόβλημα, αφού αποφεύγω συστηματικά και για λόγους Αρχής την στείρα Αντίθεση. Θέλω να σας πω ότι ποτέ δεν ανήκα σε καμία κομματική οργάνωση ενώ σε όλες τις πολιτικές κινήσεις και κινήματα είμαι το ίδιο παρεμβατικός και ανοιχτός στην καλοπροαίρετη ανταλλαγή σκέψης. Θεωρώ τον εαυτό μου μέλος του ευρύτερου οικολογικού και αντιεξουσιαστικού κινήματος.
Μετείχα σε όλες τις επιτροπές πρωτοβουλίας, πρώτα για την χωματερή και στην συνέχεια για τον ΧΥΤΑ Νότιας Κέρκυρας μέχρι την ημέρα των επεισοδίων οπότε και απέχω. Τα σχετικά με τα απορρίμματα άρθρα μου είναι περισσότερα από 40. Μέχρι και σχετικό παραμύθι έγραψα ενώ έχω εγκαταστημένη ντουντούκα στο αυτοκίνητό μου απ’ την οποία γίνανε πολλές σχετικές ιστορικές για την Λευκίμμη εκφωνήσεις. Τον αγώνα μου χρηματοδότησαν αποκλειστικά οι μέλισσές μου, εκτός από μικροποσά που δέχθηκα από φίλους μου.
Η συγκεκριμένη πρόταση για αποκεντρωμένη διαχείριση των στερεών αποβλήτων (σύνοψη της οποίας μπορείτε να δείτε στο μονοσέλιδο που σας έδωσα με τίτλο «Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ ΛΕΥΚΙΜΜΑΙΩΝ» έγινε με γεωγραφικό όριο εφαρμογής τους παλιούς Καποδιστριακούς Δήμους και μόνον έτσι μπορεί (κατά την άποψή μου ) να γίνει αποδεκτή από την μέγιστη πλειοψηφία των πολιτών αλλά και να λειτουργήσει αφού κανείς δεν θέλει τα σκουπίδια του άλλου στη γειτονιά του. Νομίζω ότι και στο καθεστώς του Καλλικράτη μπορεί να λειτουργήσει διατηρώντας τα Καποδιστριακά περίπου γεωγραφικά όρια.
Για την εφαρμογή της μεθόδου σε μεγάλα αστικά κέντρα νομίζω πως μόνο με κατάτμηση σε μικρές πολεοδομικές και πληθυσμιακές ενότητες μπορεί να λειτουργήσει αφού η εξεύρεση των αναγκαίων υπαίθριων ή στεγασμένων χώρων εκεί είναι ευκολότερη για μικρές μονάδες.
Στην μεγάλη προσπάθεια να καταστήσω την πρόταση αναγνωρίσιμη από την Συντονιστική, πέτυχα την συζήτησή της, ως μοναδικό θέμα, σε ιδιαίτερη συνεδρία όπου υπερψηφίστηκε με ελάχιστες αρνητικές ψήφους. Η πλειοψηφία της ηγεσίας της Συντονιστικής απείχε από αυτήν την συζήτηση λόγω μετάβασης στην Αθήνα για σύσταση Πανελλαδικού Συντονιστικού Οργάνου. Από κει και πέρα οι δυνατότητές μου να την προωθήσω όπως καταλαβαίνετε γίνηκαν πολύ μικρότερες. Η ηγεσία της τοπικής συντονιστικής αποτελούμενη από εκπροσώπους αριστερίστικων σεχτών που φέρουν όλη την γνωστή παθογένεια (Αδιαφορία για την γνώμη των πολιτών, ψευτοδημοκρατισμός και καπέλωμα συλλογικών αποφάσεων, κρατισμός, στείρα βίαιη αντιπαράθεση, μετάθεση της ευθύνης στους διαπλεκόμενους ή βολεμένους αιρετούς εκπροσώπους κλπ) και οι οποίοι στηρίζονται και οικονομικά από ντόπιους μεγαλοεπιχειρηματίες, χρησιμοποίησε ΟΛΕΣ τις μέθοδες για να με εξοστρακίσει. Το πέτυχε μόνον μετά από την οικονομική και ψυχική μου εξάντληση και όχι κατόπιν απειλών. Από τις παρατάξεις οι Οικολόγοι Κέρκυρας δεν την στήριξαν με το αιτιολογικό ότι «είναι σαφώς Αριστερή ενώ αυτούς δεν τους ενδιαφέρει ποιος και με ποιόν τρόπο θα κάνει την ανακύκλωση». Οφείλω να πω πως σε συζητήσεις μου με κορυφαία στελέχη των ΟΠ πέτυχα την αναγνώρισή της ως την πλέον σωστή λύση αλλά ποτέ οι ΟΠ δεν την προώθησαν επίσημα. Προφανώς λόγω διαφορετικών αντιλήψεων στην σύνθεσή τους. Ακόμη πρέπει να πω ότι είχα προσωπική τηλεφωνική πρόσκληση από τον φίλο και πρώην συναγωνιστή Μιχάλη Τρεμόπουλο να μετάσχω σε σχετική συζήτηση στην Χαλκιδική. Την απέρριψα διότι το θέμα μου υποβαθμίζονταν λόγω του προγράμματος, αφού τοποθετήθηκε χρονικά αμέσως μετά από άλλο άσχετο θέμα. Η Δεξιά κολλημένη στα Δυτικά πρότυπα αρνείται να καταλάβει την απάτη με την ανακύκλωση του «αφρού» των σκουπιδιών
την δημιουργία χωματερών στην Αφρική κλπ και την απίστευτη και πρωτόγνωρη εκμετάλλευση των πολιτών με την άδικη κατανομή των βαρών και των ωφελημάτων που γίνεται στην καθαρή βιτρίνα των «πολιτισμένων» και φυσικά αρνήθηκε να στηρίξει την πρόταση. Από την Αριστερά δεν έτυχε στήριξης αφού το ΚΚΕ και άλλες αριστερές οργανώσεις έχουν συγκεντρωτικές και κρατιστικές μορφές διαχείρισης ενώ εγώ επιμένω να μην ανήκω σε κανέναν. Ο ΣΥΡΙΖΑ μου πρότεινε να γίνω μέλος του για να την στηρίξει λες και θα μου κάνανε προσωπική χάρη, ενώ κάποιοι φίλοι Αναρχικοί βρήκαν σοβαρό λόγο άρνησης το ότι η αποκεντρωμένη Διαχείριση λειτουργεί με χρήμα. Έχω μάθει να σέβομαι ιδιαίτερα την αντιεξουσιαστική κριτική, γι’ αυτό θα σταθώ λίγο σ’ αυτό το σημείο. Έχω κάνει κι ο ίδιος κριτική στο χρήμα και πολύ νωρίς έχω εντοπίσει τις τρείς βασικές του αρνητικές ιδιότητες: την συγκεντρωτική, την πληθωριστική και την αλλοτριωτική. Γι’ αυτές και μόνο το έχω καταδικάσει, το σιχαίνομαι και το χαρακτηρίζω ως το πλέον βρωμερό και καταστροφικό σκουπίδι αλλά δυστυχώς το χρησιμοποιώ όπως κι εσείς επειδή ακριβώς το εναλλακτικό δίκτυο κοινωνικής οικονομίας είναι ακόμη στα σπάργανα. Στην περίπτωση της πρότασής μου όμως μπορούμε να δούμε το βρωμερό αυτό σκουπίδι να λειτουργεί ως απορρυπαντής όλων των άλλων σκουπιδιών. Χωρίς την ενσωμάτωσή του στην αντιμετώπιση των σκουπιδιών δεν νομίζω πως θα έχουμε καμία επιτυχία, ούτε καν αυτή της καθαρής βιτρίνας των «πολιτισμένων». Κι αυτό όχι μόνον γιατί δεν υπάρχουν χρήματα στον Δημόσιο κορβανά αλλά διότι όταν οι πολίτες των ανεπτυγμένων χωρών αποδέχονταν τις άθλιες αυτές μεθόδους διαχείρισης, ήταν σαφώς πιο αθώοι και ευμενώς προσκείμενοι στην Ανάπτυξη και το συγκεντρωμένο κρατικό ή ιδιωτικό κεφάλαιο. Σήμερα όλα είναι αμφισβητούμενα και η πληροφορία μέσω του Διαδικτύου δεν αφήνει απ’ έξω ούτε τους πολίτες της χώρας μας παρά την παραπληροφόρηση που επιχειρούν τα ΜΜΕ. Όσο «τρομπάρισμα οικολογικής συνείδησης» κι αν επιχειρήσουν, το οικονομικό συμφέρον από το κεφάλι του πολίτη δεν θα το βγάλουν ποτέ όσο η κατανομή του πλούτου ευνοεί σκανδαλωδώς τους έχοντες. Το φλέγον θέμα της κατάργησης του χρήματος αποτελεί λοιπόν ιδιαίτερο σοβαρότατο κεφάλαιο και οι αντιεξουσιαστές είναι οι μόνοι που έχουν σε μικροκλίμακα εφαρμόσει λύσεις και οφείλουν να δώσουν κι εδώ την απάντηση σε ευρύτερο φάσμα πολιτών. Ωστόσο και μέχρι τότε λέω να αφήσουμε τα σκουπίδια να φαγωθούν μεταξύ τους. Αφήνω ανοιχτή την πόρτα του μυαλού μου σε κάθε σχέδιο ταυτόχρονης αντιμετώπισής τους. Η δυσκολία οποιουδήποτε ονειρικού σχεδιασμού έγκειται στην αποδοχή και στήριξη από τους πολίτες. Ξέρετε, είναι εύκολο να προτάσσεις το ιδανικό για να καλύπτεις την αδράνεια και την απροθυμία ανάληψης ευθύνης, μα τότε δεν πετυχαίνεις τίποτα και είτε κουρνιάζεις στο θαλάμι σου κάτω από το ιδεολογικό σου αλεξίσφαιρο, αφήνοντας τους κερδοσκόπους να κάνουν το γνωστό βρομερό τους παιχνίδι, είτε αναλώνεσαι στην κόντρα με την εξουσία. Έτσι η Εξουσία και η Βία παγιώνονται με τις γνωστές συνέπειες που πάλι ευνοούν τους κερδοσκόπους. Δεν νομίζω ότι μας πάει αυτός ο ρόλος. Πρέπει επί τέλους να πάρουμε την καυτή πατάτα στα χέρια μας και να δώσουμε λύσεις πρακτικές και εφαρμόσιμες δηλώνοντας με αποφασιστικότητα την συμμετοχή μας στην διαμόρφωση του κόσμου μας αντί να γκρινιάζουμε για τον κόσμο που φτιάχνει το συγκεντρωμένο κεφάλαιο. Έχει παραγίνει το κακό με τα σκουπίδια και τα δηλητήρια και πρέπει να τρέξουμε. Καταστρέφονται πανέμορφες περιοχές. Βρωμίζει ο τόπος μας. Και μόνον ο αισθητικός εθισμός στο σκουπίδι μας κάνει ανήμπορους να δούμε το τέρας.
Το επιχείρημα που άκουσα «λύνοντας το πρόβλημα των σκουπιδιών διευκολύνεις την καπιταλιστική ανάπτυξη» δεν στέκει αφού ο τομέας της απορρύπανσης είναι η πιο αποδοτική νόμιμη επιχείρηση συγκέντρωσης κεφαλαίου. Με τον υψηλότατο βαθμό κατανομής των βαρών και των ωφελημάτων που η αποκεντρωμένη αυτοδιαχείριση εξασφαλίζει, παρόλο που δεν καταργεί το χρήμα, καταργεί στην ουσία την συγκέντρωση κεφαλαίου στον σπουδαιότατο αυτόν τομέα, καταργεί τον Καπιταλισμό!!!
Ειλικρινά περίμενα μια αυστηρότερη κριτική, ιδιαίτερα από τους Οικολόγους. Περίμενα να βρουν ως μειονέκτημα πχ ότι η πρόταση απαιτεί ΧΥΤΥ. Περίμενα να με ρωτήσουν «Τι θα πει Μη Ανακυκλώσιμα Υλικά??? Στην Φύση δεν υπάρχουν τέτοια». Έτσι είναι. Δεν θα έπρεπε να υπάρχουν Μη Ανακυκλώσιμα, ούτε ΧΥΤΥ. Για δείτε όμως τι γίνεται στις «ανεπτυγμένες» χώρες και όχι μόνο τι γίνεται στην Ελλάδα. Ο ιδιώτης επενδυτής, φυσικό είναι να διαλέξει τα σκουπίδια που έχουν σημαντικό κέρδος. Συγκρίνατε μετά τον τρόπο με τον οποίο η πρότασή μου πετυχαίνει τον υψηλότερο βαθμό διαλογής και τα λιγότερα Μη Ανακυκλώσιμα, και κυρίως προσέξτε το άλλοθι που θα μας δώσει η εφαρμογή της μεθόδου στο να αποθέσουμε τα Μη Ανακυκλώσιμα στην αυλή των παραγωγών τους, αν δεν πετύχουμε την οριστική απαγόρευσή τους.
Επανερχόμενος θα έλεγα πως τελικά αποδείχθηκε ότι η πρόταση για αποκεντρωμένη διαχείριση άρεσε σε πάρα πολύ κόσμο της Λευκίμμης και όχι μόνο, αφού σε μία μόνο εκδήλωση της Συντονιστικής, που βγάλαμε τραπεζάκι συλλογής υπογραφών, την υπόγραψαν σχεδόν όλοι οι μετέχοντες. Μόνο στους περισσότερους από τους ηγέτες της Συντονιστικής δεν άρεσε. Η προσπάθειά μου να φτιαχτεί μία ομάδα με την ονομασία ΛΟΑ (Λευκιμμιώτικη Ομάδα Ανακύκλωσης) με σκοπό να μαζέψουμε χιλιάδες υπογραφές για την πολιτική στήριξη της πρότασης, απέτυχε. Νομίζω πως μόνο με ενημέρωση στους πολίτες, συλλογή υπογραφών, πίεση στις Αρχές και σε ακραία περίπτωση άρνησής τους (που δεν το πιστεύω) κατάληψη των μέσων εφαρμογής της μεθόδου, θα μπορέσουμε στήσουμε όρθιο το αυγό του Κολόμβου. Οι πολίτες και ιδιαίτερα οι νέοι (ως εκ της φύσεώς τους) δυστυχώς ενδιαφέρονται πολύ περισσότερο να κοντραριστούν με τα ΜΑΤ από το να ενδιαφερθούν για την αντιμετώπιση του προβλήματος των απορριμμάτων. Έτσι εγκατέλειψα και κάθισα στ’ αυγά μου έχοντας την βεβαιότητα πως η μονοδιάστατα Νομικίστικη και Συγκρουσιακή τακτική που ακολουθούσε η Συντονιστική όχι μόνο δεν έλυνε το πρόβλημα των σκουπιδιών αλλά αργά η γρήγορα και με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα υποχωρούσε στις ορέξεις των Μεγασυμφερόντων. Αυτοί πάλι άμεσα ή έμμεσα προωθούν διάφορα μοντέλα, από την Καύση μέχρι την Διαλογή στην πηγή, πάντα συγκεντρωτικά βεβαίως. Με θλίψη μου βλέπω και πολλούς ευαίσθητους νέους που όντως ενδιαφέρονται να δοθεί ένα τέλος σ’ αυτό το δράμα, ενώ αγνοούν ότι τα αντίστοιχα μοντέλα των «πολιτισμένων» χωρών είναι πιο εκμεταλλευτικά, πιο άδικα και σε τελική ανάλυση πιο αναποτελεσματικά και πιο ρυπαρά από μεσαιωνικά μοντέλα εκμετάλλευσης. Ακριβώς αυτά τα μοντέλα (της καθαρής βιτρίνας) ταιριάζουν στην συγκέντρωση κεφαλαίου και όλοι πια γνωρίζουμε ότι το μεγάλο κεφάλαιο είναι ο κυριότερος καταστροφέας του Περιβάλλοντος.
Από πρακτικής πλευράς, την πρόταση αποκεντρωμένης διαχείρισης, την θεωρώ πολύ απλούστερη από όσο φαίνεται με την πρώτη ματιά, ιδιαίτερα με τις δυνατότητες που η σημερινή τεχνολογία δίνει. Αρκεί ένας φορέας (Δήμος, Άτυπη Ομάδα Προσώπων, Μη κερδοσκοπική Αστική Εταιρία , Α.Ε. Λαϊκής Βάσης) να αναλάβει την εφαρμογή. Από κει και μετά χρειάζεται ένας στεγασμένος χώρος για την ταινία διαλογής, ένας υπαίθριος χώρος για το compost, ένας υπαίθριος χώρος αποθήκευσης των διαλεγμένων, ένας στεγασμένος χώρος για την διαλογή και στοιχειώδης μηχανολογικός εξοπλισμός, που κάθε Δήμος διαθέτει. Χρειάζονται ακόμα πλαστικές σακούλες με bar code για την ταυτοποίηση των χρηστών, δύο η περισσότερα τερματικά scanner και ένα λογισμικό που θα επεξεργάζεται τις παράμετρες της όλης διαδικασίας για να υπολογίζει την πίστωση ή την χρέωση για κάθε πολίτη. Η μέθοδος ΑΔΑ που προτείνω απαιτεί μόνο δύο είδη κάδων, ένα μικρό για τα οργανικά και ένα μεγάλο για όλες τις κατηγορίες ανόργανων. Η αποκομιδή θα γίνεται μαζί με τους κάδους, σε όχημα ανοιχτού τύπου εφοδιασμένο με γερανό. Έτσι αποφεύγεται και η δυσοσμία από την ανατροπή των κάδων. Ο ιδιαίτερος χρωματισμός των πλαστικών σακουλών καθώς και η απεικόνιση του περιεχομένου για το οποίο προορίζονται νομίζω πως θα διευκολύνει την διανομή τους και την διαδικασία διαλογής. Η διαλογή στην μέθοδο που προτείνω γίνεται εν μέρει στον τόπο παραγωγής των σκουπιδιών και εν μέρει στο διαλεχτήριο. Η μεγιστοποίηση του ποσοστού διαλογής στον τόπο παραγωγής και το ξεχώρισμα των οργανικών και κάποιων έστω από τα ΜΗ ανακυκλώσιμα, θα βελτιώσει πολύ τις συνθήκες στο διαλεχτήριο. Όλα τα χρειαζούμενα έναρξης της διαδικασίας κοστίζουν ελάχιστα αφού στην πλειονότητά τους χρησιμοποιούνται στο υπάρχον σύστημα διαχείρισης. Μία σημαντική δυσκολία θα εμφανιστεί στην διάθεση των διαλεγμένων υλικών στην βιομηχανία αλλά μπορεί εύκολα να ξεπεραστεί με πολιτική πίεση και με τον νόμο περί κοινωνικής ευθύνης των επιχειρήσεων. Η μεγάλη δυσκολία είναι η αντιμετώπιση των διαπλεκόμενων οργανωμένων πολιτικών ομάδων από έναν μόνο άνθρωπο σαν εμένα. Νομίζω πως και μόνον 20 άτομα πρόθυμα να μπουν στην διαδικασία ενημέρωσης και συλλογής υπογραφών είναι αρκετά για άσκηση πολιτικής πίεσης η την δημιουργία φορέα. Έχοντας τις υπογραφές της πλειοψηφίας των πολιτών στο χέρι τα υπόλοιπα γίνονται πανεύκολα μέσα σε 1-3 μήνες.
Με μεγάλη προσπάθεια κατάφερα και έφερα την πρόταση στο Δημοτικό Συμβούλιο έστω και ως συμπληρωματική στο πινάκιο. Δέχθηκα τα συγχαρητήρια από όλες τις παρατάξεις. Ο Δήμαρχος μου υποσχέθηκε να την φέρει στον Σύνδεσμο και θα με όριζε αρμόδιο στην εφαρμογή της μεθόδου. Τελικά δεν την έφερε λέγοντας ότι «…δεν την θέλουν εκείνοι εκεί κάτω»!!!. Υποθέτω ότι εννοούσε τους επιχειρηματίες του Κάβου ή τους κολαούζους τους. Έκτοτε παρακολουθώ το δράμα εκ του μακρόθεν, όχι γιατί δεν αξίζει αλλά γιατί δεν ξέρω τον τρόπο να αντιμετωπίσω μόνος την γενικευμένη αδράνεια και την παραταξιακή πόλωση. Αν τα κατάφερνα θα εξασφάλιζα επιπλέον για τον εαυτό μου και για πολλούς συμπολίτες μου, που πλήττονται από την ανεργία, μία επικουρική θέση αξιοπρεπούς εργασίας. Η έκπληξή μου είναι μεγάλη που ανακαλύψατε την πρόταση έστω και μετά τα γεγονότα της Κερατέας. Ελπίζω ότι οι πολίτες της Κερατέας και κάθε παρόμοιας περιοχής θα καταλάβουν την τεράστια σημασία της σωστής και δίκαιης διαχείρισης των απορριμμάτων και θα προχωρήσουν, πρώτοι αυτοί, σε μία λύση που θα είναι δώρο μεγάλης αξίας στις νεώτερες γενιές αλλά και υποδειγματικό παράδειγμα για όλο τον κόσμο. Είμαι εδώ με πολύ αγάπη, σεβασμό και εκτίμηση σε όλους σας και θα προσπαθήσω να απαντήσω στις όποιες απορίες σας. Μετά την πρόσκλησή σας πιστεύω ότι η ελπίδα δεν χάθηκε. Η ελπίδα είστε εσείς. Σας αγαπώ.
Γιώργος Σ. Βλάσσης (Μελισσουργός)
Αθήνα 29 Μαϊου 2011
Σάββατο 21 Μαΐου 2011
Η ελπίδα είναι εδώ
Πάνω από 3 χρόνια πέρασαν από την πρώτη δημοσίευση. Τίποτα δυστυχώς δεν άλλαξε.
Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ
Την ώρα που οι μπουλντόζες, με την προστασία των ΜΑΤ, συνεχίζουν την κατασκευή του παράνομου ΧΥΤΑ στα Μισοράχια και ούτε αυτοί που ακόμα αντιδρούν στην κατασκευή του δεν πιστεύουν πως το έργο θα σταματήσει, είναι ίσως η καλύτερη στιγμή όχι μόνον να βαθύνουμε την γνώση μας για το τι θα σημάνει αυτό το τερατούργημα που προβάλλεται ως αναπτυξιακό έργο, αλλά κυρίως να δούμε τον τρόπο που μπορούμε, την ύστατη αυτή ώρα, να το αποτρέψουμε και ότι μέχρι σήμερα έγινε να μείνει ως όφελος για τον τόπο μας. Προηγουμένως όμως θα προσπαθήσω να δώσω την δική μου ερμηνεία για το πώς φτάσαμε ως εδώ. Για χρονολογίες ονόματα και ευθύνες ας καθίσουν οι πολιτικές παρατάξεις να τα βρουν. Όλα άρχισαν όταν το ΥΠΕΧΩΔΕ συνέταξε σχέδιο διαχείρισης των σκουπιδιών του νησιού μας, προωθώντας ως βέλτιστη λύση τους ΧΥΤΑ Βορά, Μέσης, Νότου και Παξών. Ο ΧΥΤΑ Παξών γρήγορα απορρίφθηκε διότι το νησί είναι προστατευμένη περιοχή στο πρόγραμμα ΝΑΤΟΥΡΑ. Ο ΧΥΤΑ Βορά διαγράφηκε από τον σχεδιασμό για άγνωστους λόγους που καθένας μπορεί να ψυλλιαστεί. Τότε ήταν που περίμενα μάταια να δω να διαγράφεται όχι μόνον ο ΧΥΤΑ Νότου αλλά ολόκληρος ο σχεδιασμός διαχείρισης με ΧΥΤΑ, αφού ήξερα ότι σε ολόκληρη την Ευρώπη δεν χρησιμοποιείται αυτή η μέθοδος. Καταλόγισα έτσι ευθύνες και στους ελεγκτικούς μηχανισμούς της Ε.Ε. που ενέκριναν την χρηματοδότησή του από το 3ο πακέτο. Αυτοί μας δώσανε για δώρο τα δικά μας λεφτά και «πέρα βρέχει». Περίμενα μάταια και με αγωνία το Λευκιμμιώτικο στοιχείο να αντιδράσει και βλέποντας την απόλυτη σιωπή και ενώ είχα επιδοθεί ως τότε στην προσπάθεια δημιουργίας του Διακοινωνικού Φορέα «ΛΕΥΚΙΜΜΙΩΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΥΚΙΜΜΗ», βάλθηκα επειγόντως να αποκαλύψω, με άρθρα, ταμπλό και ντουντούκα, τον τεράστιο κίνδυνο που διέβλεπα για τον τόπο μας. Η μακρόχρονη διαδρομή μου σε κοινωνικά και οικολογικά ζητήματα δεν μου άφηναν καμία αμφιβολία. Ήξερα ότι ΧΥΤΑ σημαίνει θάψιμο τεράστιων περιουσιών. Ήξερα ότι η συγκέντρωση σκουπιδιών σε μία περιοχή, υπακούει στον (γνωστό σε όλους τους χωροτάκτες) φυσικό νόμο που λέει ότι «ενώνοντας δύο προβλήματα έχεις ένα μεγαλύτερο του διπλάσιου πρόβλημα» πόσο μάλλον αν ενώσεις το πρόβλημα των σκουπιδιών πολλών Δήμων. Ήξερα ότι ένας τεχνικός λόγος που εγκαταλείφθηκε ο ΧΥΤΑ στην Ευρώπη είναι το άλυτο πρόβλημα της στεγανοποίησής του. Ήξερα ότι όπου εγκαταστάθηκε ΧΥΤΑ η ευρύτερη περιοχή υποβαθμίστηκε κοινωνικά, οικονομικά και περιβαλλοντικά. Ήξερα ότι στην ευρύτερη περιοχή δημιουργείται Φαβέλα από ντόπιους ή ξενόφερτους εξαθλιωμένους που ζουν από τα σκουπίδια με ότι αυτό συνεπάγεται. Ήξερα ότι στην γύρω περιοχή εξαφανίζεται κάθε απομεινάρι κοινωνικού ιστού και έτσι πολύ εύκολα χαρακτηρίζεται ως χώρος απόθεσης όλων των οχλουσών χρήσεων της ευρύτερης κοινωνίας. Ήξερα για το σύστημα Ζόνικ ή το σύστημα της «καθαρής βιτρίνας» που εφαρμόστηκε σε Ανατολή και Δύση με τεράστιες συνέπειες και έβλεπα ότι το ίδιο αποτυχημένο σύστημα εφαρμόζεται και στο νησί μας, προδιαγράφοντας τον υποβαθμισμένο Νότο και τον ανεπτυγμένο Βορά. Ήξερα ότι ΧΥΤΑ σημαίνει ταφή απορριμμάτων, που είναι τελείως αντίθετη στον φυσικό νόμο της Ανακύκλωσης αλλά και σε κάθε έννοια οικονομίας. Αυτές τις γνώσεις βέβαια δεν τις διδάχτηκα στο σχολείο μου. Απλά την ώρα που οι «αρμόδιοι» ασχολούνταν με τα προβλήματα διαχείρισης των άμεσων προβλημάτων του τόπου, εγώ είχα το περιθώριο να το ψάξω λίγο βαθύτερα. Δεν τους κακίζω, παρόλο που μερικοί απ’ αυτούς είναι σπουδαγμένοι του είδους (εννοώ τους Αρχιτέκτονες, Πολεοδόμους Χωροτάκτες κ.λ.π.) και ξεχάσανε κι αυτά που διδάχθηκαν. Δεν χρειάστηκε επίσης να θητέψω στην ΚΝΕ ή στον «Ρήγα» για να μάθω ότι η διαχείριση των σκουπιδιών έρχεται Τρίτη σε βαθμό αποδοτικότητας επένδυση, μετά τα όπλα και τα ναρκωτικά και συνήθως στην Ανακύκλωση των σκουπιδιών επενδύεται «Μαύρο» χρήμα που προέρχεται από παράνομες δραστηριότητες. Πολύ εύκολα εξήγησα την «ενδοοικογενειακή» σφαγή των φατριών της Μαφίας, που αυτή τη στιγμή μαίνεται στην Ιταλία για την διεκδίκηση της διαχείρισης των σκουπιδιών. Ούτε κουράστηκα πολύ να μάθω πως λειτουργούν οι «μηχανές» Συγκέντρωσης Κεφαλαίου και πως αυτές δημιουργούν άδικες κοινωνίες, που με την σειρά τους καταστρέφουν τον πλανήτη. Κουράστηκα όμως και ακόμα δεν κατάφερα να χωνέψω πώς γίνεται αυτοί που φωνάζουν κατά του Καπιταλισμού να είναι οι πρώτοι που προτείνουν την συγκέντρωση των σκουπιδιών σε μεγάλες μονάδες ολοκληρωμένης διαχείρισης, οι οποίες, είτε στο σημερινό, εξωφρενικά άδικο, καθεστώς της αποθέωσης της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, είτε με την μορφή ενός συγκεντρωτικού κράτους, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα λειτουργήσουν ως Καπιταλιστικές και ανεξέλεγκτες. Μήπως δεν μάθανε οι «σύντροφοι» ότι εκτός από τον Ιδιωτικό Καπιταλισμό υπάρχει και ο Kρατικός Καπιταλισμός που είναι το ίδιο και χειρότερος; Καιρός είναι να το μάθουν γιατί με σκάσανε. Μήπως ελπίζουν ότι οι μεγάλες μονάδες διαχείρισης σκουπιδιών είναι πιο οικονομικές; Το απλό μυαλό ενός παιδιού μπορεί να καταλάβει ότι μόνον τον διαχειριστή του συστήματος συμφέρουν, αφού τα έξοδα μεταφοράς εμείς θα πληρώνουμε, όπως και την μεταφορά των εργαζόμενων. Μήπως νομίζουν ότι όταν λειτουργούν ως ΔΕΚΟ δεν θα ξεπουληθούν όπως τόσες άλλες κερδοφόρες ΔΕΚΟ; Ή μήπως πιστεύουν ότι χωρίς καλή τοπική αυτοδιοίκηση μπορεί να σταθεί ένα δίκαιο Κράτος που θα υπερασπισθεί αποτελεσματικά τα Λαϊκά συμφέροντα στην κατανομή των ωφελημάτων της Ανακύκλωσης; Αυτό κι αν είναι «κόλλημα»! Μόνο με τις γνώσεις αυτές μπόρεσα με σχετική βεβαιότητα (όπως μπορεί νομίζω να κάνει ο καθένας) να εναντιωθώ στην μεθόδευση κατασκευής ΧΥΤΑ στον τόπο μας που γινόταν μάλιστα στα «μουλωχτά». Δεν μου χρειάστηκε καν να γνωρίζω τις παρανομίες τις οποίες αργότερα αποκάλυψε (και καλά έκανε) ο συμπατριώτης μας Σ. Κουρής. Στον τομέα της τεκμηρίωσης των παρανομιών του ΧΥΤΑ Λευκίμμης πρόσφερε σημαντικό έργο. Η θέση του όμως ότι πρέπει με την ακύρωση του έργου να γίνει νέος σχεδιασμός διαχείρισης από τους ίδιους που έκαναν τον πρώτο άθλιο σχεδιασμό, χωρίς να πέφτει λόγος σ’ εμάς, που είμαστε άμεσα θιγόμενοι, να δώσουμε τουλάχιστον τις αρχές πάνω στις οποίες οφείλει να πατάει, σκοντάφτει όχι μόνο στην άρνηση των αρχόντων που είχαν τα λεφτά στο χέρι και έπρεπε να τα επιστρέψουν στην Ε.Ε. με το παραπάνω (που έτσι συμφέρει να γίνει τελικά) αλλά κυρίως στο ότι δεν δίνει άμεση λύση στο πρόβλημα των σκουπιδιών αλλά μετά από 4-5 χρόνια, όσο δηλαδή χρειάζεται για να γίνει νέα μελέτη να ενταχθεί στο 4ο πακέτο «στήριξης» της Ε.Ε., να γίνει διαγωνισμός έγκυρος για να βρεθεί εργολάβος. Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι. Μέχρι τότε θα πληρώνουμε αυστηρό πρόστιμο στην Ε.Ε. για τις χωματερές. Να βράσω τα πτυχία και τις γνώσεις μας τότε Σπύρο μου. Θα περιμένουμε πρώτα να κάνουν το στραβοπάτημα και μετά θα παλεύουμε να το διορθώνουμε; Όλα αυτά τα μειονεκτήματα της πρότασης του «Αλεύχιμου» (που διαμορφώθηκε εν αγνοία μου και εν αγνοία όλων των Λευκιμμιωτών) τους τα τόνισα από την πρώτη στιγμή, απαιτώντας να ξαναβάλουν το θέμα της πρότασής τους ξανά στο τραπέζι συζήτησης. Το ίδιο τους λέει ο Δήμαρχος, ο Νομάρχης, ο Περιφεριάρχης και όλος ο πολύς Λαός της Λευκίμμης. Δεν θέλουν να το καταλάβουν, με αποτέλεσμα να μείνουν μειοψηφία της μειοψηφίας στο σύνολο των κατοίκων του νησιού. Προνοώντας και διαβλέποντας τον κίνδυνο από αυτήν την αντίφαση της λαθεμένης θέσης του Αλεύχιμου με την λαθεμένη δικαιολογία και κυρίως καταστροφική για τον τόπο μας λύση των αρχόντων, κάθισα και διαμόρφωσα την αρχική μου πρόταση για ανακύκλωση στην πηγή, ώστε να δοθεί μία άμεση λύση στο πρόβλημα των σκουπιδιών και μία αποστομωτική απάντηση στους Άρχοντες και όλους τους κατοίκους του νησιού που φοβούνται πως αν δεν γίνει ο ΧΥΤΑ στη Λευκίμμη, θα πνιγούμε στα σκουπίδια. Η πρόταση αυτή και άμεση λύση δίνει και χωρίς άμεσο κονδύλι μπορεί να εφαρμοστεί και αντί για τεράστια λειτουργικά έξοδα, όπως ο ΧΥΤΑ, έχει μόνο τεράστια έσοδα για τον τόπο και στην εθελοντική συμμετοχή των πολιτών στηρίζεται και καμία αυξημένη περιβαλλοντική συνείδηση δεν απαιτεί και κατανέμει δίκαια τα βάρη και τα ωφελήματα σε όλους και σέβεται το περιβάλλον και ούτε ΧΥΤΥ δεν χρειάζεται και πολλές θέσεις εργασίας δημιουργεί και εύκολα αποδεκτή στους πολίτες αποδείχθηκε ότι είναι, εκτός από τους κολλημένους του «Αλεύχιμου» που πιστεύουν ότι αρμόδιοι για την οποιαδήποτε λύση είναι οι διαχειριστές της εξουσίας. Δεν μπορούν να καταλάβουν ότι οι ίδιοι αρμόδιοι που σχεδίασαν τον τάφο της Λευκίμμης είναι ικανοί να μας θάψουν κι εμάς μέσα . Αν δεν τους πούμε εμείς, που έχουμε το πρόβλημα, ποιο είναι το συμφέρον μας και ποια λύση θέλουμε ακόμα και να σταματήσουμε τον ΧΥΤΑ (που έτσι που το παλεύουμε πολύ μικρή πιθανότητα έχουμε) θα χαρίσουν τα σκουπίδια στον Λαυράνο, που ήδη του δώσανε την αποκλειστικότητα διαχείρισης, ο οποίος, με το αιτιολογικό ότι θα μας ξεβρομίζει, θα μας παίρνει την περιουσία μας (τα σκουπίδια) αρκεί εμείς να του τα διαλέγουμε πληρώνοντας κιόλας, ενώ ο Δήμος μας θα γίνει επιστάτης του, που θα μας χαρατσώνει με πρόστιμα όταν δεν έχουμε «περιβαλλοντική συνείδηση» και δεν διαλέγουμε σωστά τα σκουπίδια, για να πετύχουμε στο τέλος μια διαλογή το πολύ 50% και πάλι να θέλουμε ΧΥΤΥ να θάβουμε τα υπόλοιπα. Έτσι λοιπόν πιασμένοι χέρι - χέρι, καθένας με τα κολλήματά του, τραβάμε κατά τον γκρεμό παραδίνοντας στα παιδιά μας πολύ χειρότερες συνθήκες απ’ αυτές που παραλάβαμε. Το «Διαίρει και βασίλευε» βασικό εργαλείο του καπιταλισμού, μας έχει μπουκουνιάσει και όχι μόνον δεν μπορούμε να δούμε την Αταξικότητα και την Παγκοσμιότητα της καταστροφής αλλά ούτε τους άμεσους γείτονές μας, όπως οι συνδημότες μας, πόσο μάλλον οι λίγο πιο πέρα Μαραθιώτες, Κορφιάτες και Τεμπλονιώτες. Χαρακτηριστικό της νοητικής μας υστέρησης είναι ότι όσες φορές επιχείρησα να διευρύνω τον δίκαιο αγώνα των Καβιωτών που βρίσκονται κοντύτερα στον ΧΥΤΑ στα Μισοράχια, αλλάζοντας το σύνθημα «ΟΧΙ ΧΥΤΑ ΣΤΑ ΜΙΣΟΡΑΧΙΑ» σε «ΚΑΝΕΝΑΣ ΧΥΤΑ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΜΑΣ» όχι μόνον δεν έπεισα αλλά κατηγορήθηκα κι όλας ως ανατροπέας της θέσης του «Αλεύχιμου»!! Συνεπής με την θέση αυτή ο εκπρόσωπος της Συντονιστικής Επιτροπής κατά του ΧΥΤΑ στα Μισοράχια, κάλεσε από τηλεοπτικό τοπικό κανάλι τους ντόπιους Άρχοντες να είναι συνεπείς με την υπόσχεσή τους για νέα επέκταση του ΧΥΤΑ Τεμπλονίου!! Κατά την άποψη λοιπόν της Επιτροπής οι γυναίκες στο Τεμπλόνι γεννάνε γατιά και όχι παιδιά!
Τι να πει κανείς; Είναι να μην ανακουφίζονται λοιπόν οι Κορφιάτες και οι Τεμπλονιώτες που κατασκευάζεται ο ΧΥΤΑ στα Μισοράχια, όταν ξέρουν αυτά που τους λένε οι «Αρμόδιοι» ότι άλλη λύση δεν υπάρχει για να μην γεμίσει η πόλη σκουπίδια με όλες τις συνέπειες;
Έτσι οι δύσμοιροι συντοπίτες μου γίνανε τα αποπαίδια του νησιού και όλος ο Νότος το παλιάμπελο της χώρας. Μία ολόκληρη περιοχή με ιστορία και πολιτισμό που έδωσε στην κοινωνία τους περισσότερους επιστήμονες, μία περιοχή που ήταν η τροφομάνα όλου του νησιού και της ευρύτερης περιοχής, σήμερα εγκαταλειμμένη από τα ίδια της τα παιδιά και σε βαθιά παρακμή, με δεκάδες χρονίζοντα σοβαρά προβλήματα, καλείται να υποστεί τις συνέπειες της Αναπτυξιακής πολιτικής της «καθαρής βιτρίνας» μιας πόλης χαρακτηρισμένης ως διατηρητέο μνημείο της UNESCO ενώ ο Νότος στάχτη να γίνει.
Αγαπητοί συμπολίτες. Είχα την τιμή πρώτος να αντιληφθώ και να προσπαθήσω με όλες μου τις δυνάμεις να σας ξεσηκώσω μπροστά σ’ αυτόν τον όλεθρο που, χρόνια πριν, κάποιοι συμπολίτες μας δεν ήταν σε θέση (για τους δικούς τους λόγους) να αντιληφθούν. Σήμερα που ο εφιάλτης γίνεται πιο ορατός αλλά πολλοί δεν είναι ακόμη σε θέση να τον εκτιμήσουν, σήμερα που οι μπουλντόζες σκάβουν τον λάκκο μας και οι μέγιστη πλειοψηφία των πολιτών πιστεύει ότι δεν μπορούμε να τις σταματήσουμε, θέλω να σας πω με απόλυτη βεβαιότητα ότι : Παρόλο που τα πράγματα δυσκόλεψαν πολύ από την εποχή που το φώναζα, η δυνατότητα να σταματήσουμε το έργο δεν έπαψε να υπάρχει. Μπροστά μας είναι η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας και ο θεός να βάλει το χέρι του και ο δικαστής να πάρει σωστή απόφαση. Επειδή όμως ο δικαστής θα ζυγιάσει όχι μόνο τις παρανομίες του ΧΥΤΑ, που όντως υπάρχουν, αλλά και το κοινωνικό κόστος από την προοπτική της εικόνας που είδαμε το καλοκαίρι με την πόλη γεμάτη σκουπίδια, και επειδή υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να πάρει την ίδια απόφαση με τον ΧΥΤΑ Τεμπλονίου, που κι εκείνος είναι παράνομος και λειτουργεί με το ίδιο σκεπτικό, γι αυτό έκανα την πρόταση για άμεση, ταχύτατη ανακύκλωση των σκουπιδιών για όλο το νησί, με τρόπο που να είναι συμφερτός όχι μόνον σε όλους τους πολίτες αλλά και να γίνει ένα σπουδαίο εργαλείο ανάπτυξης για το νησί μας. Αυτό που πιστεύω ότι πρέπει όλοι να κάνουμε, την ύστατη αυτή ώρα, για να σταματήσουμε το κακό που μας ήβρηκε, είναι να πιέσουμε προς κάθε κατεύθυνση και κυρίως την Δημοτική μας Αρχή, ώστε να αποδεχθούν την πρόταση άμεσης διαλογής και να εισηγηθούν πιεστικά στον Σύνδεσμο Δ.Κ., την Νομαρχία και την Περιφέρεια για εφαρμογή της πρότασης σε όλο το νησί. Εάν αυτοί δεν την αποδεχθούν (χωρίς επαρκή αιτιολόγηση) να την εφαρμόσει μονομερώς ο Δήμος μας αποκλείοντας σε κάθε περίπτωση την συνέχιση των έργων στα Μισοράχια όταν εξαντληθεί η ρήτρα του 1 εκ. Ευρώ που πήρε ήδη ο εργολάβος. Έτσι θα μας μείνει ένα υπέροχο περιφραγμένο οικόπεδο 60 στρεμμάτων στην καρδιά του Δήμου μας που μπορούμε εύκολα να φτιάξουμε ένα θεματικό πάρκο Πολιτισμού και Άθλησης με βοτανικό κήπο, θέατρο, γυμναστήριο, που τόσο μας λείπουν. Συμπληρωματικά θέλω να πω κυρίως στους νεόκοπους φουριόζους, επαναστάτες, συμπατριώτες, επιχειρηματίες του Κάβου, να δείχνουν το ενδιαφέρον τους με το ίδιο πάθος όχι μόνον όταν το τριβόλι τους τρυπάει την πατούσα και να παρακολουθούν και το Δημοτικό Συμβούλιο κάπου κάπου, αφού εκεί παίρνονται οι αποφάσεις που γέμισαν τον τόπο τριβόλια. Δεν επιτρέπεται ένας μελισσουργός να δίνει το 1/3 της παραγωγής του στον αγώνα για το καλό του τόπου και ένας επιχειρηματίας του κάβου να μη δίνει ούτε 200 Ευρώ να πάρει μια καλή ντουντούκα. Και λίγος σεβασμός χρειάζεται σε έναν 60άρη που πρώτος εδώ και χρόνια προσπαθεί να ανοίξει τα μάτια του κόσμου σ’ αυτό το έγκλημα του ΧΥΤΑ. Όχι να τον χρησιμοποιούμε σαν απλό βαστάζο ντουντούκας όταν μας εξυπηρετεί και μετά να του ζητάμε να το βουλώσει όταν φωνάζει «ΟΧΙ ΧΥΤΑ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΜΑΣ». Μόνο έτσι και τον ΧΥΤΑ θα αποτρέψουμε και την ραγδαία υποβάθμιση του τόπου μας θα αποφύγουμε και τα σκουπίδια θα αναδείξουμε σε πηγή πλούτου και ευημερίας και την αφαίμαξη της οικονομίας μας θα περιορίσουμε, και τα σπίτια μας δεν θα πουλήσουμε για να πάρουμε τροχοβίλες για να γυρνάμε ψάχνοντας για ήσυχο και καθαρό περιβάλλον να ζήσουμε τρώγοντας λάχανα και ψάρια χωρίς αυτά να τρώνε εμάς και τα παιδιά μας. To τελευταίο που θέλω να πω είναι σχετικό με τις ευθύνες για την κατάσταση στην οποία βρεθήκαμε. Ποτέ δεν θεώρησα ότι οι ευθύνες περιορίζονται σ’ εκείνους που κυβερνάνε. Λιγότερο ή περισσότερο κάθε Λευκιμμιώτης έχει το μερτικό του. Ακόμα πιστεύω ότι όλοι κάνουμε λάθη και όλοι έχουμε το δικαίωμα να τα αναγνωρίζουμε εκ των υστέρων και να ζητάμε ταπεινά συγνώμη. Τιμή μεγάλη σ’ αυτούς που ήδη το έπραξαν. Πρώτος εγώ αναγνωρίζω πως πολλές φορές έκανα λάθη και αυτήν την αρχή (της αναγνώρισης του δικαιώματος του καθένα να ζητάει συγνώμη για τα λάθη του) πρώτος την παραβίασα, εκστομίζοντας βαριές κατηγορίες στους «υπεύθυνους». Ζητώ ειλικρινά συγνώμη. Το πολύτιμο πολιτισμικό κεκτημένο της πλούσιας παράδοσής μας, που τελικά είναι η μόνη βάση κάθε ανθρώπινης κοινωνίας, της ανοχής δηλαδή του ενός προς τον άλλο, και εκφράζεται στο ρητό «Ο πρώτος αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω» πρέπει να το διαφυλάξουμε σαν κόρη οφθαλμού και να το επικυρώσουμε για άλλη μια φορά τούτη την ύστατη στιγμή που μόνο τέτοιες Αξίες μπορούν να μας προστατέψουν και να μας πάνε μπροστά.
Γιώργος Σ. Βλάσσης (Μελισσουργός) Λευκίμμη 01/02/2008
Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ
Την ώρα που οι μπουλντόζες, με την προστασία των ΜΑΤ, συνεχίζουν την κατασκευή του παράνομου ΧΥΤΑ στα Μισοράχια και ούτε αυτοί που ακόμα αντιδρούν στην κατασκευή του δεν πιστεύουν πως το έργο θα σταματήσει, είναι ίσως η καλύτερη στιγμή όχι μόνον να βαθύνουμε την γνώση μας για το τι θα σημάνει αυτό το τερατούργημα που προβάλλεται ως αναπτυξιακό έργο, αλλά κυρίως να δούμε τον τρόπο που μπορούμε, την ύστατη αυτή ώρα, να το αποτρέψουμε και ότι μέχρι σήμερα έγινε να μείνει ως όφελος για τον τόπο μας. Προηγουμένως όμως θα προσπαθήσω να δώσω την δική μου ερμηνεία για το πώς φτάσαμε ως εδώ. Για χρονολογίες ονόματα και ευθύνες ας καθίσουν οι πολιτικές παρατάξεις να τα βρουν. Όλα άρχισαν όταν το ΥΠΕΧΩΔΕ συνέταξε σχέδιο διαχείρισης των σκουπιδιών του νησιού μας, προωθώντας ως βέλτιστη λύση τους ΧΥΤΑ Βορά, Μέσης, Νότου και Παξών. Ο ΧΥΤΑ Παξών γρήγορα απορρίφθηκε διότι το νησί είναι προστατευμένη περιοχή στο πρόγραμμα ΝΑΤΟΥΡΑ. Ο ΧΥΤΑ Βορά διαγράφηκε από τον σχεδιασμό για άγνωστους λόγους που καθένας μπορεί να ψυλλιαστεί. Τότε ήταν που περίμενα μάταια να δω να διαγράφεται όχι μόνον ο ΧΥΤΑ Νότου αλλά ολόκληρος ο σχεδιασμός διαχείρισης με ΧΥΤΑ, αφού ήξερα ότι σε ολόκληρη την Ευρώπη δεν χρησιμοποιείται αυτή η μέθοδος. Καταλόγισα έτσι ευθύνες και στους ελεγκτικούς μηχανισμούς της Ε.Ε. που ενέκριναν την χρηματοδότησή του από το 3ο πακέτο. Αυτοί μας δώσανε για δώρο τα δικά μας λεφτά και «πέρα βρέχει». Περίμενα μάταια και με αγωνία το Λευκιμμιώτικο στοιχείο να αντιδράσει και βλέποντας την απόλυτη σιωπή και ενώ είχα επιδοθεί ως τότε στην προσπάθεια δημιουργίας του Διακοινωνικού Φορέα «ΛΕΥΚΙΜΜΙΩΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΥΚΙΜΜΗ», βάλθηκα επειγόντως να αποκαλύψω, με άρθρα, ταμπλό και ντουντούκα, τον τεράστιο κίνδυνο που διέβλεπα για τον τόπο μας. Η μακρόχρονη διαδρομή μου σε κοινωνικά και οικολογικά ζητήματα δεν μου άφηναν καμία αμφιβολία. Ήξερα ότι ΧΥΤΑ σημαίνει θάψιμο τεράστιων περιουσιών. Ήξερα ότι η συγκέντρωση σκουπιδιών σε μία περιοχή, υπακούει στον (γνωστό σε όλους τους χωροτάκτες) φυσικό νόμο που λέει ότι «ενώνοντας δύο προβλήματα έχεις ένα μεγαλύτερο του διπλάσιου πρόβλημα» πόσο μάλλον αν ενώσεις το πρόβλημα των σκουπιδιών πολλών Δήμων. Ήξερα ότι ένας τεχνικός λόγος που εγκαταλείφθηκε ο ΧΥΤΑ στην Ευρώπη είναι το άλυτο πρόβλημα της στεγανοποίησής του. Ήξερα ότι όπου εγκαταστάθηκε ΧΥΤΑ η ευρύτερη περιοχή υποβαθμίστηκε κοινωνικά, οικονομικά και περιβαλλοντικά. Ήξερα ότι στην ευρύτερη περιοχή δημιουργείται Φαβέλα από ντόπιους ή ξενόφερτους εξαθλιωμένους που ζουν από τα σκουπίδια με ότι αυτό συνεπάγεται. Ήξερα ότι στην γύρω περιοχή εξαφανίζεται κάθε απομεινάρι κοινωνικού ιστού και έτσι πολύ εύκολα χαρακτηρίζεται ως χώρος απόθεσης όλων των οχλουσών χρήσεων της ευρύτερης κοινωνίας. Ήξερα για το σύστημα Ζόνικ ή το σύστημα της «καθαρής βιτρίνας» που εφαρμόστηκε σε Ανατολή και Δύση με τεράστιες συνέπειες και έβλεπα ότι το ίδιο αποτυχημένο σύστημα εφαρμόζεται και στο νησί μας, προδιαγράφοντας τον υποβαθμισμένο Νότο και τον ανεπτυγμένο Βορά. Ήξερα ότι ΧΥΤΑ σημαίνει ταφή απορριμμάτων, που είναι τελείως αντίθετη στον φυσικό νόμο της Ανακύκλωσης αλλά και σε κάθε έννοια οικονομίας. Αυτές τις γνώσεις βέβαια δεν τις διδάχτηκα στο σχολείο μου. Απλά την ώρα που οι «αρμόδιοι» ασχολούνταν με τα προβλήματα διαχείρισης των άμεσων προβλημάτων του τόπου, εγώ είχα το περιθώριο να το ψάξω λίγο βαθύτερα. Δεν τους κακίζω, παρόλο που μερικοί απ’ αυτούς είναι σπουδαγμένοι του είδους (εννοώ τους Αρχιτέκτονες, Πολεοδόμους Χωροτάκτες κ.λ.π.) και ξεχάσανε κι αυτά που διδάχθηκαν. Δεν χρειάστηκε επίσης να θητέψω στην ΚΝΕ ή στον «Ρήγα» για να μάθω ότι η διαχείριση των σκουπιδιών έρχεται Τρίτη σε βαθμό αποδοτικότητας επένδυση, μετά τα όπλα και τα ναρκωτικά και συνήθως στην Ανακύκλωση των σκουπιδιών επενδύεται «Μαύρο» χρήμα που προέρχεται από παράνομες δραστηριότητες. Πολύ εύκολα εξήγησα την «ενδοοικογενειακή» σφαγή των φατριών της Μαφίας, που αυτή τη στιγμή μαίνεται στην Ιταλία για την διεκδίκηση της διαχείρισης των σκουπιδιών. Ούτε κουράστηκα πολύ να μάθω πως λειτουργούν οι «μηχανές» Συγκέντρωσης Κεφαλαίου και πως αυτές δημιουργούν άδικες κοινωνίες, που με την σειρά τους καταστρέφουν τον πλανήτη. Κουράστηκα όμως και ακόμα δεν κατάφερα να χωνέψω πώς γίνεται αυτοί που φωνάζουν κατά του Καπιταλισμού να είναι οι πρώτοι που προτείνουν την συγκέντρωση των σκουπιδιών σε μεγάλες μονάδες ολοκληρωμένης διαχείρισης, οι οποίες, είτε στο σημερινό, εξωφρενικά άδικο, καθεστώς της αποθέωσης της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, είτε με την μορφή ενός συγκεντρωτικού κράτους, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα λειτουργήσουν ως Καπιταλιστικές και ανεξέλεγκτες. Μήπως δεν μάθανε οι «σύντροφοι» ότι εκτός από τον Ιδιωτικό Καπιταλισμό υπάρχει και ο Kρατικός Καπιταλισμός που είναι το ίδιο και χειρότερος; Καιρός είναι να το μάθουν γιατί με σκάσανε. Μήπως ελπίζουν ότι οι μεγάλες μονάδες διαχείρισης σκουπιδιών είναι πιο οικονομικές; Το απλό μυαλό ενός παιδιού μπορεί να καταλάβει ότι μόνον τον διαχειριστή του συστήματος συμφέρουν, αφού τα έξοδα μεταφοράς εμείς θα πληρώνουμε, όπως και την μεταφορά των εργαζόμενων. Μήπως νομίζουν ότι όταν λειτουργούν ως ΔΕΚΟ δεν θα ξεπουληθούν όπως τόσες άλλες κερδοφόρες ΔΕΚΟ; Ή μήπως πιστεύουν ότι χωρίς καλή τοπική αυτοδιοίκηση μπορεί να σταθεί ένα δίκαιο Κράτος που θα υπερασπισθεί αποτελεσματικά τα Λαϊκά συμφέροντα στην κατανομή των ωφελημάτων της Ανακύκλωσης; Αυτό κι αν είναι «κόλλημα»! Μόνο με τις γνώσεις αυτές μπόρεσα με σχετική βεβαιότητα (όπως μπορεί νομίζω να κάνει ο καθένας) να εναντιωθώ στην μεθόδευση κατασκευής ΧΥΤΑ στον τόπο μας που γινόταν μάλιστα στα «μουλωχτά». Δεν μου χρειάστηκε καν να γνωρίζω τις παρανομίες τις οποίες αργότερα αποκάλυψε (και καλά έκανε) ο συμπατριώτης μας Σ. Κουρής. Στον τομέα της τεκμηρίωσης των παρανομιών του ΧΥΤΑ Λευκίμμης πρόσφερε σημαντικό έργο. Η θέση του όμως ότι πρέπει με την ακύρωση του έργου να γίνει νέος σχεδιασμός διαχείρισης από τους ίδιους που έκαναν τον πρώτο άθλιο σχεδιασμό, χωρίς να πέφτει λόγος σ’ εμάς, που είμαστε άμεσα θιγόμενοι, να δώσουμε τουλάχιστον τις αρχές πάνω στις οποίες οφείλει να πατάει, σκοντάφτει όχι μόνο στην άρνηση των αρχόντων που είχαν τα λεφτά στο χέρι και έπρεπε να τα επιστρέψουν στην Ε.Ε. με το παραπάνω (που έτσι συμφέρει να γίνει τελικά) αλλά κυρίως στο ότι δεν δίνει άμεση λύση στο πρόβλημα των σκουπιδιών αλλά μετά από 4-5 χρόνια, όσο δηλαδή χρειάζεται για να γίνει νέα μελέτη να ενταχθεί στο 4ο πακέτο «στήριξης» της Ε.Ε., να γίνει διαγωνισμός έγκυρος για να βρεθεί εργολάβος. Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι. Μέχρι τότε θα πληρώνουμε αυστηρό πρόστιμο στην Ε.Ε. για τις χωματερές. Να βράσω τα πτυχία και τις γνώσεις μας τότε Σπύρο μου. Θα περιμένουμε πρώτα να κάνουν το στραβοπάτημα και μετά θα παλεύουμε να το διορθώνουμε; Όλα αυτά τα μειονεκτήματα της πρότασης του «Αλεύχιμου» (που διαμορφώθηκε εν αγνοία μου και εν αγνοία όλων των Λευκιμμιωτών) τους τα τόνισα από την πρώτη στιγμή, απαιτώντας να ξαναβάλουν το θέμα της πρότασής τους ξανά στο τραπέζι συζήτησης. Το ίδιο τους λέει ο Δήμαρχος, ο Νομάρχης, ο Περιφεριάρχης και όλος ο πολύς Λαός της Λευκίμμης. Δεν θέλουν να το καταλάβουν, με αποτέλεσμα να μείνουν μειοψηφία της μειοψηφίας στο σύνολο των κατοίκων του νησιού. Προνοώντας και διαβλέποντας τον κίνδυνο από αυτήν την αντίφαση της λαθεμένης θέσης του Αλεύχιμου με την λαθεμένη δικαιολογία και κυρίως καταστροφική για τον τόπο μας λύση των αρχόντων, κάθισα και διαμόρφωσα την αρχική μου πρόταση για ανακύκλωση στην πηγή, ώστε να δοθεί μία άμεση λύση στο πρόβλημα των σκουπιδιών και μία αποστομωτική απάντηση στους Άρχοντες και όλους τους κατοίκους του νησιού που φοβούνται πως αν δεν γίνει ο ΧΥΤΑ στη Λευκίμμη, θα πνιγούμε στα σκουπίδια. Η πρόταση αυτή και άμεση λύση δίνει και χωρίς άμεσο κονδύλι μπορεί να εφαρμοστεί και αντί για τεράστια λειτουργικά έξοδα, όπως ο ΧΥΤΑ, έχει μόνο τεράστια έσοδα για τον τόπο και στην εθελοντική συμμετοχή των πολιτών στηρίζεται και καμία αυξημένη περιβαλλοντική συνείδηση δεν απαιτεί και κατανέμει δίκαια τα βάρη και τα ωφελήματα σε όλους και σέβεται το περιβάλλον και ούτε ΧΥΤΥ δεν χρειάζεται και πολλές θέσεις εργασίας δημιουργεί και εύκολα αποδεκτή στους πολίτες αποδείχθηκε ότι είναι, εκτός από τους κολλημένους του «Αλεύχιμου» που πιστεύουν ότι αρμόδιοι για την οποιαδήποτε λύση είναι οι διαχειριστές της εξουσίας. Δεν μπορούν να καταλάβουν ότι οι ίδιοι αρμόδιοι που σχεδίασαν τον τάφο της Λευκίμμης είναι ικανοί να μας θάψουν κι εμάς μέσα . Αν δεν τους πούμε εμείς, που έχουμε το πρόβλημα, ποιο είναι το συμφέρον μας και ποια λύση θέλουμε ακόμα και να σταματήσουμε τον ΧΥΤΑ (που έτσι που το παλεύουμε πολύ μικρή πιθανότητα έχουμε) θα χαρίσουν τα σκουπίδια στον Λαυράνο, που ήδη του δώσανε την αποκλειστικότητα διαχείρισης, ο οποίος, με το αιτιολογικό ότι θα μας ξεβρομίζει, θα μας παίρνει την περιουσία μας (τα σκουπίδια) αρκεί εμείς να του τα διαλέγουμε πληρώνοντας κιόλας, ενώ ο Δήμος μας θα γίνει επιστάτης του, που θα μας χαρατσώνει με πρόστιμα όταν δεν έχουμε «περιβαλλοντική συνείδηση» και δεν διαλέγουμε σωστά τα σκουπίδια, για να πετύχουμε στο τέλος μια διαλογή το πολύ 50% και πάλι να θέλουμε ΧΥΤΥ να θάβουμε τα υπόλοιπα. Έτσι λοιπόν πιασμένοι χέρι - χέρι, καθένας με τα κολλήματά του, τραβάμε κατά τον γκρεμό παραδίνοντας στα παιδιά μας πολύ χειρότερες συνθήκες απ’ αυτές που παραλάβαμε. Το «Διαίρει και βασίλευε» βασικό εργαλείο του καπιταλισμού, μας έχει μπουκουνιάσει και όχι μόνον δεν μπορούμε να δούμε την Αταξικότητα και την Παγκοσμιότητα της καταστροφής αλλά ούτε τους άμεσους γείτονές μας, όπως οι συνδημότες μας, πόσο μάλλον οι λίγο πιο πέρα Μαραθιώτες, Κορφιάτες και Τεμπλονιώτες. Χαρακτηριστικό της νοητικής μας υστέρησης είναι ότι όσες φορές επιχείρησα να διευρύνω τον δίκαιο αγώνα των Καβιωτών που βρίσκονται κοντύτερα στον ΧΥΤΑ στα Μισοράχια, αλλάζοντας το σύνθημα «ΟΧΙ ΧΥΤΑ ΣΤΑ ΜΙΣΟΡΑΧΙΑ» σε «ΚΑΝΕΝΑΣ ΧΥΤΑ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΜΑΣ» όχι μόνον δεν έπεισα αλλά κατηγορήθηκα κι όλας ως ανατροπέας της θέσης του «Αλεύχιμου»!! Συνεπής με την θέση αυτή ο εκπρόσωπος της Συντονιστικής Επιτροπής κατά του ΧΥΤΑ στα Μισοράχια, κάλεσε από τηλεοπτικό τοπικό κανάλι τους ντόπιους Άρχοντες να είναι συνεπείς με την υπόσχεσή τους για νέα επέκταση του ΧΥΤΑ Τεμπλονίου!! Κατά την άποψη λοιπόν της Επιτροπής οι γυναίκες στο Τεμπλόνι γεννάνε γατιά και όχι παιδιά!
Τι να πει κανείς; Είναι να μην ανακουφίζονται λοιπόν οι Κορφιάτες και οι Τεμπλονιώτες που κατασκευάζεται ο ΧΥΤΑ στα Μισοράχια, όταν ξέρουν αυτά που τους λένε οι «Αρμόδιοι» ότι άλλη λύση δεν υπάρχει για να μην γεμίσει η πόλη σκουπίδια με όλες τις συνέπειες;
Έτσι οι δύσμοιροι συντοπίτες μου γίνανε τα αποπαίδια του νησιού και όλος ο Νότος το παλιάμπελο της χώρας. Μία ολόκληρη περιοχή με ιστορία και πολιτισμό που έδωσε στην κοινωνία τους περισσότερους επιστήμονες, μία περιοχή που ήταν η τροφομάνα όλου του νησιού και της ευρύτερης περιοχής, σήμερα εγκαταλειμμένη από τα ίδια της τα παιδιά και σε βαθιά παρακμή, με δεκάδες χρονίζοντα σοβαρά προβλήματα, καλείται να υποστεί τις συνέπειες της Αναπτυξιακής πολιτικής της «καθαρής βιτρίνας» μιας πόλης χαρακτηρισμένης ως διατηρητέο μνημείο της UNESCO ενώ ο Νότος στάχτη να γίνει.
Αγαπητοί συμπολίτες. Είχα την τιμή πρώτος να αντιληφθώ και να προσπαθήσω με όλες μου τις δυνάμεις να σας ξεσηκώσω μπροστά σ’ αυτόν τον όλεθρο που, χρόνια πριν, κάποιοι συμπολίτες μας δεν ήταν σε θέση (για τους δικούς τους λόγους) να αντιληφθούν. Σήμερα που ο εφιάλτης γίνεται πιο ορατός αλλά πολλοί δεν είναι ακόμη σε θέση να τον εκτιμήσουν, σήμερα που οι μπουλντόζες σκάβουν τον λάκκο μας και οι μέγιστη πλειοψηφία των πολιτών πιστεύει ότι δεν μπορούμε να τις σταματήσουμε, θέλω να σας πω με απόλυτη βεβαιότητα ότι : Παρόλο που τα πράγματα δυσκόλεψαν πολύ από την εποχή που το φώναζα, η δυνατότητα να σταματήσουμε το έργο δεν έπαψε να υπάρχει. Μπροστά μας είναι η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας και ο θεός να βάλει το χέρι του και ο δικαστής να πάρει σωστή απόφαση. Επειδή όμως ο δικαστής θα ζυγιάσει όχι μόνο τις παρανομίες του ΧΥΤΑ, που όντως υπάρχουν, αλλά και το κοινωνικό κόστος από την προοπτική της εικόνας που είδαμε το καλοκαίρι με την πόλη γεμάτη σκουπίδια, και επειδή υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να πάρει την ίδια απόφαση με τον ΧΥΤΑ Τεμπλονίου, που κι εκείνος είναι παράνομος και λειτουργεί με το ίδιο σκεπτικό, γι αυτό έκανα την πρόταση για άμεση, ταχύτατη ανακύκλωση των σκουπιδιών για όλο το νησί, με τρόπο που να είναι συμφερτός όχι μόνον σε όλους τους πολίτες αλλά και να γίνει ένα σπουδαίο εργαλείο ανάπτυξης για το νησί μας. Αυτό που πιστεύω ότι πρέπει όλοι να κάνουμε, την ύστατη αυτή ώρα, για να σταματήσουμε το κακό που μας ήβρηκε, είναι να πιέσουμε προς κάθε κατεύθυνση και κυρίως την Δημοτική μας Αρχή, ώστε να αποδεχθούν την πρόταση άμεσης διαλογής και να εισηγηθούν πιεστικά στον Σύνδεσμο Δ.Κ., την Νομαρχία και την Περιφέρεια για εφαρμογή της πρότασης σε όλο το νησί. Εάν αυτοί δεν την αποδεχθούν (χωρίς επαρκή αιτιολόγηση) να την εφαρμόσει μονομερώς ο Δήμος μας αποκλείοντας σε κάθε περίπτωση την συνέχιση των έργων στα Μισοράχια όταν εξαντληθεί η ρήτρα του 1 εκ. Ευρώ που πήρε ήδη ο εργολάβος. Έτσι θα μας μείνει ένα υπέροχο περιφραγμένο οικόπεδο 60 στρεμμάτων στην καρδιά του Δήμου μας που μπορούμε εύκολα να φτιάξουμε ένα θεματικό πάρκο Πολιτισμού και Άθλησης με βοτανικό κήπο, θέατρο, γυμναστήριο, που τόσο μας λείπουν. Συμπληρωματικά θέλω να πω κυρίως στους νεόκοπους φουριόζους, επαναστάτες, συμπατριώτες, επιχειρηματίες του Κάβου, να δείχνουν το ενδιαφέρον τους με το ίδιο πάθος όχι μόνον όταν το τριβόλι τους τρυπάει την πατούσα και να παρακολουθούν και το Δημοτικό Συμβούλιο κάπου κάπου, αφού εκεί παίρνονται οι αποφάσεις που γέμισαν τον τόπο τριβόλια. Δεν επιτρέπεται ένας μελισσουργός να δίνει το 1/3 της παραγωγής του στον αγώνα για το καλό του τόπου και ένας επιχειρηματίας του κάβου να μη δίνει ούτε 200 Ευρώ να πάρει μια καλή ντουντούκα. Και λίγος σεβασμός χρειάζεται σε έναν 60άρη που πρώτος εδώ και χρόνια προσπαθεί να ανοίξει τα μάτια του κόσμου σ’ αυτό το έγκλημα του ΧΥΤΑ. Όχι να τον χρησιμοποιούμε σαν απλό βαστάζο ντουντούκας όταν μας εξυπηρετεί και μετά να του ζητάμε να το βουλώσει όταν φωνάζει «ΟΧΙ ΧΥΤΑ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΜΑΣ». Μόνο έτσι και τον ΧΥΤΑ θα αποτρέψουμε και την ραγδαία υποβάθμιση του τόπου μας θα αποφύγουμε και τα σκουπίδια θα αναδείξουμε σε πηγή πλούτου και ευημερίας και την αφαίμαξη της οικονομίας μας θα περιορίσουμε, και τα σπίτια μας δεν θα πουλήσουμε για να πάρουμε τροχοβίλες για να γυρνάμε ψάχνοντας για ήσυχο και καθαρό περιβάλλον να ζήσουμε τρώγοντας λάχανα και ψάρια χωρίς αυτά να τρώνε εμάς και τα παιδιά μας. To τελευταίο που θέλω να πω είναι σχετικό με τις ευθύνες για την κατάσταση στην οποία βρεθήκαμε. Ποτέ δεν θεώρησα ότι οι ευθύνες περιορίζονται σ’ εκείνους που κυβερνάνε. Λιγότερο ή περισσότερο κάθε Λευκιμμιώτης έχει το μερτικό του. Ακόμα πιστεύω ότι όλοι κάνουμε λάθη και όλοι έχουμε το δικαίωμα να τα αναγνωρίζουμε εκ των υστέρων και να ζητάμε ταπεινά συγνώμη. Τιμή μεγάλη σ’ αυτούς που ήδη το έπραξαν. Πρώτος εγώ αναγνωρίζω πως πολλές φορές έκανα λάθη και αυτήν την αρχή (της αναγνώρισης του δικαιώματος του καθένα να ζητάει συγνώμη για τα λάθη του) πρώτος την παραβίασα, εκστομίζοντας βαριές κατηγορίες στους «υπεύθυνους». Ζητώ ειλικρινά συγνώμη. Το πολύτιμο πολιτισμικό κεκτημένο της πλούσιας παράδοσής μας, που τελικά είναι η μόνη βάση κάθε ανθρώπινης κοινωνίας, της ανοχής δηλαδή του ενός προς τον άλλο, και εκφράζεται στο ρητό «Ο πρώτος αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω» πρέπει να το διαφυλάξουμε σαν κόρη οφθαλμού και να το επικυρώσουμε για άλλη μια φορά τούτη την ύστατη στιγμή που μόνο τέτοιες Αξίες μπορούν να μας προστατέψουν και να μας πάνε μπροστά.
Γιώργος Σ. Βλάσσης (Μελισσουργός) Λευκίμμη 01/02/2008
Τετάρτη 6 Οκτωβρίου 2010
ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ
ΟΡΙΣΜΟΣ
Ναρκωτικό είναι οτιδήποτε έχει την ιδιότητα να προκαλεί με την χρήση του αυτοκαταστροφική, άρα μη φυσιολογική συμπεριφορά, κάνοντας τον χρήστη ανίσχυρο στην προσπάθειά του να ευτυχήσει και να δημιουργήσει, ανίκανο να δρέψει τις μικρές ή μεγάλες χαρές της ζωής, αδιάφορο στην ανάπτυξη και βελτίωση της κοινωνικής του ιδιότητας, οδηγούμενο, ταχύτερα ή βραδύτερα, στον πρόωρο πνευματικό, ψυχικό και βιολογικό του θάνατο.
ΓΕΝΙΚΑ ΣΥΜΠΤΏΜΑΤΑ
α) Δυστυχώς, το πρώτο που βλάπτεται από την χρήση των, κάθε είδους ναρκωτικών, είναι η Συνείδηση του χρήστη, ο οποίος, όλο και περισσότερο αδυνατεί να αξιολογήσει την σημασία των πράξεων, των λόγων του της συμπεριφοράς του γενικώς και τελικά αδυνατεί να συνειδητοποιήσει και να εκτιμήσει την σημασία της ίδιας της ύπαρξης του και τον ρόλο του στο όλο φαινόμενο της Ζωής.
β) Σε όλα τα είδη των ναρκωτικών, όταν ο χρήστης, στις αναλαμπές του, αντιλαμβάνεται την εξάρτησή του και την σημασία της, στην επιθυμία του να απεξαρτηθεί, προσκρούει στα στερητικά του φαινόμενα, που είναι ασθενέστερα ή ισχυρότερα, ανάλογα με τον βαθμό εθισμού και το είδος του ναρκωτικού.
γ) Ερμηνεύει και εκλογικεύει, πολλές φορές δε Ιδεολογοποιεί έντεχνα την σχέση του με το ναρκωτικό και τη χρήση του. Η τάση αυτή ερμηνεύεται από ψυχολογική άποψη, ως Μηχανισμός Άμυνας απέναντι στην πίεση του περιβάλλοντός του.
δ) Ο χρήστης, ανάλογα με το είδος του ναρκωτικού υπό την επήρεια του οποίου βρίσκεται, παρουσιάζει είτε έξαρση, υπερδιέγερση, υπερκινητικότητα, πολυλογία,
αυξημένες σωματικές επιδόσεις, είτε αδράνεια, παθητικότητα, αδιαφορία, αυτιστικές τάσεις, κατατονία. Και στις δύο περιπτώσεις είναι λίγο-πολύ ανήμπορος να ελέγξει τόσο τα συμβαίνοντα στο (στενό ή ευρύτερο) Φυσικό ή Κοινωνικό του περιβάλλον όσο και την ίδια την στάση και συμπεριφορά του απέναντι σ’ αυτά.
ε) Φυσικό επακόλουθο των παραπάνω είναι να εξασθενεί και η κοινωνική ιδιότητα του χρήστη που σχεδόν ανεπαίσθητα και βαθμιαία μετατρέπεται έτσι σε ένα κατ’ αρχάς Ακοινωνικό και στη συνέχεια Αντικοινωνικό στοιχείο, με την έννοια ότι αδιαφορεί για τα κοινά τείνοντας να καταστρέψει αδιακρίτως οποιοδήποτε κοινωνικό δημιούργημα. Το τελευταίο σύμπτωμα αποτελεί και την ασφαλέστερη ένδειξη χρήσης ενός ή περισσοτέρων ναρκωτικών από ένα συγκεκριμένο άτομο, ή από ένα διακριτό πλήθος ατόμων.
ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ
Το σύνολο των ναρκωτικών διακρίνεται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: Τα Άϋλα Ναρκωτικά και τα Υλικά Ναρκωτικά.
ΥΛΙΚΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ
Είναι Φυσικές ή Τεχνικές ουσίες σε διάφορες μορφές όπως χάπια, σιρόπια, ενέσιμα διαλύματα, εισπνεόμενα σε αέρια μορφή, σε σκόνη ή καπνό κ.λ.π.
Στην κατηγορία αυτή υπάγονται όλα τα απαγορευμένα, από την Ελληνική νομοθεσία, ναρκωτικά αλλά και πολλά άλλα που έχουν αντίστοιχα και ανάλογα αποτελέσματα. Μερικά από τα απαγορευμένα ναρκωτικά : Όπιο και τα παράγωγά του όπως μορφίνη, ηρωίνη κ.λ.π. Ακόμα τα l.S.D. ο Μανδραγόρας, το P.S.P. το χασίς κ.λ.π. Μερικά επιτρεπόμενα Υλικά Ναρκωτικά : Το αλκοόλ, ο καφές, ο καπνός κ.λ.π.
ΑΎΛΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ
Στην κατηγορία αυτή υπάγονται όλα τα ναρκωτικά που δεν έχουν υλική υπόσταση όπως : Τα Ηθικά ναρκωτικά, τα Αισθητικά ναρκωτικά, τα Ψυχικά ναρκωτικά, τα Ιδεολογικά ναρκωτικά.
ΗΘΙΚΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ
Είναι αυτά τα οποία επενεργούν και καταστρέφουν το Ήθος, την Ηθική του ανθρώπου, δηλαδή το απόθεμα των Αρχών και των Αξιών του (Αλήθεια, Δικαιοσύνη, Ελευθερία, σεβασμός στη Διαφορά κ.λ.π.) αλλά και την δυνατότητά του να τις προασπίζεται, να ενεργεί με βάση αυτές τις αξίες και να θυσιάζει μέρος ή και το σύνολο των υλικών του κατακτήσεων και απολαβών, πολλές φορές και την ίδια την ζωή του για τον σκοπό αυτό. Τέτοια ναρκωτικά μπορεί να είναι η χαμηλή στάθμη, ή η κακή ποιότητα, ή ακόμη και η απουσία αυτών των Αξιών στο άμεσο ή το ευρύτερο περιβάλλον (οικογένεια, παρέες, κοινωνία) μέσα στο οποίο λειτουργεί το άτομο.
ΑΙΣΘΗΤΙΚΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ
Σε απόλυτη αντιστοιχία με τα Ηθικά Ναρκωτικά και σε άμεση σχέση με αυτά, τα Αισθητικά Ναρκωτικά προσβάλλουν την Αισθητική του ανθρώπου και δι’ αυτών την Ηθική του, κατά συνέπεια και την συμπεριφορά του. Ένας βασικός μηχανισμός παραγωγής και διακίνησης των Αισθητικών Ναρκωτικών είναι η εμπορευματοποιημένη Τέχνη. Έχουν να κάνουν με τον Λόγο, την Μουσική, το Θέαμα, την Κίνηση, την Ντοπιολαλιά, την Ένδυση, την Κατοικία κ.λ.π. Είναι νομίζω ολοφάνερο πόσο (για παράδειγμα) η Αστικοποίηση του πληθυσμού της Ελλάδας τις τελευταίες δεκαετίες, ανέδειξε μια άλλη Αισθητική ξενόφερτη, ανταποκρινόμενη στην Αισθητική του νέου τρόπου ζωής, η οποία συγκρούσθηκε και επικράτησε της Αισθητικής της υπαίθρου, με ανυπολόγιστες συνέπειες, όχι μόνον στο Περιβάλλον αλλά και μέσω των, επηρεασμένων Αισθητικά συζεύξεων, και στον ίδιο τον σωματότυπο των Ελλήνων ΨΥΧΙΚΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ Είναι αυτά των οποίων τα συμπτώματα εξάρτησης , εθισμού, στέρησης, αυτοκαταστροφής κ.λ.π., έχουν ψυχολογική αιτία π.χ. Ζήλια, Οιδιπόδειο, Αυταρέσκεια, Φανατισμός, Αρχομανία, Υποχοντρία, Βουλιμία, Ματαιοδοξία κ.λ.π.Είναι πολύ ισχυρά ναρκωτικά και δυστυχώς ούτε αυτά ξεφεύγουν του ενδιαφέροντος παραγωγών και διακινητών, το Δίκτυο των οποίων είναι ανώτερης οργανωτικής δομής από το αντίστοιχο των Υλικών Ναρκωτικών ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ Είναι αυτά των οποίων η αντίστοιχη συμπτωματολογία οφείλεται στην αποδοχή κάποιας Ιδεολογίας π.χ. της Ιδεολογίας του Καπιταλισμού ( όλες οι Αξίες ανάγονται σε χρήμα), Της Ισορροπίας εξοπλισμών (η Ειρήνη διασφαλίζεται όταν ο αντίπαλος σε φοβάται), του Φασισμού (ασέβεια στις ιδιαιτερότητες των ανθρώπων, καταπίεση μειονοτήτων, το δίκιο έχει ο ισχυρός), της Ιδιώτευσης (καθένας για πάρτι του), του Κρατισμού (το κράτος είναι ο καλύτερος εγγυητής του Δημόσιου συμφέροντος), της Ανάπτυξης άνευ όρων και ορίων, της Υπερεξειδίκευσης, της Υπερκατανάλωσης, της Ευμάρειας (να περνάμε εμείς καλά), της Ανδροκρατίας (η γυναίκα να υπακούει στον άντρα), του Αθλητισμού κ.λ.π.
ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ
ΚΑΤΑΤΟΝΙΚΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ
Είναι αυτά των οποίων η χρήση κάνει τον χρήστη υποτονικό, απαθές , άβουλο, άτολμο, εσωστρεφές, αποξενωμένο από το κοινωνικό γίγνεσθαι, αυτό που λέμε «ζωντανό φυτό». Στην κατηγορία αυτή υπάγονται η Ηρωίνη, η Υποχονδρία, η Μοιρολατρία, η Αιτιακή θεωρία, η Ανατολίτικη φιλοσοφία κ.λ.π.
ΔΙΕΓΕΡΤΙΚΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ
Είναι αυτά που κάνουν τον χρήστη σε άτομο υπερκινητικό, υπερδιεγερμένο, αγχώδες, γενικώς
ανίκανο να προλάβει, να αντιληφθεί, να απολαύσει τις όμορφες στιγμές της ζωής, κατά συνέπεια
ανικανοποίητο, βουλημικό, αλαζονικό, και τελικά διαρκώς ζημιωμένο , δύστυχο, αδύναμο να
διακρίνει την ευτυχία από την επιτυχία, γι αυτό και αυτοκαταστροφικό. Σ’ αυτή την κατηγορία
κατατάσσονται η Κοκαΐνη, ο Καφές, τα Αναβολικά, ο Αθλητισμός, ο Τζόγος, ο Καπιταλιστικός
ανταγωνισμός κ.λ.π.
ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΟΡΓΑΝΙΚΟΥ ΕΘΙΣΜΟΥ
Είναι αυτά των οποίων η χρήση προκαλεί οργανικές αλλοιώσεις τέτοιες ώστε το ναρκωτικό γίνεται κυτταρικά αναγκαίο και απαραίτητο για την, κατά κάποιον τρόπο, «εύρυθμη» λειτουργία του οργανισμού του χρήστη. Κατά την περίοδο στέρησης, οι προκαλούμενες εξ’ αυτής αντιδράσεις του χρήστη, εκτός των άλλων, έχουν και οργανική αιτία. Όπως είναι φυσικό σ’ αυτή την κατηγορία υπάγονται μόνον υλικά ναρκωτικά π.χ. το όπιο και τα παράγωγά του, το Ρ.S.P. το αλκοόλ, ο καπνός, οι εμπεριεχόμενες στα τρόφιμα διάφορες τοξίνες κ.λ.π. Αν και αμφισβητούμενη επικρατεί η άποψη ότι το Χασίς και το L.S.D. δεν προκαλούν οργανικό εθισμό. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι είναι ακίνδυνα.
ΕΛΕΥΘΕΡΑ
Είναι τα ναρκωτικά των οποίων την κυκλοφορία και χρήση επιτρέπει, με όρους ή χωρίς όρους η νομοθεσία της χώρας μας. Σαν τέτοια μπορούμε ενδεικτικά να αναφέρουμε το αλκοόλ, τον καπνό, πολλές πρόσθετες ουσίες στα βιομηχανοποιημένα τρόφιμα, όλα τα άϋλα ναρκωτικά, πολλά από τα οποία, περίτεχνα και επιμελώς καλλιεργούνται και διαδίδονται, εμφυτευόμενα βάναυσα από νηπιακής ηλικίας στα μέλη κάθε ταξικά οργανωμένης κοινωνίας, όπως είναι και η δική μας π.χ. η Ιδιώτευση, ο Κρατισμός, το Αστικό Δίκαιο, ο Αθλητισμός, ο Εθνικισμός, ο Καπιταλισμός, ο Μιλιταρισμός, ο Ευρωπαϊσμός κ.λ.π.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΑ
Είναι τα ναρκωτικά των οποίων η παραγωγή ή η εμπορία ή η κατοχή ή η χρήση απαγορεύεται από την νομοθεσία τη χώρας μας.
ΣΚΛΗΡΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ
Είναι αυτά που προκαλούν έντονα φαινόμενα εθισμού, εξάρτησης, στέρησης κ.λ.π. π.χ. η Ηρωίνη, το Αλκοόλ, ο Φανατισμός, το Οιδιπόδειο Σύμπλεγμα, το Ι.Χ., ο Εθνικισμός, η Βουλιμιά, η Ιδεολογία της Βίας κ.λ.π. Φυσικά εδώ αγνοώ την Ελληνική Νομοθεσία, αλλά προσπαθώ τουλάχιστον να είμαι αντικειμενικός λαβαίνοντας υπ’ όψιν μου όχι μόνον την δυσκολία απεξάρτησης αλλά και τα συγκριτικώς καταμετρούμενα θύματα π.χ. θανάτους από τη χρήση του Ι.Χ. και της Ηρωίνης κ.λ.π. κι ακόμα το παρατηρούμενο φαινόμενο ακοινωνικότητας και ψυχικής γήρανσης.
ΜΑΛΑΚΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ
Είναι αυτά που προκαλούν ήπια φαινόμενα εξάρτησης, στέρησης, βιολογικής βλάβης, ακοινωνησίας κ.λ.π. όπως π.χ. ο Kαπνός (;), to Xασίς, ο Καφές, η Κόκα Κόλα, κ.λ.π. Εδώ πρέπει να παρατηρήσουμε ότι στην κατηγορία αυτή των Μαλακών Ναρκωτικών, δεν υπάγονται Άϋλα Ναρκωτικά, προφανώς γιατί τα τελευταία υπάγονται όλα στην κατηγορία των Σκληρών Ναρκωτικών. Ακόμη πρέπει να δεχθούμε την παρατήρηση ότι υπάρχει έντονη αμφισβήτηση στο εάν ορισμένα Ναρκωτικά της κατηγορίας των Μαλακών θα πρέπει να υπαχθούν στην κατηγορία των σκληρών Ναρκωτικών π.χ. ο Καπνός.
ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ
Γύρω απ’- το σοβαρότατο αυτό θέμα των Ναρκωτικών, υπάρχει νομίζουμε τόση άγνοια και προκατάληψη που, είναι φυσικό, οι πληροφορίες που μπορεί ο ενδιαφερόμενος, να βρει σχετικά με το θέμα αυτό από «επίσημες» πηγές, να είναι, αν όχι του αυτού επιπέδου με αυτό της κοινής γνώμης, οπωσδήποτε πάντως αναλόγου με αυτήν.
-Την εργασία μου αυτή στήριξα τόσο στα πορίσματα έρευνας που έκανα για την διάδοση των Ναρκωτικών στη νεολαία της Κέρκυρας πριν 5 χρόνια, το έτος 1983, όταν ακόμα ήμουν μόνιμος καθηγητής στα Τεχνικά Λύκεια. Το επόμενο έτος εξαναγκάστηκα σε παραίτηση και φυγή από το νησί. Ακόμη η εργασία μου αυτή είναι στηριγμένη στις πληροφορίες και τις εμπειρίες μου από την λειτουργία του Κέντρου Εναλλακτικής Πληροφόρησης που λειτουργούσαμε στο κέντρο της πόλης της Κέρκυρας.Με την εργασία μου αυτή πιστεύω πως « βάζω τον δάκτυλον επί τον τύπο των ήλων» και την σωστή, κατά την γνώμη μας, βάση για μια «εφ’ όλης της ύλης» ανταλλαγή απόψεων και πληροφοριών πάνω στο καυτό αυτό θέμα , αδιαφορώντας για τις οιεσδήποτε αντιδράσεις, τόσο απ’ την πλευρά της Πολιτείας όσο και απ’ την πλευρά των φερομένων ως «ομοϊδεατών» (κυρίως αυτών).-Διευκρινίζω εδώ, για να άρω κάθε παρεξήγηση, ότι η εργασία αυτή απηχεί τις προσωπικές μου απόψεις και δεν έτυχε «επικύρωσης» κανενός επίσημου ή ανεπίσημου φορέα ή ομάδας ή εξειδικευμένου επιστήμονα. Είναι απλά μία άποψη που εκφέρω κάνοντας χρήση του αδιαπραγμάτευτου δικαιώματος κάθε ανθρώπου για ελευθερία σκέψης, λόγου και διάδοσης ιδεών. Φυσικά προσδοκώ την κρητική κάθε αναγνώστη και αισθάνομαι πανέτοιμος να πεισθώ και να αλλάξω απόψεις όταν τυχόν αντίθετη άποψη τεκμηριώνεται με ορθούς συλλογισμούς. Στο κάτω-κάτω οι ειδικοί παραμιλήσανε αλλά το πρόβλημα των Ναρκωτικών διαρκώς διογκώνεται. -Θεωρώ ότι με την εργασία μου αυτή προσφέρω μια πρωτόγνωρη (απ’ όσο γνωρίζω τουλάχιστον) άποψη για τα Ναρκωτικά, συμβάλλοντας με τις ταπεινές μου δυνάμεις στο γκρέμισμα του τοίχους της άγνοιας και της σύγχυσης . Καλώ τον αναγνώστη να εκτιμήσει μόνο την αγνή μου πρόθεση και να βγάλει τα προσωπικά του συμπεράσματα, ανεξάρτητα απ’ όσα προκύπτουν απ’ την παρούσα εργασία.
- Θεωρώ την εργασία αυτή σαν ένα χρησιμότατο εργαλείο που όχι μόνο βοηθάει τον αναγνώστη στην εξήγηση βασικών του ερωτημάτων, όπως π.χ. « που οφείλεται η παρατηρούμενη διαφορά από άτομο σε άτομο σε ότι αφορά την άμυνα του καθενός στη χρήση Ναρκωτικών ; » ή « Γιατί είναι τόσο δύσκολη η καταπολέμηση των Ναρκωτικών ; » ή « Γιατί σήμερα αυξάνει ανησυχητικά ο αριθμός των χρηστών ;», αλλά και ένα εργαλείο που θα δίνει την δυνατότητα συγκριτικής (προσεγγιστικής έστω) εκτίμησης του «ντοπαρίσματος» κάθε ατόμου , ιδίως των πιο αγαπημένων του , αλλά και αυτού του ιδίου, όπως επίσης του ντοπαρίσματος κάθε συγκεκριμένης κοινωνικής ομάδας.
- Στον ορισμό της έννοιας «Ναρκωτικό» που δώσαμε στην αρχή της εργασίας αυτής , παρ’ όλη την εκπλήσσουσα ίσως γενικότητά του, μια άλλη αντίληψη του αντικειμένου, μια αντίληψη πολύ ευρύτερη, η οποία ταυτόχρονα μετατοπίζει το βάρος της σημασίας των ναρκωτικών άρα και το κέντρο του στόχου όλων όσων επιθυμούν να τα αντιμετωπίσουν.
- Στην εργασία αυτή τίθεται σε αμφισβήτηση ακόμη και ο όρος «Ναρκωτικό», αφού σαν έννοια υποδηλώνει κυριολεκτικά καθετί που αδρανοποιεί, κατατονεί, ηρεμεί, κοιμίζει τον χρήστη. Και ναι μεν αυτός ο όρος ανταποκρίνεται στην αντίληψη για την γενικότερη, την μεθύστερη στάση και συμπεριφορά του χρήστη, αλλά κατά το ένα σκέλος των άμεσων συμπτωμάτων ανταποκρίνεται : την νάρκη, την πτώση, την άμβληση των αισθήσεων, όχι όμως όπως θα έπρεπε και την Υπερδιέγερση (σπιντάρισμα) του χρήστη, ο οποίος μπορεί να περάσει (και συνήθως αυτό συμβαίνει) και στις δύο αυτές καταστάσεις ( ΗΙGH – DOWN) , ή στάδια συμπεριφοράς που οφείλεται στη χρήση ενός και του ιδίου ναρκωτικού.
- Αντιλαμβανόμενος την ανάγκη εξεύρεσης κάποιας βάσης για την στήριξη του ορισμού, διάλεξα την «Φυσιολογική» συμπεριφορά, για την οποία πάρα πολλά μπορούν να ειπωθούν, αφού ο καθένας έχει την δική του για πρότυπο. Αν επιχειρούσαμε να δώσουμε εδώ έναν «σαφή» ορισμό της «φυσιολογικής» συμπεριφοράς, και μάλιστα για μαζική κατανάλωση, θα υποδήλωνα το δικό μου ιδεολογικό ντοπάρισμα. Δεν κατέφυγα ούτε σε ιατρικές φυλλάδες ούτε καν στην « δια της Ατόπου Απαγωγής » μέθοδο για να προσδιορίσω αυτό που αβασάνιστα λέμε « Φυσιολογική Συμπεριφορά ». Τόλμησα όμως να δώσω σαν δική μου ερμηνεία του όρου την Επιστημονικά (;) ασαφή μεν, αλλά κατά την γνώμη μου ικανή για τον προσδιορισμό του αντικειμένου κατάσταση του ανθρώπου, η οποία περιγράφεται σαν ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ για δημιουργία και ευτυχία, ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ να δρέψει και να γευθεί τις χαρές της που του προσφέρονται στη ζωή, ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ για βελτίωση του κοινωνικού του ρόλου.
- Θεώρησα εντελώς απαραίτητο τον διαχωρισμό σε υλικά και άϋλα ναρκωτικά για τους εξής λόγους : α) Παρατήρησα ότι πολλές συμπεριφορές που έχουν τη ρίζα τους σε ψυχολογικούς, ιδεολογικούς, αισθητικούς, ηθικούς λόγους, έχουν εντελώς αντίστοιχη και απολύτως συγκρίσιμη συμπτωματολογία με αυτήν που οφείλεται στην χρήση υλικών ναρκωτικών. Για παράδειγμα η ιδεολογία και η αντίστοιχη ψυχολογία της κατάστασης που εκφράζεται με το « Μάμ, Κακά, Κοκό και Νάνι » έχει συγκρίσιμη συμπτωματολογία με μια γερή δόση ( και μάλιστα διαρκείας ) κάποιου από τα υλικά ναρκωτικά με κατατονική δράση. Αντίστοιχα μπορούμε να διακρίνουμε Άϋλα Ναρκωτικά που δημιουργούν υπερδιέγερση, όπως ο Αθλητισμός, ο Ηρωισμός, η Αρχομανία, η Επιχειρηματικότητα κ.λ.π. με παρόμοια συμπτωματολογία αυτής ορισμένων υλικών διεγερτικών ναρκωτικών π.χ. της Κοκαΐνης. Τυχαίο είναι άραγε που πολλοί «Μπίζνεσμεν» κάνουν χρήση Κοκαΐνης, ή πολλοί αθλητές χρησιμοποιούν αναβολικά; Αυτή και μόνον η παρατήρηση αρκεί για να προκαλέσει την υποψία για τη στενή σχέση Υλικών και Άϋλων Ναρκωτικών. β) Παρατηρώ ότι οι βλάβες που προκαλούν κάποια από τα Άϋλα Ναρκωτικά,μετρούμενες σε κόστος θανάτων και μόνο, και εξαιρώντας το κόστος υγείας, αρτημέλειας,το οικονομικό κόστος, το κοινωνικό κόστος κ.λ.π., είναι συγκριτικά πολύ υψηλότερες από αυτές που προκαλούν όλα τα Υλικά ναρκωτικά μαζί. Αρκεί νομίζω να αναφέρω , για παράδειγμα, τα ανθρώπινα θύματα απ’ τη δράση του Ιδεολογικού ναρκωτικού που λέγεται « Ένοπλη Ειρήνη » ή «Ισορροπία Εξοπλισμών » ή « Πολεμική Αρετή » κ.λ.π. για να δούμε ότι είναι πολύ περισσότερα από τα θύματα όλων των Υλικών Ναρκωτικών μαζί. Αναφέρω ακόμα την Ιδεολογία της «Ανάπτυξης χωρίς προσδιορισμό και χωρίς όρια» που αποτελεί το ευαγγέλιο του ΤεχνοΟικονομικού μας πολιτισμού, Ναρκωτικό παρεμφερούς ή συνδυαστικής δράσης με την Μακιαβελική «Ιδεολογία» που εκφράζει η ρήση : « Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό », ή η φράση : « Ο θάνατός σου η ζωή μου », το πρακτικό αποτέλεσμα των οποίων τόσο συχνά συναντάμε σε κάθε βήμα της ζωής μας, κύρια στην προσπάθεια κάλυψης ζωτικών αναγκών, όπως τροφή, στέγη, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κ.λ.π. Πόσα αλήθεια θύματα προκαλεί καθημερινά και ποιος τόλμησε ή διανοήθηκε έστω να τα καταλογίσει ως θύματα των Άϋλων Ναρκωτικών. Θα ήταν η πλέον αξιόπιστη ένδειξη συνειδητοποίησης του προβλήματος των Ναρκωτικών και η αφετηρία μιας ,επί τέλους, αποτελεσματικής προσπάθειας απεξάρτησης. Μόνο τα 90.000 παιδιά που πεθαίνουν κάθε χρόνο (από πείνα λένε) στην πραγματικότητα εξ αιτίας του δικού μας ντοπαρίσματος στις προαναφερόμενες ναρκωτικές ιδέες. Το ίδιο συμπέρασμα προκύπτει αν καταμετρήσουμε τα θύματα που προκαλεί καθημερινά η διάδοση του «αχτύπητου» ιδεολογικού ναρκωτικού που φέρει τον τόσο ελκυστικό τίτλο : « Ι.Χ. αυτοκίνητο ». Χιλιάδες τα θύματα κατ’ έτος. το τροχαίο ατύχημα έχει γίνει μεγαλύτερος εχθρός της ζωής του ανθρώπου κι από τον Καρκίνο. Κι όμως ελάχιστοι τολμούν να το αμφισβητήσουν κι ακόμη λιγότεροι αυτοί που δεν το χρησιμοποιούν. Η λογική απάντηση των χρηστών είναι ότι το Ι.Χ. επιβάλλεται απ’ το εντατικοποιημένο μοντέλο της ζωής που μας επιβλήθηκε. Ποια είναι τότε η προσπάθεια απεξάρτησης απ’ αυτό το μοντέλο της έντασης; Σχεδόν ανύπαρκτη. Αν συγκρίνουμε την παραπάνω απάντηση με αυτήν που δίνουν οι καπνιστές για το κάπνισμα, ή οι αθλητές για τα αναβολικά, θα δούμε ότι ουσιαστικά δεν διαφέρουν σε τίποτα. γ) Σε ότι αφορά τέλος τη σύγκριση των στερητικών φαινομένων που προκαλούν τα Άϋλα Ναρκωτικά, σε σχέση με αυτά που προκαλούν τα Υλικά Ναρκωτικά, πάλι οδηγούμαστε σε συμπεράσματα ανάλογα των παραπάνω. Για παράδειγμα το Άϋλο Ναρκωτικό που απαντά στο όνομα Βουλιμιά (στην υποκατηγορία των Ψυχικών Ναρκωτικών), περιοριζόμενοι κατά την παρατήρησή μας μόνο στον τομέα της διατροφής, πόσα οργανικά προβλήματα προκαλεί και πόσοι θάνατοι οφείλονται στην Βουλιμική διατροφή! Προσπαθήστε στη συνέχεια να πείσετε έναν Βουλιμικό να τρώει λιγότερο και θα διαπιστώσετε το ίδιο αποτέλεσμα με την προσπάθειά σας να πείσετε έναν Ηρωινομανή να σταματήσει την καθημερινή χρήση Ηρωίνης. Και εσείς αλλά κυρίως το θύμα θα σκοντάψετε στο στερητικό σύνδρομο που προκαλεί το ισχυρότατο Άϋλο Ναρκωτικό Βουλιμιά, το οποίο βέβαια δεν περιορίζει τη δράση του μόνο στη διατροφή αλλά σε οτιδήποτε καταναλώνεται, υλικό ή άϋλο, μετατρέποντας τον χρήστη σε έναν ακόρεστο καταναλωτή των πάντων. Τα ίδια, και ίσως πιο έντονα στερητικά παρατηρούμε σε έναν Χούλιγκαν, έναν Στρατιωτικό (υπηρέτη της Ιδεολογίας της Ένοπλης Ειρήνης), έναν Αστυνομικό, έναν Δικαστικό (ως υπηρέτες της Ιδεολογίας του Αστικού Δικαίου), έναν Ιερωμένο οποιασδήποτε θρησκείας κ.ο.κ.
- Εύκολα τώρα συνάγεται το συμπέρασμα ότι τα Άϋλα Ναρκωτικά είναι τα πιο επικίνδυνα απ’ όλες τις απόψεις κι αυτό γιατί στοχεύουν κατ’ ευθείαν στο ντοπάρισμα της Συνείδησης. Τα Υλικά Ναρκωτικά δεν μπορούν παρά να ακολουθούν αυτής της Συνειδησιακής άμβλυνσης, αυτού του συνειδησιακού «ντοπαρίσματος». Εξ’ άλλου, τα Υλικά Ναρκωτικά και φαίνονται και πιάνονται, γι’ αυτό γίνεται ευκολότερα αντιληπτή και η παρουσία τους, και η σημασία τους. Για να αντιληφθούμε ευκολότερα την πρωθύστερη δράση των Άϋλων Ναρκωτικών της χρήσης Υλικών Ναρκωτικών, για να αντιληφθούμε την πρωθύστερη διάβρωση της συνείδησης από Ψυχικά, Αισθητικά, Ηθικά και Ιδεολογικά Ναρκωτικά, για να ακολουθήσει η χρήση Υλικών Ναρκωτικών, αρκεί να αναρωτηθούμε το πώς και το γιατί στην εξέλιξη ενός ατόμου, το οποίο στην παιδική του ηλικία σφάδαζε στο κλάμα στη θέα της νοσοκόμας που θα του έκανε ένεση, ως που φτάνοντας σε κάποια ηλικία, να αποκτά ερωτική σχέση με την σύριγγα. Σε όλη τη διάρκεια της ενηλικίωσής του, κανείς δεν παρατήρησε ή δεν ενδιαφέρθηκε για τον βομβαρδισμό αυτού του ατόμου με Άύλα Ναρκωτικά. Σύμφωνα λοιπόν με την νέα αυτήν οπτική την οποία προτείνω, πρέπει να παραδεχθούμε ότι όλα τα παιδιά στις μέρες μας μεγαλώνουν σε ένα περισσότερο ή λιγότερο ρυπαρό περιβάλλον στο οποίο πρώτιστα οφείλει να στραφεί το ενδιαφέρον για την αντιμετώπιση της λαίλαπας των ναρκωτικών. Εθελοτυφλούμε στηρίζοντας τις ελπίδες μας στις μέθοδες απεξάρτησης των τραγικών θυμάτων των Υλικών Ναρκωτικών, οι οποίες μπορεί να είναι απαραίτητες αλλά αντιμετωπίζουν το σύμπτωμα, και μάλιστα ένα μικρό μέρος του μόνον, αφήνοντας άθικτη την ρίζα του κακού.
- Στο σημείο αυτό, είναι ώρα νομίζω, να αναζητήσουμε όλοι την λύση στο πρόβλημα.
Αισθάνομαι μάλιστα το χρέος, απέναντι σε όλη την κοινωνία και ιδιαίτερα στα παιδιά μου, να προτείνω τη δική μου απάντηση στο πρόβλημα των Ναρκωτικών. Πρέπει όμως προηγουμένως να αντιληφθεί ο αναγνώστης και να συνειδητοποιήσει πλήρως αυτό που παραπάνω αποκάλεσα Ρυπαρότητα του κοινωνικού μας περιβάλλοντος και όχι μόνον να την συνειδητοποιήσει αλλά και να την έχει αποφύγει ο ίδιος. Ποιος όμως μπορεί να ισχυριστεί για τον εαυτό του κάτι τέτοιο; Για τον εαυτό μου πάντως θα ήμουν ο τελευταίος που θα το ισχυρίζονταν. Με αυτή την προϋπόθεση λοιπόν μπορώ τώρα να προτείνω σαν αντίδοτα στην διάδοση πάσης φύσεως ναρκωτικών τα εξής :
α) Την οποιαδήποτε μέθοδο κοινωνικοποίησης των νέων.
β) Την οποιαδήποτε μέθοδο ανάταξης του κατεστραμμένου Κοινωνικού Ιστού.
γ) Την οποιαδήποτε πρωτοβουλία που δεν συμβιβάζεται με τις αρχές και τους νόμους του Καπιταλισμού.
δ) Την οποιαδήποτε Ανθρωπιστική δράση που είναι απαλλαγμένη από το σύνδρομο της υποκρισίας (βλέπε Φιλανθρωπία).
ε) Το βάθεμα της Δημοκρατίας στο επίπεδο κυρίως της καθημερινότητας.
ζ) Τον σεβασμό των ιδιαιτεροτήτων και δικαιωμάτων κάθε ατόμου και κάθε συνόλου.
η) Την οποιαδήποτε προσπάθεια λειτουργίας του ατόμου στα πλαίσια του Ελευθεριακού Κοινοτισμού.
- Η μεγαλύτερη δυσκολία διάγνωσης εθισμού στα Άϋλα Ναρκωτικά οφείλεται στην ευρύτατη διάδοση και χρήση τους, στο ότι η χρήση τους είναι κοινωνικά αποδεκτή ως απόλυτα Φυσιολογική και τις περισσότερες φορές επιβραβευόμενη.
- Τέλος θα αναφερθώ για λίγο στη διάκριση : Απαγορευμένα και Ελεύθερα Ναρκωτικά. Σε μερικούς μάλιστα , απ’ την αρχή της ανάγνωσης αυτού του κειμένου, δημιουργήθηκε η εύλογη απορία : « Πως είναι δυνατόν να υπάρχουν ελεύθερα ναρκωτικά;» όπως κάποιοι άλλοι αναρωτιούνται : «Γιατί δεν είναι Ελεύθερα όλα τα Ναρκωτικά ;». Και ναι μεν η λογική του δεύτερου ερωτήματος μπορεί να είναι δυσνόητη στο ευρύ κοινό που τελεί υπό συνθήκες απόλυτης απαξίας σε έννοιες όπως η Ελευθερία, η λογική όμως του πρώτου ερωτήματος και μάλιστα σε καθεστώς απαγόρευσης των πάσης Φύσεως Ναρκωτικών, που βρίσκεται ; Στη συνέχεια βέβαια ο αναγνώστης θα κατάλαβε περίπου ότι εννοώ ως Ελεύθερα κυρίως τα Άϋλα Ναρκωτικά, τα οποία συστηματικά καλλιεργούνται στη χώρα μας, αλλά και αρκετά από τα Υλικά Ναρκωτικά, σπουδαιότερα των οποίων είναι το Αλκοόλ και ο Καπνός. Ακόμα σ’ αυτή την κατηγορία μπορούν να συμπεριληφθούν και άλλα Υλικά Ναρκωτικά που υποτίθεται ότι δίνονται με συνταγή γιατρού, αλλά πολύ εύκολα μπορεί να βρεί κανείς και χωρίς συνταγή, όπως τα διάφορα βαρβιτουρικά (αγχολυτικά, καταπραϋντικά, υπνωτικά κ.λ.π.) τα οποία κυκλοφορούν με ονομασίες όπως : Αρντάν, Ντικοβηξ, Βάλιουμ, Ταβόρ κ.λ.π. κάποια απ’ τα οποία βρίσκονται σε όλα τα σπιτικά φαρμακεία, πολλά δε από αυτά προορίζονται για παιδιά (κυρίως σιρόπια για τον λαιμό). Όλα αυτά τα φάρμακα, που είναι ΚΑΙ οπιούχα, επειδή με την χρήση τους προκαλούν εθισμό, έχουν για ένδειξη στο κουτάκι τους ένα μεγάλο διαγώνιο Χ. Προσοχή λοιπόν σ’ αυτού του είδους τα φάρμακα. Όσο για το Αλκοόλ πρέπει να γνωρίζουμε ότι προκαλεί 40.000 φορές μεγαλύτερο οργανικό εθισμό από το Χασίς. Εννοώ σωματικό, κυτταρικό εθισμό, γιατί ως προς τον Ψυχικό εθισμό, αυτά τα δύο είναι συγκρίσιμα.
-Τα στερητικά φαινόμενα κατά την προσπάθεια απεξάρτησης από το αλκοόλ , είναι συγκρίσιμα σε ένταση αλλά τετραπλάσια έως εξαπλάσια σε διάρκεια από τα στερητικά ενός Ηρωινομανούς. Προσοχή μεγάλη λοιπόν στη χρήση Αλκοόλ ιδίως από τους νέους. Δεν χωράει καμία ανοχή σ’ αυτό κι ας είναι ελεύθερο το Αλκοόλ. Το ότι στα Αραβικά κράτη επιτρέπεται το Χασίς ενώ απαγορεύεται αυστηρότατα το Αλκοόλ, δεν μπορεί να σημαίνει τίποτε άλλο από τη διαφορετικότητα στις πολιτικές διαχείρισης των ναρκωτικών από κάθε εξουσιαστικό μηχανισμό.
- Λίγα λόγια για το Χασίς. Λόγω της παντελούς έλλειψης οργανικού εθισμού, σίγουρα θα το διέκρινα από τα ονομαζόμενα « Σκληρά » Ναρκωτικά. Η επικινδυνότητά του όμως δεν είναι καθόλου ασήμαντη. Όχι μόνο γιατί η χρήση του προκαλεί Ψυχικό εθισμό, αλλά και γιατί αυτή συνδέεται με εθισμό συνήθως Ιδεολογικών Ναρκωτικών Ανατολίτικου τύπου που καθιστούν τον χρήστη άβουλο, ματαιόδοξο, ακοινώνητο και γενικώς αδιάφορο να αντιπαλέψει την μιζέρια του, απαθή στις κοινωνικές εξελίξεις. Εκτός αυτών είναι το πρώτο απαγορευμένο ναρκωτικό με το οποίο οι χρήστες σκληρών ναρκωτικών έρχονται σε επαφή. Έτσι η παγίδα της απαγόρευσής του είναι τώρα καταφανής, διότι διαπιστώνοντας ο χρήστης ότι δεν προκαλεί οργανική εξάρτηση δημιουργεί την εσφαλμένη άποψη ότι και τα άλλα απαγορευμένα το ίδιο περίπου είναι και προχωρεί ανυποψίαστος στη χρήση τους. Όταν λοιπόν η Μαφία των Ναρκωτικών θέλει να ανοίξει μία αγορά, διανέμει πρώτα το Χασίς . Είναι η σίγουρη ένδειξη ότι στα επόμενα χρόνια θα υπάρξουν τα πρώτα θύματα Ηρωίνης. Πέραν αυτών δεν έχει βέβαια το κύκλωμα διακίνησης κανέναν δισταγμό να νοθέψει με άλλα σκληρά ναρκωτικά και το Χασίς.
- Τέλος σε ότι αφορά το δίλημμα : (Eλεύθερα ή Απαγορευμένα Ναρκωτικά) μπορούμε τώρα, με βάση την διευρυμένη θεώρησή τους, να αντιληφθούμε την υποκρισία που προσπαθεί να συγκαλύψει, όχι μόνο όταν κάθε τόσο αποκαλύπτεται η σχέση του κυκλώματος διακίνησής τους με τους εξουσιαστικούς μηχανισμούς, αλλά κυρίως γιατί τώρα γνωρίζουμε ότι τα πλέον επικίνδυνα των ναρκωτικών είναι τα Άϋλα, παραγωγοί και διακινητές των οποίων είναι οι ίδιοι εξουσιαστικοί μηχανισμοί που κόπτονται τάχατες για την αντιμετώπισή τους. Τώρα, αν θέλουμε, μπορούμε να αντιληφθούμε ότι το πεδίο των Ναρκωτικών είναι αυτό στο οποίο ασκούν καθημερινά τις ικανότητές τους οι κάθε λογής ηθικολόγοι λαοπλάνοι, οι αυτόκλητοι προστάτες των Λαϊκών συμφερόντων, στην ουσία αγύρτες απατεώνες και εξαρτημένοι σε κάθε είδους Ναρκωτικού σαν αυτά πού προανέφερα, πλην όμως πολύ επικίνδυνοι γνώστες των κανόνων διακίνησης και εμπορίας κάθε είδους Ιδεολογικής, Ψυχικής, Αισθητικής και Ηθικής Νάρκωσης, που πάντα προηγείται των Υλικών Ναρκωτικών. Οι ίδιοι που φτιάχνουν νόμους για την καταπολέμηση των Ναρκωτικών είναι οι ίδιοι που επιμελώς φροντίζουν να κρατούν τον Λαό στην άγνοια, την Νάρκωση και το σκοτάδι.
Γιώργος Βλάσσης (Πρώην Καθηγητής Τ.Σ.) Λευκάδα 1987
Ναρκωτικό είναι οτιδήποτε έχει την ιδιότητα να προκαλεί με την χρήση του αυτοκαταστροφική, άρα μη φυσιολογική συμπεριφορά, κάνοντας τον χρήστη ανίσχυρο στην προσπάθειά του να ευτυχήσει και να δημιουργήσει, ανίκανο να δρέψει τις μικρές ή μεγάλες χαρές της ζωής, αδιάφορο στην ανάπτυξη και βελτίωση της κοινωνικής του ιδιότητας, οδηγούμενο, ταχύτερα ή βραδύτερα, στον πρόωρο πνευματικό, ψυχικό και βιολογικό του θάνατο.
ΓΕΝΙΚΑ ΣΥΜΠΤΏΜΑΤΑ
α) Δυστυχώς, το πρώτο που βλάπτεται από την χρήση των, κάθε είδους ναρκωτικών, είναι η Συνείδηση του χρήστη, ο οποίος, όλο και περισσότερο αδυνατεί να αξιολογήσει την σημασία των πράξεων, των λόγων του της συμπεριφοράς του γενικώς και τελικά αδυνατεί να συνειδητοποιήσει και να εκτιμήσει την σημασία της ίδιας της ύπαρξης του και τον ρόλο του στο όλο φαινόμενο της Ζωής.
β) Σε όλα τα είδη των ναρκωτικών, όταν ο χρήστης, στις αναλαμπές του, αντιλαμβάνεται την εξάρτησή του και την σημασία της, στην επιθυμία του να απεξαρτηθεί, προσκρούει στα στερητικά του φαινόμενα, που είναι ασθενέστερα ή ισχυρότερα, ανάλογα με τον βαθμό εθισμού και το είδος του ναρκωτικού.
γ) Ερμηνεύει και εκλογικεύει, πολλές φορές δε Ιδεολογοποιεί έντεχνα την σχέση του με το ναρκωτικό και τη χρήση του. Η τάση αυτή ερμηνεύεται από ψυχολογική άποψη, ως Μηχανισμός Άμυνας απέναντι στην πίεση του περιβάλλοντός του.
δ) Ο χρήστης, ανάλογα με το είδος του ναρκωτικού υπό την επήρεια του οποίου βρίσκεται, παρουσιάζει είτε έξαρση, υπερδιέγερση, υπερκινητικότητα, πολυλογία,
αυξημένες σωματικές επιδόσεις, είτε αδράνεια, παθητικότητα, αδιαφορία, αυτιστικές τάσεις, κατατονία. Και στις δύο περιπτώσεις είναι λίγο-πολύ ανήμπορος να ελέγξει τόσο τα συμβαίνοντα στο (στενό ή ευρύτερο) Φυσικό ή Κοινωνικό του περιβάλλον όσο και την ίδια την στάση και συμπεριφορά του απέναντι σ’ αυτά.
ε) Φυσικό επακόλουθο των παραπάνω είναι να εξασθενεί και η κοινωνική ιδιότητα του χρήστη που σχεδόν ανεπαίσθητα και βαθμιαία μετατρέπεται έτσι σε ένα κατ’ αρχάς Ακοινωνικό και στη συνέχεια Αντικοινωνικό στοιχείο, με την έννοια ότι αδιαφορεί για τα κοινά τείνοντας να καταστρέψει αδιακρίτως οποιοδήποτε κοινωνικό δημιούργημα. Το τελευταίο σύμπτωμα αποτελεί και την ασφαλέστερη ένδειξη χρήσης ενός ή περισσοτέρων ναρκωτικών από ένα συγκεκριμένο άτομο, ή από ένα διακριτό πλήθος ατόμων.
ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ
Το σύνολο των ναρκωτικών διακρίνεται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: Τα Άϋλα Ναρκωτικά και τα Υλικά Ναρκωτικά.
ΥΛΙΚΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ
Είναι Φυσικές ή Τεχνικές ουσίες σε διάφορες μορφές όπως χάπια, σιρόπια, ενέσιμα διαλύματα, εισπνεόμενα σε αέρια μορφή, σε σκόνη ή καπνό κ.λ.π.
Στην κατηγορία αυτή υπάγονται όλα τα απαγορευμένα, από την Ελληνική νομοθεσία, ναρκωτικά αλλά και πολλά άλλα που έχουν αντίστοιχα και ανάλογα αποτελέσματα. Μερικά από τα απαγορευμένα ναρκωτικά : Όπιο και τα παράγωγά του όπως μορφίνη, ηρωίνη κ.λ.π. Ακόμα τα l.S.D. ο Μανδραγόρας, το P.S.P. το χασίς κ.λ.π. Μερικά επιτρεπόμενα Υλικά Ναρκωτικά : Το αλκοόλ, ο καφές, ο καπνός κ.λ.π.
ΑΎΛΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ
Στην κατηγορία αυτή υπάγονται όλα τα ναρκωτικά που δεν έχουν υλική υπόσταση όπως : Τα Ηθικά ναρκωτικά, τα Αισθητικά ναρκωτικά, τα Ψυχικά ναρκωτικά, τα Ιδεολογικά ναρκωτικά.
ΗΘΙΚΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ
Είναι αυτά τα οποία επενεργούν και καταστρέφουν το Ήθος, την Ηθική του ανθρώπου, δηλαδή το απόθεμα των Αρχών και των Αξιών του (Αλήθεια, Δικαιοσύνη, Ελευθερία, σεβασμός στη Διαφορά κ.λ.π.) αλλά και την δυνατότητά του να τις προασπίζεται, να ενεργεί με βάση αυτές τις αξίες και να θυσιάζει μέρος ή και το σύνολο των υλικών του κατακτήσεων και απολαβών, πολλές φορές και την ίδια την ζωή του για τον σκοπό αυτό. Τέτοια ναρκωτικά μπορεί να είναι η χαμηλή στάθμη, ή η κακή ποιότητα, ή ακόμη και η απουσία αυτών των Αξιών στο άμεσο ή το ευρύτερο περιβάλλον (οικογένεια, παρέες, κοινωνία) μέσα στο οποίο λειτουργεί το άτομο.
ΑΙΣΘΗΤΙΚΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ
Σε απόλυτη αντιστοιχία με τα Ηθικά Ναρκωτικά και σε άμεση σχέση με αυτά, τα Αισθητικά Ναρκωτικά προσβάλλουν την Αισθητική του ανθρώπου και δι’ αυτών την Ηθική του, κατά συνέπεια και την συμπεριφορά του. Ένας βασικός μηχανισμός παραγωγής και διακίνησης των Αισθητικών Ναρκωτικών είναι η εμπορευματοποιημένη Τέχνη. Έχουν να κάνουν με τον Λόγο, την Μουσική, το Θέαμα, την Κίνηση, την Ντοπιολαλιά, την Ένδυση, την Κατοικία κ.λ.π. Είναι νομίζω ολοφάνερο πόσο (για παράδειγμα) η Αστικοποίηση του πληθυσμού της Ελλάδας τις τελευταίες δεκαετίες, ανέδειξε μια άλλη Αισθητική ξενόφερτη, ανταποκρινόμενη στην Αισθητική του νέου τρόπου ζωής, η οποία συγκρούσθηκε και επικράτησε της Αισθητικής της υπαίθρου, με ανυπολόγιστες συνέπειες, όχι μόνον στο Περιβάλλον αλλά και μέσω των, επηρεασμένων Αισθητικά συζεύξεων, και στον ίδιο τον σωματότυπο των Ελλήνων ΨΥΧΙΚΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ Είναι αυτά των οποίων τα συμπτώματα εξάρτησης , εθισμού, στέρησης, αυτοκαταστροφής κ.λ.π., έχουν ψυχολογική αιτία π.χ. Ζήλια, Οιδιπόδειο, Αυταρέσκεια, Φανατισμός, Αρχομανία, Υποχοντρία, Βουλιμία, Ματαιοδοξία κ.λ.π.Είναι πολύ ισχυρά ναρκωτικά και δυστυχώς ούτε αυτά ξεφεύγουν του ενδιαφέροντος παραγωγών και διακινητών, το Δίκτυο των οποίων είναι ανώτερης οργανωτικής δομής από το αντίστοιχο των Υλικών Ναρκωτικών ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ Είναι αυτά των οποίων η αντίστοιχη συμπτωματολογία οφείλεται στην αποδοχή κάποιας Ιδεολογίας π.χ. της Ιδεολογίας του Καπιταλισμού ( όλες οι Αξίες ανάγονται σε χρήμα), Της Ισορροπίας εξοπλισμών (η Ειρήνη διασφαλίζεται όταν ο αντίπαλος σε φοβάται), του Φασισμού (ασέβεια στις ιδιαιτερότητες των ανθρώπων, καταπίεση μειονοτήτων, το δίκιο έχει ο ισχυρός), της Ιδιώτευσης (καθένας για πάρτι του), του Κρατισμού (το κράτος είναι ο καλύτερος εγγυητής του Δημόσιου συμφέροντος), της Ανάπτυξης άνευ όρων και ορίων, της Υπερεξειδίκευσης, της Υπερκατανάλωσης, της Ευμάρειας (να περνάμε εμείς καλά), της Ανδροκρατίας (η γυναίκα να υπακούει στον άντρα), του Αθλητισμού κ.λ.π.
ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ
ΚΑΤΑΤΟΝΙΚΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ
Είναι αυτά των οποίων η χρήση κάνει τον χρήστη υποτονικό, απαθές , άβουλο, άτολμο, εσωστρεφές, αποξενωμένο από το κοινωνικό γίγνεσθαι, αυτό που λέμε «ζωντανό φυτό». Στην κατηγορία αυτή υπάγονται η Ηρωίνη, η Υποχονδρία, η Μοιρολατρία, η Αιτιακή θεωρία, η Ανατολίτικη φιλοσοφία κ.λ.π.
ΔΙΕΓΕΡΤΙΚΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ
Είναι αυτά που κάνουν τον χρήστη σε άτομο υπερκινητικό, υπερδιεγερμένο, αγχώδες, γενικώς
ανίκανο να προλάβει, να αντιληφθεί, να απολαύσει τις όμορφες στιγμές της ζωής, κατά συνέπεια
ανικανοποίητο, βουλημικό, αλαζονικό, και τελικά διαρκώς ζημιωμένο , δύστυχο, αδύναμο να
διακρίνει την ευτυχία από την επιτυχία, γι αυτό και αυτοκαταστροφικό. Σ’ αυτή την κατηγορία
κατατάσσονται η Κοκαΐνη, ο Καφές, τα Αναβολικά, ο Αθλητισμός, ο Τζόγος, ο Καπιταλιστικός
ανταγωνισμός κ.λ.π.
ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΟΡΓΑΝΙΚΟΥ ΕΘΙΣΜΟΥ
Είναι αυτά των οποίων η χρήση προκαλεί οργανικές αλλοιώσεις τέτοιες ώστε το ναρκωτικό γίνεται κυτταρικά αναγκαίο και απαραίτητο για την, κατά κάποιον τρόπο, «εύρυθμη» λειτουργία του οργανισμού του χρήστη. Κατά την περίοδο στέρησης, οι προκαλούμενες εξ’ αυτής αντιδράσεις του χρήστη, εκτός των άλλων, έχουν και οργανική αιτία. Όπως είναι φυσικό σ’ αυτή την κατηγορία υπάγονται μόνον υλικά ναρκωτικά π.χ. το όπιο και τα παράγωγά του, το Ρ.S.P. το αλκοόλ, ο καπνός, οι εμπεριεχόμενες στα τρόφιμα διάφορες τοξίνες κ.λ.π. Αν και αμφισβητούμενη επικρατεί η άποψη ότι το Χασίς και το L.S.D. δεν προκαλούν οργανικό εθισμό. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι είναι ακίνδυνα.
ΕΛΕΥΘΕΡΑ
Είναι τα ναρκωτικά των οποίων την κυκλοφορία και χρήση επιτρέπει, με όρους ή χωρίς όρους η νομοθεσία της χώρας μας. Σαν τέτοια μπορούμε ενδεικτικά να αναφέρουμε το αλκοόλ, τον καπνό, πολλές πρόσθετες ουσίες στα βιομηχανοποιημένα τρόφιμα, όλα τα άϋλα ναρκωτικά, πολλά από τα οποία, περίτεχνα και επιμελώς καλλιεργούνται και διαδίδονται, εμφυτευόμενα βάναυσα από νηπιακής ηλικίας στα μέλη κάθε ταξικά οργανωμένης κοινωνίας, όπως είναι και η δική μας π.χ. η Ιδιώτευση, ο Κρατισμός, το Αστικό Δίκαιο, ο Αθλητισμός, ο Εθνικισμός, ο Καπιταλισμός, ο Μιλιταρισμός, ο Ευρωπαϊσμός κ.λ.π.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΑ
Είναι τα ναρκωτικά των οποίων η παραγωγή ή η εμπορία ή η κατοχή ή η χρήση απαγορεύεται από την νομοθεσία τη χώρας μας.
ΣΚΛΗΡΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ
Είναι αυτά που προκαλούν έντονα φαινόμενα εθισμού, εξάρτησης, στέρησης κ.λ.π. π.χ. η Ηρωίνη, το Αλκοόλ, ο Φανατισμός, το Οιδιπόδειο Σύμπλεγμα, το Ι.Χ., ο Εθνικισμός, η Βουλιμιά, η Ιδεολογία της Βίας κ.λ.π. Φυσικά εδώ αγνοώ την Ελληνική Νομοθεσία, αλλά προσπαθώ τουλάχιστον να είμαι αντικειμενικός λαβαίνοντας υπ’ όψιν μου όχι μόνον την δυσκολία απεξάρτησης αλλά και τα συγκριτικώς καταμετρούμενα θύματα π.χ. θανάτους από τη χρήση του Ι.Χ. και της Ηρωίνης κ.λ.π. κι ακόμα το παρατηρούμενο φαινόμενο ακοινωνικότητας και ψυχικής γήρανσης.
ΜΑΛΑΚΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ
Είναι αυτά που προκαλούν ήπια φαινόμενα εξάρτησης, στέρησης, βιολογικής βλάβης, ακοινωνησίας κ.λ.π. όπως π.χ. ο Kαπνός (;), to Xασίς, ο Καφές, η Κόκα Κόλα, κ.λ.π. Εδώ πρέπει να παρατηρήσουμε ότι στην κατηγορία αυτή των Μαλακών Ναρκωτικών, δεν υπάγονται Άϋλα Ναρκωτικά, προφανώς γιατί τα τελευταία υπάγονται όλα στην κατηγορία των Σκληρών Ναρκωτικών. Ακόμη πρέπει να δεχθούμε την παρατήρηση ότι υπάρχει έντονη αμφισβήτηση στο εάν ορισμένα Ναρκωτικά της κατηγορίας των Μαλακών θα πρέπει να υπαχθούν στην κατηγορία των σκληρών Ναρκωτικών π.χ. ο Καπνός.
ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ
Γύρω απ’- το σοβαρότατο αυτό θέμα των Ναρκωτικών, υπάρχει νομίζουμε τόση άγνοια και προκατάληψη που, είναι φυσικό, οι πληροφορίες που μπορεί ο ενδιαφερόμενος, να βρει σχετικά με το θέμα αυτό από «επίσημες» πηγές, να είναι, αν όχι του αυτού επιπέδου με αυτό της κοινής γνώμης, οπωσδήποτε πάντως αναλόγου με αυτήν.
-Την εργασία μου αυτή στήριξα τόσο στα πορίσματα έρευνας που έκανα για την διάδοση των Ναρκωτικών στη νεολαία της Κέρκυρας πριν 5 χρόνια, το έτος 1983, όταν ακόμα ήμουν μόνιμος καθηγητής στα Τεχνικά Λύκεια. Το επόμενο έτος εξαναγκάστηκα σε παραίτηση και φυγή από το νησί. Ακόμη η εργασία μου αυτή είναι στηριγμένη στις πληροφορίες και τις εμπειρίες μου από την λειτουργία του Κέντρου Εναλλακτικής Πληροφόρησης που λειτουργούσαμε στο κέντρο της πόλης της Κέρκυρας.Με την εργασία μου αυτή πιστεύω πως « βάζω τον δάκτυλον επί τον τύπο των ήλων» και την σωστή, κατά την γνώμη μας, βάση για μια «εφ’ όλης της ύλης» ανταλλαγή απόψεων και πληροφοριών πάνω στο καυτό αυτό θέμα , αδιαφορώντας για τις οιεσδήποτε αντιδράσεις, τόσο απ’ την πλευρά της Πολιτείας όσο και απ’ την πλευρά των φερομένων ως «ομοϊδεατών» (κυρίως αυτών).-Διευκρινίζω εδώ, για να άρω κάθε παρεξήγηση, ότι η εργασία αυτή απηχεί τις προσωπικές μου απόψεις και δεν έτυχε «επικύρωσης» κανενός επίσημου ή ανεπίσημου φορέα ή ομάδας ή εξειδικευμένου επιστήμονα. Είναι απλά μία άποψη που εκφέρω κάνοντας χρήση του αδιαπραγμάτευτου δικαιώματος κάθε ανθρώπου για ελευθερία σκέψης, λόγου και διάδοσης ιδεών. Φυσικά προσδοκώ την κρητική κάθε αναγνώστη και αισθάνομαι πανέτοιμος να πεισθώ και να αλλάξω απόψεις όταν τυχόν αντίθετη άποψη τεκμηριώνεται με ορθούς συλλογισμούς. Στο κάτω-κάτω οι ειδικοί παραμιλήσανε αλλά το πρόβλημα των Ναρκωτικών διαρκώς διογκώνεται. -Θεωρώ ότι με την εργασία μου αυτή προσφέρω μια πρωτόγνωρη (απ’ όσο γνωρίζω τουλάχιστον) άποψη για τα Ναρκωτικά, συμβάλλοντας με τις ταπεινές μου δυνάμεις στο γκρέμισμα του τοίχους της άγνοιας και της σύγχυσης . Καλώ τον αναγνώστη να εκτιμήσει μόνο την αγνή μου πρόθεση και να βγάλει τα προσωπικά του συμπεράσματα, ανεξάρτητα απ’ όσα προκύπτουν απ’ την παρούσα εργασία.
- Θεωρώ την εργασία αυτή σαν ένα χρησιμότατο εργαλείο που όχι μόνο βοηθάει τον αναγνώστη στην εξήγηση βασικών του ερωτημάτων, όπως π.χ. « που οφείλεται η παρατηρούμενη διαφορά από άτομο σε άτομο σε ότι αφορά την άμυνα του καθενός στη χρήση Ναρκωτικών ; » ή « Γιατί είναι τόσο δύσκολη η καταπολέμηση των Ναρκωτικών ; » ή « Γιατί σήμερα αυξάνει ανησυχητικά ο αριθμός των χρηστών ;», αλλά και ένα εργαλείο που θα δίνει την δυνατότητα συγκριτικής (προσεγγιστικής έστω) εκτίμησης του «ντοπαρίσματος» κάθε ατόμου , ιδίως των πιο αγαπημένων του , αλλά και αυτού του ιδίου, όπως επίσης του ντοπαρίσματος κάθε συγκεκριμένης κοινωνικής ομάδας.
- Στον ορισμό της έννοιας «Ναρκωτικό» που δώσαμε στην αρχή της εργασίας αυτής , παρ’ όλη την εκπλήσσουσα ίσως γενικότητά του, μια άλλη αντίληψη του αντικειμένου, μια αντίληψη πολύ ευρύτερη, η οποία ταυτόχρονα μετατοπίζει το βάρος της σημασίας των ναρκωτικών άρα και το κέντρο του στόχου όλων όσων επιθυμούν να τα αντιμετωπίσουν.
- Στην εργασία αυτή τίθεται σε αμφισβήτηση ακόμη και ο όρος «Ναρκωτικό», αφού σαν έννοια υποδηλώνει κυριολεκτικά καθετί που αδρανοποιεί, κατατονεί, ηρεμεί, κοιμίζει τον χρήστη. Και ναι μεν αυτός ο όρος ανταποκρίνεται στην αντίληψη για την γενικότερη, την μεθύστερη στάση και συμπεριφορά του χρήστη, αλλά κατά το ένα σκέλος των άμεσων συμπτωμάτων ανταποκρίνεται : την νάρκη, την πτώση, την άμβληση των αισθήσεων, όχι όμως όπως θα έπρεπε και την Υπερδιέγερση (σπιντάρισμα) του χρήστη, ο οποίος μπορεί να περάσει (και συνήθως αυτό συμβαίνει) και στις δύο αυτές καταστάσεις ( ΗΙGH – DOWN) , ή στάδια συμπεριφοράς που οφείλεται στη χρήση ενός και του ιδίου ναρκωτικού.
- Αντιλαμβανόμενος την ανάγκη εξεύρεσης κάποιας βάσης για την στήριξη του ορισμού, διάλεξα την «Φυσιολογική» συμπεριφορά, για την οποία πάρα πολλά μπορούν να ειπωθούν, αφού ο καθένας έχει την δική του για πρότυπο. Αν επιχειρούσαμε να δώσουμε εδώ έναν «σαφή» ορισμό της «φυσιολογικής» συμπεριφοράς, και μάλιστα για μαζική κατανάλωση, θα υποδήλωνα το δικό μου ιδεολογικό ντοπάρισμα. Δεν κατέφυγα ούτε σε ιατρικές φυλλάδες ούτε καν στην « δια της Ατόπου Απαγωγής » μέθοδο για να προσδιορίσω αυτό που αβασάνιστα λέμε « Φυσιολογική Συμπεριφορά ». Τόλμησα όμως να δώσω σαν δική μου ερμηνεία του όρου την Επιστημονικά (;) ασαφή μεν, αλλά κατά την γνώμη μου ικανή για τον προσδιορισμό του αντικειμένου κατάσταση του ανθρώπου, η οποία περιγράφεται σαν ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ για δημιουργία και ευτυχία, ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ να δρέψει και να γευθεί τις χαρές της που του προσφέρονται στη ζωή, ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ για βελτίωση του κοινωνικού του ρόλου.
- Θεώρησα εντελώς απαραίτητο τον διαχωρισμό σε υλικά και άϋλα ναρκωτικά για τους εξής λόγους : α) Παρατήρησα ότι πολλές συμπεριφορές που έχουν τη ρίζα τους σε ψυχολογικούς, ιδεολογικούς, αισθητικούς, ηθικούς λόγους, έχουν εντελώς αντίστοιχη και απολύτως συγκρίσιμη συμπτωματολογία με αυτήν που οφείλεται στην χρήση υλικών ναρκωτικών. Για παράδειγμα η ιδεολογία και η αντίστοιχη ψυχολογία της κατάστασης που εκφράζεται με το « Μάμ, Κακά, Κοκό και Νάνι » έχει συγκρίσιμη συμπτωματολογία με μια γερή δόση ( και μάλιστα διαρκείας ) κάποιου από τα υλικά ναρκωτικά με κατατονική δράση. Αντίστοιχα μπορούμε να διακρίνουμε Άϋλα Ναρκωτικά που δημιουργούν υπερδιέγερση, όπως ο Αθλητισμός, ο Ηρωισμός, η Αρχομανία, η Επιχειρηματικότητα κ.λ.π. με παρόμοια συμπτωματολογία αυτής ορισμένων υλικών διεγερτικών ναρκωτικών π.χ. της Κοκαΐνης. Τυχαίο είναι άραγε που πολλοί «Μπίζνεσμεν» κάνουν χρήση Κοκαΐνης, ή πολλοί αθλητές χρησιμοποιούν αναβολικά; Αυτή και μόνον η παρατήρηση αρκεί για να προκαλέσει την υποψία για τη στενή σχέση Υλικών και Άϋλων Ναρκωτικών. β) Παρατηρώ ότι οι βλάβες που προκαλούν κάποια από τα Άϋλα Ναρκωτικά,μετρούμενες σε κόστος θανάτων και μόνο, και εξαιρώντας το κόστος υγείας, αρτημέλειας,το οικονομικό κόστος, το κοινωνικό κόστος κ.λ.π., είναι συγκριτικά πολύ υψηλότερες από αυτές που προκαλούν όλα τα Υλικά ναρκωτικά μαζί. Αρκεί νομίζω να αναφέρω , για παράδειγμα, τα ανθρώπινα θύματα απ’ τη δράση του Ιδεολογικού ναρκωτικού που λέγεται « Ένοπλη Ειρήνη » ή «Ισορροπία Εξοπλισμών » ή « Πολεμική Αρετή » κ.λ.π. για να δούμε ότι είναι πολύ περισσότερα από τα θύματα όλων των Υλικών Ναρκωτικών μαζί. Αναφέρω ακόμα την Ιδεολογία της «Ανάπτυξης χωρίς προσδιορισμό και χωρίς όρια» που αποτελεί το ευαγγέλιο του ΤεχνοΟικονομικού μας πολιτισμού, Ναρκωτικό παρεμφερούς ή συνδυαστικής δράσης με την Μακιαβελική «Ιδεολογία» που εκφράζει η ρήση : « Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό », ή η φράση : « Ο θάνατός σου η ζωή μου », το πρακτικό αποτέλεσμα των οποίων τόσο συχνά συναντάμε σε κάθε βήμα της ζωής μας, κύρια στην προσπάθεια κάλυψης ζωτικών αναγκών, όπως τροφή, στέγη, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κ.λ.π. Πόσα αλήθεια θύματα προκαλεί καθημερινά και ποιος τόλμησε ή διανοήθηκε έστω να τα καταλογίσει ως θύματα των Άϋλων Ναρκωτικών. Θα ήταν η πλέον αξιόπιστη ένδειξη συνειδητοποίησης του προβλήματος των Ναρκωτικών και η αφετηρία μιας ,επί τέλους, αποτελεσματικής προσπάθειας απεξάρτησης. Μόνο τα 90.000 παιδιά που πεθαίνουν κάθε χρόνο (από πείνα λένε) στην πραγματικότητα εξ αιτίας του δικού μας ντοπαρίσματος στις προαναφερόμενες ναρκωτικές ιδέες. Το ίδιο συμπέρασμα προκύπτει αν καταμετρήσουμε τα θύματα που προκαλεί καθημερινά η διάδοση του «αχτύπητου» ιδεολογικού ναρκωτικού που φέρει τον τόσο ελκυστικό τίτλο : « Ι.Χ. αυτοκίνητο ». Χιλιάδες τα θύματα κατ’ έτος. το τροχαίο ατύχημα έχει γίνει μεγαλύτερος εχθρός της ζωής του ανθρώπου κι από τον Καρκίνο. Κι όμως ελάχιστοι τολμούν να το αμφισβητήσουν κι ακόμη λιγότεροι αυτοί που δεν το χρησιμοποιούν. Η λογική απάντηση των χρηστών είναι ότι το Ι.Χ. επιβάλλεται απ’ το εντατικοποιημένο μοντέλο της ζωής που μας επιβλήθηκε. Ποια είναι τότε η προσπάθεια απεξάρτησης απ’ αυτό το μοντέλο της έντασης; Σχεδόν ανύπαρκτη. Αν συγκρίνουμε την παραπάνω απάντηση με αυτήν που δίνουν οι καπνιστές για το κάπνισμα, ή οι αθλητές για τα αναβολικά, θα δούμε ότι ουσιαστικά δεν διαφέρουν σε τίποτα. γ) Σε ότι αφορά τέλος τη σύγκριση των στερητικών φαινομένων που προκαλούν τα Άϋλα Ναρκωτικά, σε σχέση με αυτά που προκαλούν τα Υλικά Ναρκωτικά, πάλι οδηγούμαστε σε συμπεράσματα ανάλογα των παραπάνω. Για παράδειγμα το Άϋλο Ναρκωτικό που απαντά στο όνομα Βουλιμιά (στην υποκατηγορία των Ψυχικών Ναρκωτικών), περιοριζόμενοι κατά την παρατήρησή μας μόνο στον τομέα της διατροφής, πόσα οργανικά προβλήματα προκαλεί και πόσοι θάνατοι οφείλονται στην Βουλιμική διατροφή! Προσπαθήστε στη συνέχεια να πείσετε έναν Βουλιμικό να τρώει λιγότερο και θα διαπιστώσετε το ίδιο αποτέλεσμα με την προσπάθειά σας να πείσετε έναν Ηρωινομανή να σταματήσει την καθημερινή χρήση Ηρωίνης. Και εσείς αλλά κυρίως το θύμα θα σκοντάψετε στο στερητικό σύνδρομο που προκαλεί το ισχυρότατο Άϋλο Ναρκωτικό Βουλιμιά, το οποίο βέβαια δεν περιορίζει τη δράση του μόνο στη διατροφή αλλά σε οτιδήποτε καταναλώνεται, υλικό ή άϋλο, μετατρέποντας τον χρήστη σε έναν ακόρεστο καταναλωτή των πάντων. Τα ίδια, και ίσως πιο έντονα στερητικά παρατηρούμε σε έναν Χούλιγκαν, έναν Στρατιωτικό (υπηρέτη της Ιδεολογίας της Ένοπλης Ειρήνης), έναν Αστυνομικό, έναν Δικαστικό (ως υπηρέτες της Ιδεολογίας του Αστικού Δικαίου), έναν Ιερωμένο οποιασδήποτε θρησκείας κ.ο.κ.
- Εύκολα τώρα συνάγεται το συμπέρασμα ότι τα Άϋλα Ναρκωτικά είναι τα πιο επικίνδυνα απ’ όλες τις απόψεις κι αυτό γιατί στοχεύουν κατ’ ευθείαν στο ντοπάρισμα της Συνείδησης. Τα Υλικά Ναρκωτικά δεν μπορούν παρά να ακολουθούν αυτής της Συνειδησιακής άμβλυνσης, αυτού του συνειδησιακού «ντοπαρίσματος». Εξ’ άλλου, τα Υλικά Ναρκωτικά και φαίνονται και πιάνονται, γι’ αυτό γίνεται ευκολότερα αντιληπτή και η παρουσία τους, και η σημασία τους. Για να αντιληφθούμε ευκολότερα την πρωθύστερη δράση των Άϋλων Ναρκωτικών της χρήσης Υλικών Ναρκωτικών, για να αντιληφθούμε την πρωθύστερη διάβρωση της συνείδησης από Ψυχικά, Αισθητικά, Ηθικά και Ιδεολογικά Ναρκωτικά, για να ακολουθήσει η χρήση Υλικών Ναρκωτικών, αρκεί να αναρωτηθούμε το πώς και το γιατί στην εξέλιξη ενός ατόμου, το οποίο στην παιδική του ηλικία σφάδαζε στο κλάμα στη θέα της νοσοκόμας που θα του έκανε ένεση, ως που φτάνοντας σε κάποια ηλικία, να αποκτά ερωτική σχέση με την σύριγγα. Σε όλη τη διάρκεια της ενηλικίωσής του, κανείς δεν παρατήρησε ή δεν ενδιαφέρθηκε για τον βομβαρδισμό αυτού του ατόμου με Άύλα Ναρκωτικά. Σύμφωνα λοιπόν με την νέα αυτήν οπτική την οποία προτείνω, πρέπει να παραδεχθούμε ότι όλα τα παιδιά στις μέρες μας μεγαλώνουν σε ένα περισσότερο ή λιγότερο ρυπαρό περιβάλλον στο οποίο πρώτιστα οφείλει να στραφεί το ενδιαφέρον για την αντιμετώπιση της λαίλαπας των ναρκωτικών. Εθελοτυφλούμε στηρίζοντας τις ελπίδες μας στις μέθοδες απεξάρτησης των τραγικών θυμάτων των Υλικών Ναρκωτικών, οι οποίες μπορεί να είναι απαραίτητες αλλά αντιμετωπίζουν το σύμπτωμα, και μάλιστα ένα μικρό μέρος του μόνον, αφήνοντας άθικτη την ρίζα του κακού.
- Στο σημείο αυτό, είναι ώρα νομίζω, να αναζητήσουμε όλοι την λύση στο πρόβλημα.
Αισθάνομαι μάλιστα το χρέος, απέναντι σε όλη την κοινωνία και ιδιαίτερα στα παιδιά μου, να προτείνω τη δική μου απάντηση στο πρόβλημα των Ναρκωτικών. Πρέπει όμως προηγουμένως να αντιληφθεί ο αναγνώστης και να συνειδητοποιήσει πλήρως αυτό που παραπάνω αποκάλεσα Ρυπαρότητα του κοινωνικού μας περιβάλλοντος και όχι μόνον να την συνειδητοποιήσει αλλά και να την έχει αποφύγει ο ίδιος. Ποιος όμως μπορεί να ισχυριστεί για τον εαυτό του κάτι τέτοιο; Για τον εαυτό μου πάντως θα ήμουν ο τελευταίος που θα το ισχυρίζονταν. Με αυτή την προϋπόθεση λοιπόν μπορώ τώρα να προτείνω σαν αντίδοτα στην διάδοση πάσης φύσεως ναρκωτικών τα εξής :
α) Την οποιαδήποτε μέθοδο κοινωνικοποίησης των νέων.
β) Την οποιαδήποτε μέθοδο ανάταξης του κατεστραμμένου Κοινωνικού Ιστού.
γ) Την οποιαδήποτε πρωτοβουλία που δεν συμβιβάζεται με τις αρχές και τους νόμους του Καπιταλισμού.
δ) Την οποιαδήποτε Ανθρωπιστική δράση που είναι απαλλαγμένη από το σύνδρομο της υποκρισίας (βλέπε Φιλανθρωπία).
ε) Το βάθεμα της Δημοκρατίας στο επίπεδο κυρίως της καθημερινότητας.
ζ) Τον σεβασμό των ιδιαιτεροτήτων και δικαιωμάτων κάθε ατόμου και κάθε συνόλου.
η) Την οποιαδήποτε προσπάθεια λειτουργίας του ατόμου στα πλαίσια του Ελευθεριακού Κοινοτισμού.
- Η μεγαλύτερη δυσκολία διάγνωσης εθισμού στα Άϋλα Ναρκωτικά οφείλεται στην ευρύτατη διάδοση και χρήση τους, στο ότι η χρήση τους είναι κοινωνικά αποδεκτή ως απόλυτα Φυσιολογική και τις περισσότερες φορές επιβραβευόμενη.
- Τέλος θα αναφερθώ για λίγο στη διάκριση : Απαγορευμένα και Ελεύθερα Ναρκωτικά. Σε μερικούς μάλιστα , απ’ την αρχή της ανάγνωσης αυτού του κειμένου, δημιουργήθηκε η εύλογη απορία : « Πως είναι δυνατόν να υπάρχουν ελεύθερα ναρκωτικά;» όπως κάποιοι άλλοι αναρωτιούνται : «Γιατί δεν είναι Ελεύθερα όλα τα Ναρκωτικά ;». Και ναι μεν η λογική του δεύτερου ερωτήματος μπορεί να είναι δυσνόητη στο ευρύ κοινό που τελεί υπό συνθήκες απόλυτης απαξίας σε έννοιες όπως η Ελευθερία, η λογική όμως του πρώτου ερωτήματος και μάλιστα σε καθεστώς απαγόρευσης των πάσης Φύσεως Ναρκωτικών, που βρίσκεται ; Στη συνέχεια βέβαια ο αναγνώστης θα κατάλαβε περίπου ότι εννοώ ως Ελεύθερα κυρίως τα Άϋλα Ναρκωτικά, τα οποία συστηματικά καλλιεργούνται στη χώρα μας, αλλά και αρκετά από τα Υλικά Ναρκωτικά, σπουδαιότερα των οποίων είναι το Αλκοόλ και ο Καπνός. Ακόμα σ’ αυτή την κατηγορία μπορούν να συμπεριληφθούν και άλλα Υλικά Ναρκωτικά που υποτίθεται ότι δίνονται με συνταγή γιατρού, αλλά πολύ εύκολα μπορεί να βρεί κανείς και χωρίς συνταγή, όπως τα διάφορα βαρβιτουρικά (αγχολυτικά, καταπραϋντικά, υπνωτικά κ.λ.π.) τα οποία κυκλοφορούν με ονομασίες όπως : Αρντάν, Ντικοβηξ, Βάλιουμ, Ταβόρ κ.λ.π. κάποια απ’ τα οποία βρίσκονται σε όλα τα σπιτικά φαρμακεία, πολλά δε από αυτά προορίζονται για παιδιά (κυρίως σιρόπια για τον λαιμό). Όλα αυτά τα φάρμακα, που είναι ΚΑΙ οπιούχα, επειδή με την χρήση τους προκαλούν εθισμό, έχουν για ένδειξη στο κουτάκι τους ένα μεγάλο διαγώνιο Χ. Προσοχή λοιπόν σ’ αυτού του είδους τα φάρμακα. Όσο για το Αλκοόλ πρέπει να γνωρίζουμε ότι προκαλεί 40.000 φορές μεγαλύτερο οργανικό εθισμό από το Χασίς. Εννοώ σωματικό, κυτταρικό εθισμό, γιατί ως προς τον Ψυχικό εθισμό, αυτά τα δύο είναι συγκρίσιμα.
-Τα στερητικά φαινόμενα κατά την προσπάθεια απεξάρτησης από το αλκοόλ , είναι συγκρίσιμα σε ένταση αλλά τετραπλάσια έως εξαπλάσια σε διάρκεια από τα στερητικά ενός Ηρωινομανούς. Προσοχή μεγάλη λοιπόν στη χρήση Αλκοόλ ιδίως από τους νέους. Δεν χωράει καμία ανοχή σ’ αυτό κι ας είναι ελεύθερο το Αλκοόλ. Το ότι στα Αραβικά κράτη επιτρέπεται το Χασίς ενώ απαγορεύεται αυστηρότατα το Αλκοόλ, δεν μπορεί να σημαίνει τίποτε άλλο από τη διαφορετικότητα στις πολιτικές διαχείρισης των ναρκωτικών από κάθε εξουσιαστικό μηχανισμό.
- Λίγα λόγια για το Χασίς. Λόγω της παντελούς έλλειψης οργανικού εθισμού, σίγουρα θα το διέκρινα από τα ονομαζόμενα « Σκληρά » Ναρκωτικά. Η επικινδυνότητά του όμως δεν είναι καθόλου ασήμαντη. Όχι μόνο γιατί η χρήση του προκαλεί Ψυχικό εθισμό, αλλά και γιατί αυτή συνδέεται με εθισμό συνήθως Ιδεολογικών Ναρκωτικών Ανατολίτικου τύπου που καθιστούν τον χρήστη άβουλο, ματαιόδοξο, ακοινώνητο και γενικώς αδιάφορο να αντιπαλέψει την μιζέρια του, απαθή στις κοινωνικές εξελίξεις. Εκτός αυτών είναι το πρώτο απαγορευμένο ναρκωτικό με το οποίο οι χρήστες σκληρών ναρκωτικών έρχονται σε επαφή. Έτσι η παγίδα της απαγόρευσής του είναι τώρα καταφανής, διότι διαπιστώνοντας ο χρήστης ότι δεν προκαλεί οργανική εξάρτηση δημιουργεί την εσφαλμένη άποψη ότι και τα άλλα απαγορευμένα το ίδιο περίπου είναι και προχωρεί ανυποψίαστος στη χρήση τους. Όταν λοιπόν η Μαφία των Ναρκωτικών θέλει να ανοίξει μία αγορά, διανέμει πρώτα το Χασίς . Είναι η σίγουρη ένδειξη ότι στα επόμενα χρόνια θα υπάρξουν τα πρώτα θύματα Ηρωίνης. Πέραν αυτών δεν έχει βέβαια το κύκλωμα διακίνησης κανέναν δισταγμό να νοθέψει με άλλα σκληρά ναρκωτικά και το Χασίς.
- Τέλος σε ότι αφορά το δίλημμα : (Eλεύθερα ή Απαγορευμένα Ναρκωτικά) μπορούμε τώρα, με βάση την διευρυμένη θεώρησή τους, να αντιληφθούμε την υποκρισία που προσπαθεί να συγκαλύψει, όχι μόνο όταν κάθε τόσο αποκαλύπτεται η σχέση του κυκλώματος διακίνησής τους με τους εξουσιαστικούς μηχανισμούς, αλλά κυρίως γιατί τώρα γνωρίζουμε ότι τα πλέον επικίνδυνα των ναρκωτικών είναι τα Άϋλα, παραγωγοί και διακινητές των οποίων είναι οι ίδιοι εξουσιαστικοί μηχανισμοί που κόπτονται τάχατες για την αντιμετώπισή τους. Τώρα, αν θέλουμε, μπορούμε να αντιληφθούμε ότι το πεδίο των Ναρκωτικών είναι αυτό στο οποίο ασκούν καθημερινά τις ικανότητές τους οι κάθε λογής ηθικολόγοι λαοπλάνοι, οι αυτόκλητοι προστάτες των Λαϊκών συμφερόντων, στην ουσία αγύρτες απατεώνες και εξαρτημένοι σε κάθε είδους Ναρκωτικού σαν αυτά πού προανέφερα, πλην όμως πολύ επικίνδυνοι γνώστες των κανόνων διακίνησης και εμπορίας κάθε είδους Ιδεολογικής, Ψυχικής, Αισθητικής και Ηθικής Νάρκωσης, που πάντα προηγείται των Υλικών Ναρκωτικών. Οι ίδιοι που φτιάχνουν νόμους για την καταπολέμηση των Ναρκωτικών είναι οι ίδιοι που επιμελώς φροντίζουν να κρατούν τον Λαό στην άγνοια, την Νάρκωση και το σκοτάδι.
Γιώργος Βλάσσης (Πρώην Καθηγητής Τ.Σ.) Λευκάδα 1987
Παρασκευή 12 Μαρτίου 2010
Κάλεσμα σε εκδήλωση
Σας γνωρίζουμε ότι η νεοσύστατη Μη Κερδοσκοπική Οικοκοινότητα "ΑΝΕΜΟΥΡΙ" με έδρα την Λευκίμμη,
πραγματοποιεί την Κυριακή 21 Μάρτη 2010 και ώρα 18:00
εκδήλωση στην αίθουσα Λόγου και Τέχνης Λευκίμμης
με θέμα το δρομολογούμενο Αιολικό Πάρκο Βόρειας Κέρκυρας.
Θεωρούμε απολύτως αναγκαία την ευαισθητοποίηση των πολιτών ολόκληρου του νησιού προκειμένου να αποτρέψουμε το επαπειλούμενο νέο τερατούργημα στο νησί μας.
Περιληπτικά : 300 ανεμογεννήτριες επιδοτούμενες κατά 80%, χωρίς
φορολόγηση της παραγωγής ενέργειας, 24 φορές περισσότερη από τις ανάγκες του νησιού, την οποία θα αγοράζει η ΔΕΗ σε τριπλάσια τιμή του κόστους που την παράγει η ίδια, με σκοπό την εξαγωγή και πώληση και συνεπώς βαριές οικονομικές επιπτώσεις για τους πολίτες.
Το γεγονός αυτό απαιτεί επιπρόσθετα την κατασκευή δικτύου μεταφοράς ενέργειας με τεράστιους πυλώνες, το ίδιο καταστροφικούς όσο οι ανεμογεννήτριες.
Πυλώνες ανεμογεννητριών ύψους 178μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και 15μ. κάτω από αυτήν, 4μ. διάμετρο, 18 χιλιάδες τόνοι μπετόν, που μετά το όριο ζωής τους των 25 χρόνων, θα μείνουν νεκρά
μνημεία-φαντάσματα θυμίζοντας στις επόμενες γενιές ότι εμείς επιτρέψαμε αυτήν την περιβαλλοντική βεβήλωση.
Πέραν της άμεσης οικολογικής καταστροφής, οι προβλεπόμενες ελάχιστες θέσεις εργασίας για την συντήρηση του έργου αφορούν υπερεξειδικευμένο προσωπικό με τεχνογνωσία που μονοπωλείται αυστηρά.
Το νησί της Κέρκυρας επομένως θα μετατραπεί σε βιομηχανική ζώνη με όλες τις συνεπαγόμενες τεράστιες επιπτώσεις στην κοινωνική του δομή.
Το νησί μας δεν αξίζει τέτοια τύχη.
Το έγκλημα αυτό, που εμείς καλούμαστε να αποτρέψουμε, αποκάλυψε η περιβαλλοντική οργάνωση ΑΝΤΙΝΙΩΤΗ, μέλη της οποίας θα παρευρίσκονται στο χώρο της εκδήλωσης για να μας ενημερώσουν και στη συνέχεια να συζητήσουμε.
Η Οικοκοινότητα ΑΝΕΜΟΥΡΙ, σκοπός της οποίας είναι η ανάπτυξη και προώθηση της εκμετάλλευσης των Εναλλακτικών Πηγών Ενέργειας (ΕΠΕ) με Ήπια Τεχνολογία, θα αναλάβει την διαμόρφωση εναλλακτικών προτάσεων για την επίλυση του ενεργειακού μας προβλήματος.
Η εκδήλωση είναι ένα ανοιχτό κάλεσμα σε όλους τους Λευκιμμαίους δημότες και θα κληθούν να παρευρίσκονται και άλλες σχετικές οργανώσεις ή ευαισθητοποιημένα άτομα του νησιού καθώς και η Δημοτική Αρχή Λευκίμμης.
Κοινότητα Οικολογικών Εφαρμογών και Μεθόδων Ήπιας Τεχνολογίας
"ΑΝΕΜΟΥΡΙ"
πραγματοποιεί την Κυριακή 21 Μάρτη 2010 και ώρα 18:00
εκδήλωση στην αίθουσα Λόγου και Τέχνης Λευκίμμης
με θέμα το δρομολογούμενο Αιολικό Πάρκο Βόρειας Κέρκυρας.
Θεωρούμε απολύτως αναγκαία την ευαισθητοποίηση των πολιτών ολόκληρου του νησιού προκειμένου να αποτρέψουμε το επαπειλούμενο νέο τερατούργημα στο νησί μας.
Περιληπτικά : 300 ανεμογεννήτριες επιδοτούμενες κατά 80%, χωρίς
φορολόγηση της παραγωγής ενέργειας, 24 φορές περισσότερη από τις ανάγκες του νησιού, την οποία θα αγοράζει η ΔΕΗ σε τριπλάσια τιμή του κόστους που την παράγει η ίδια, με σκοπό την εξαγωγή και πώληση και συνεπώς βαριές οικονομικές επιπτώσεις για τους πολίτες.
Το γεγονός αυτό απαιτεί επιπρόσθετα την κατασκευή δικτύου μεταφοράς ενέργειας με τεράστιους πυλώνες, το ίδιο καταστροφικούς όσο οι ανεμογεννήτριες.
Πυλώνες ανεμογεννητριών ύψους 178μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και 15μ. κάτω από αυτήν, 4μ. διάμετρο, 18 χιλιάδες τόνοι μπετόν, που μετά το όριο ζωής τους των 25 χρόνων, θα μείνουν νεκρά
μνημεία-φαντάσματα θυμίζοντας στις επόμενες γενιές ότι εμείς επιτρέψαμε αυτήν την περιβαλλοντική βεβήλωση.
Πέραν της άμεσης οικολογικής καταστροφής, οι προβλεπόμενες ελάχιστες θέσεις εργασίας για την συντήρηση του έργου αφορούν υπερεξειδικευμένο προσωπικό με τεχνογνωσία που μονοπωλείται αυστηρά.
Το νησί της Κέρκυρας επομένως θα μετατραπεί σε βιομηχανική ζώνη με όλες τις συνεπαγόμενες τεράστιες επιπτώσεις στην κοινωνική του δομή.
Το νησί μας δεν αξίζει τέτοια τύχη.
Το έγκλημα αυτό, που εμείς καλούμαστε να αποτρέψουμε, αποκάλυψε η περιβαλλοντική οργάνωση ΑΝΤΙΝΙΩΤΗ, μέλη της οποίας θα παρευρίσκονται στο χώρο της εκδήλωσης για να μας ενημερώσουν και στη συνέχεια να συζητήσουμε.
Η Οικοκοινότητα ΑΝΕΜΟΥΡΙ, σκοπός της οποίας είναι η ανάπτυξη και προώθηση της εκμετάλλευσης των Εναλλακτικών Πηγών Ενέργειας (ΕΠΕ) με Ήπια Τεχνολογία, θα αναλάβει την διαμόρφωση εναλλακτικών προτάσεων για την επίλυση του ενεργειακού μας προβλήματος.
Η εκδήλωση είναι ένα ανοιχτό κάλεσμα σε όλους τους Λευκιμμαίους δημότες και θα κληθούν να παρευρίσκονται και άλλες σχετικές οργανώσεις ή ευαισθητοποιημένα άτομα του νησιού καθώς και η Δημοτική Αρχή Λευκίμμης.
Κοινότητα Οικολογικών Εφαρμογών και Μεθόδων Ήπιας Τεχνολογίας
"ΑΝΕΜΟΥΡΙ"
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
