Στο Στέκι Νέων στη Σπηλιά

Την περασμένη Κυριακή 8 του Μάρτη 09 ευτύχησα να είμαι καλεσμένος νεαρών φίλων μου στην προβολή ενός καλλιτεχνήματος comic Ισπανικής παραγωγής με τίτλο “Αντένες”. Γνωστός σε μένα ο χώρος από τα παλιά, όταν η θεατρική ομάδα Κερκυραίων ερασιτεχνών θεατρόφιλων ανέβαζε ποιοτικές θεατρικές παραστάσεις τις οποίες ποτέ δεν κατάφερα να παρακολουθήσω ολόκληρες, όπως άλλωστε και την προχθεσινή, λόγω των ασφυκτικών συνθηκών του άθλιου χώρου. Κι αυτή τη φορά οι νέοι “πατείς με πατώ σε” να παρακολουθούν με αμείωτο ενδιαφέρον ένα πράγματι φιλόπονο δημιούργημα που, απ' την αρχή μέχρι το τέλος, έβριθε συμβολισμών περισσότερο ή λιγότερο πετυχημένων και πολλές φορές δυσνόητων. Από εκεί και οι φωτογραφίες που σας παραθέτω. Δύο παρατηρήσεις θα κάνω:
-Η πρώτη απευθύνεται στους “κοινωνικούς μετεωρολόγους”. Πολλών φορέων ασπρίζει το μάτι τους να δουν τόσους νέους να παρακολουθούν τις εκδηλώσεις τους.Έχω την αίσθηση ότι κάτι σιγοβράζει στη νεολαία μας σήμερα. Κάτι που όμως δεν βρίσκει κοινό τόπο να εκραγεί. Μάλλον δεν βρέθηκε ακόμα ο κατάλληλος καταλύτης.
-Η δεύτερη απευθύνεται στους διοργανωτές των εκδηλώσεων του Στεκιού: Στη δομή της, αυτή η εκδήλωση, δυστυχώς δεν διαφέρει σε τίποτα από τις προβολές της Κινηματογραφικής Λέσχης. Ο θεατής υποβαθμίζεται σε παθητικό δέκτη όπως ο τηλεθεατής μπρος στην TV. Τέλεια απουσία διαδραστικότητας. Καμία συλλογική συζήτηση μετά την προβολή. Κρίμα. Υποτιμάται έτσι ο ρόλος του κάθε θεατή και το ίδιο το προβληθέν δημιούργημα και ο δημιουργός του.
-Ας μου επιτραπεί μία ακόμη παρατήρηση στους αξιοσέβαστους υπεύθυνους του Στεκιού: Η καταφανής ακαταλληλότητα του χώρου, στον οποίο λειτουργεί το στέκι, ελπίζω να έχει σχέση με την μειωμένη ικανότητά τους να εξασφαλίσουν ικανούς πόρους που θα μπορούσαν να καλύψουν τα αυξημένα έξοδα μίας καλύτερης αίθουσας. Λέω “ελπίζω” γιατί το χειρότερο θα ήταν η μιζέρια του χώρου να είναι επιλογή τους, πράγμα που δεν αποκλείω κρίνοντας από ανάλογες εμπειρίες μου. Με τέτοια μίζερη λογική, ακόμη και τα έξοδα αυτού του χώρου κάποια στιγμή θα αποδειχθούν δυσβάσταχτα σ' αυτούς που τα επωμίζονται και το αποτέλεσμα θα είναι να σταματήσει το Στέκι την λειτουργία του. Δεν θα είναι κρίμα;

Μία απάντηση στον γυιό μου στην ερώτηση: "Ανακυκλώνονται όλα τα σκουπίδια;"

Στη Φύση δεν υπάρχει τίποτε μη ανακυκλώσιμο αφού τα πάντα αποδομούνται (τα πάντα ρεί). Υλικά τεχνητώς παραχθέντα (αυτά που λέμε λαθεμένα "μη Φυσικά") απλώς χρειάζονται τεχνητό τρόπο αποδόμησης ώστε αυτή να επιταχυνθεί και να μην διαρκέσει αιώνες. Η τεχνητή αποδόμηση συνδυάζεται με την επαναχρησιμοποίησή τους (ανακύκλωση) για οικονομικούς λόγους Τα ορυχεία και το πετρέλαιο έχουν μεγάλο κόστος). Η επαναχρησιμοποίηση των σκουπιδιών είναι ευκολότερη ή δυσκολότερη ανάλογα με την μέθοδο διαλογής και την εφαρμοζόμενη τεχνολογία. Οι παράγοντες αυτοί εισάγουν στο πρόβλημα ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ τον συντελεστή "Οικονομικό Κόστος" και κατά συνέπεια τον συντελεστή Δίκαιη Κατανομή του Οικ. Κόστους. Κάθε μέθοδος επαναχρησιμοποίησης των απορριμμάτων εκτός από το Οικ. Κόστος έχει και σημαντικό όφελος το οποίο είναι αντιστρόφως ανάλογο με το ποσοστό ανακύκλωσης επί του συνόλου των σκουπιδιών. Αυτό με την σειρά του εισάγει τον Συντελεστή Κατανομής Ωφελημάτων. Όσο μεγαλύτερο είναι το ποσοστό ανακύκλωσης τόσο το κόστος μεγαλώνει και το συνολικό κέρδος μικραίνει τείνοντας να μηδενιστεί ή και να γίνει αρνητικό. Έτσι λοιπόν η επιλογή της μεθόδου διαχείρισης μπορεί να κάνει ανώδυνο ή δυσβάσταχτο το κόστος και να μεγιστοποιήσει το όφελος, να μεγιστοποιήσει ή να ελαχιστοποιήσει το ποσοστό ανακύκλωσης.
Εδώ πρέπει να παρατηρήσουμε ότι η έννοια της Κοινωνικής Δικαιοσύνης παίζει τον σημαντικότερο ρόλο. Όσο τα βάρη και τα ωφελήματα κατανέμονται δίκαια τόσο το κοινωνικό κόστος ελαχιστοποιείται και το ποσοστό ανακύκλωσης αυξάνει ενώ τα σκουπίδια που κληροδοτούμε στους επόμενους ελαχιστοποιούνται.
Να λοιπόν πως η υπόθεση σωτηρίας του πλανήτη συναντάει την Κοινωνική Οικολογία. Να πως εξηγείται η ρήση του Μ. Μπούκσιν "Δεν είναι ο άνθρωπος που καταστρέφει το Περιβάλλον αλλά τα άδικα κοινωνικά συστήματα. Η Ολλανδία π.χ. παράγει περισσότερο διοξείδιο από τις αγελάδες που εκτρέφει παρά από το πετρέλαιο που καίει, ενώ χρησιμοποιεί 14 φορές μεγαλύτερη έκταση καλλιεργήσιμης γης από την ίδια την Ολλανδία για παραγωγή ζωοτροφών στον 3ο κόσμο. Να γιατί τα πιο ρυπογόνα κράτη είναι αυτά που επαίρονται για την τελειότητα των μεθόδων διαχείρισης απορριμμάτων. Να γιατί ο αγώνας για την σωτηρία της Γης είναι πάνω απ' όλα αγώνας για Δικαιοσύνη. Να γιατί ο πατέρας σου αγωνίζεται κατά της άδικης συγκεντρωτικής διαχείρισης απορριμμάτων που τα τυφλά συμφέροντα βάλθηκαν να μας επιβάλλουν ως την μόνη επιστημονική λύση. Να γιατί η πρόταση της Λευκιμμιώτικης Ομάδας Ανακύκλωσης εξασφαλίζει το μεγαλύτερο ποσοστό ανακύκλωσης. Τέλος να γιατί στην πατρίδα μας πετυχαίνουμε ελάχιστα ποσοστά ανακύκλωσης. Προφανώς γιατί δεν μάθαμε από τους Ευρωπαίους να εξάγουμε τους ρύπους μας σε σημαντικό βαθμό. Αρκούμαστε να καταστρέφουμε τον τόπο μας.

Η Λευκίμμη έχει απάντηση στο πρόβλημα των σκουπιδιών

Είναι πρόταση Νόμιμη αφού δεν αντιβαίνει στην Ελληνική και Ευρωπαϊκή νομοθεσία.
Είναι πρόταση δίκαιη γιατί κατανέμει με σοφία τα βάρη και τα ωφελήματα της όλης διαχείρισης.
Είναι πρόταση ταχύτατης εφαρμογής, αφού δεν απαιτεί νέο σχεδιασμό, νέα έγκριση από την ΕΕ, μεγάλα κονδύλια, νέο διαγωνισμό, διαδικασία ενστάσεων κ.λ.π.
Είναι πρόταση που δεν αδικεί καμία περιοχή και κανέναν Δήμο, αφού κάθε Δήμος θα επεξεργάζεται τα σκουπίδια του.
Είναι πρόταση η οποία όπου εφαρμόστηκε εξασφάλισε το μεγαλύτερο ποσοστό ανακύκλωσης (μέχρι και 100%) και όχι όπως οι συγκεντρωτικές μέθοδες που κατά κόρον προβάλλονται και οι οποίες πετυχαίνουν διαλογή 20-30% του συνόλου των σκουπιδιών.
Είναι πρόταση που εγκρίθηκε με συντριπτική πλειοψηφία στην Συντονιστική κατά του ΧΥΤΑ στα Μισοράχια, ουδέποτε ανετράπη το αποτέλεσμα της συνεδρίας και συστηματικά παραγνωρίζεται από την ηγεσία της Συντονιστικής.
Είναι πρόταση λαοπρόβλητη και αποδεκτή από την μέγιστη πλειοψηφία των πολιτών όλου του νησιού.
Είναι πρόταση που δεν στηρίζει την επιτυχία της στην συνείδηση των πολιτών θυμάτων της εκμετάλλευσης, αλλά στην ήδη υπάρχουσα αντίληψη του συμφέροντος, όπως αυτό το κρίνει καθένας για τον εαυτό του.
Είναι πρόταση ελεύθερης επιλογής κάθε πολίτη στην συμμετοχή του στην διαδικασία διαλογής.
Είναι πρόταση που βλέπει τα σκουπίδια σαν πηγή πλούτου που πρέπει να μείνει στον τόπο και να κατανέμεται δίκαια. Όχι σαν μίασμα που θα μας λυτρώσει ο από μηχανής επενδυτής.
Είναι πρόταση που σέβεται την αρχή της Οικολογίας “Ο ρυπαίνων πληρώνει”.
Είναι πρόταση που σέβεται την αρχή της κοινωνίας “Ο απορρυπαίνων πληρώνεται”.
Δυστυχώς όμως είναι πρόταση που ξεφεύγει από τους σχεδιασμούς των πολιτικών κομμάτων τα οποία όταν μιλούν για ολοκληρωμένη διαχείριση εννοούν συγκεντρωτική διαχείριση, παρόλο που αυτή ελάχιστη σχέση έχει με την ολοκληρωμένη.
Γι αυτό μην σε παρασύρει η προπαγάνδα τους.
Αν πράγματι ενδιαφέρεσαι για το πρόβλημα των σκουπιδιών...
Αν πράγματι σε ενδιαφέρει η προστασία του περιβάλλοντος...
Αν πράγματι σε ενδιαφέρει η ουσιαστική αξιοποίηση των σκουπιδιών...
Αν θέλεις να γίνουν τα σκουπίδια μοχλός ανάπτυξης του τόπου και όχι καταστροφής...
Αν απαιτείς ένα μέρος της αξίας των σκουπιδιών να επιστρέφει σ' εσένα που τα πλήρωσες και όχι κάθε μήνα να πληρώνεις χαράτσι για την διαχείρισή τους κι επιπλέον να τα διαλέγεις...
Αν πράγματι θέλεις ταχύτατη επίλυση του προβλήματος των σκουπιδιών σε 15 μέρες.
Τότε έλα να υπογράψεις κι εσύ στους καταλόγους συλλογής υπογραφών της Λευκιμμιώτικης Ομάδας Ανακύκλωσης. Με χιλιάδες υπογραφές πολιτών θα πείσουμε και τους πιο εμπαθείς αρνητές. Μόνον έτσι το Τεμπλόνι και η Λευκίμμη δεν θα καταστραφούν.
Μόνον έτσι η Κέρκυρα θα απαλλαγεί από τα σκουπίδια.

Τρία πουλάκια και μία βασιλόπιτα

Στην προσπάθειά μου να ξεφύγω κάπως από τον πολιτιστικό βάλτο του Δήμου μου, παρακολουθώ τελευταία διάφορες «πολιτιστικές» εκδηλώσεις στη χώρα. Τελευταία από αυτές η χθεσινοβραδινή κοπή της βασιλόπιτας της φωτογραφικής λέσχης Κέρκυρας στο φουαγιέ του Δ. θεάτρου. Από κει και η δική μου άτεχνη φωτογραφία από την ερασιτεχνική μου κάμερα.

Οι συμμετέχοντες φωτογράφοι πολλοί. Κάτω από κάθε εκτιθέμενη φωτογραφία το όνομα του δημιουργού, ενώ κοινά χαρακτηριστικά όλων των εκθεμάτων η απολιτική θεματολογία και η έλλειψη τίτλων στα εκθέματα. Για το πρώτο απ’ αυτά μου δόθηκε η ευκαιρία να ανταλλάξω απόψεις με μερικούς από τους παρευρισκόμενους . Είπα λοιπόν ότι για μένα η Τέχνη, η τεχνική, η αισθητική και η ηθική πάνε πακέτο. Κατά συνέπεια λοιπόν, όπως είναι αδιανόητο να φλέγεται η γειτονιά σου κι εσύ να συνθέτεις στο πιάνο τη μουσική για το «Τρία πουλάκια κάθονταν» και να κάνεις τέχνη, το ίδιο αδιανόητο για μένα είναι να φλέγεται το Τεμπλόνι και η Λευκίμμη υπό το βάρος των σκουπιδιών όλου του νησιού, να είσαι Τεμπλονιώτης η Λευκιμμαίος και να εκθέτεις φωτογραφίες η ζωγραφιές αντίστοιχα, που όχι μόνο δεν έχουν σχέση με το δράμα της ιδιαίτερης πατρίδας σου αλλά ούτε καμία σχέση έχουν τα έργα σου με οποιοδήποτε από τα γενικότερα σοβαρότατα κοινωνικά προβλήματα, όπως η αδικία η ανισότητα η αλλοτρίωση, η καταστροφή περιβάλλοντος, ο πόλεμος, η βία κ.λ.π.

Για μένα τουλάχιστον είναι αδιανόητο να οργώνει τους δρόμους της πόλης μας το αυτοκίνητο της Ευρωπαίας Επιτρόπου συνοδευόμενο από δύο περιπολικά εμπρός και τέσσερις Ζητάδες πίσω και να περνάει δίπλα από την συναυλία των νεανικών συγκροτημάτων στην πάνω πλατεία πού είτε πιθήκιζαν μιμούμενοι αντίστοιχα Αμερικάνικα πρότυπα, είτε ασφυκτιούσαν περιχαρακωμένα στην θεματολογία του εγωκεκρισμού τους.

Το αντεπιχείρημα που άκουσα «Δεν πάει σε μία κοπή πίτας να εκθέσεις θεματικά» δεν με έπεισε. Γιατί δεν πάει; Το απαγόρεψε κανείς; Όχι βέβαια. Απλά το επέβαλε το life style που ως σύννεφο πανούκλας άμβλυνε τις κεραίες μας και σκέπασε την συνείδηση και τις ψυχές μας μεταδικτατορικά. Λέω μεταδικτατορικά γιατί ενώ τα φαινόμενα κοινωνικής παθογένειας θέριεψαν έκτοτε στην κατ’ επίφασιν Δημοκρατία μας, οι αντιστάσεις μας, ως κοινωνία, καταφανώς αμβλήθηκαν την στιγμή που η λογοκρισία και η τρομοκρατία του δημιουργού σχεδόν μηδενίστηκε. Αυτό που γίνεται σήμερα δεν το χωράει ο νους μου. Ποιος νοιάζεται άραγε σήμερα για Δικαιοσύνη και ποιος απαιτεί δίκαιη κατανομή των βαρών και των ωφελημάτων; Το αντίθετο γίνεται. Στραβομάρα έχετε ή μόνο στα αποσαθρωμένα ψάρια της παραλίας αγαλλιάζει το μάτι σας; Την εποχή της χούντας δεν υπήρχε δημιουργός που άμεσα ή έμμεσα δεν προσπαθούσε τουλάχιστον να υψώσει τη φωνούλα του για να καταδείξει την λούμπα μέσα στην οποία είχαμε πέσει. Θέατρο, μουσική εικαστικά, στο απόγειό τους, με αμέτρητες εκδηλώσεις και κάθε μία τους μια κραυγή για ξεσηκωμό. Τότε ακριβώς η τέχνη, που προφανώς δεν ήταν ξεκομμένη από την κοινωνία και την ηθική, βρέθηκε στο απόγειό της, δίνοντας έργα μεγαλειώδη και αθάνατα που δυστυχώς αναμασάμε σήμερα. Τι νόημα και τι καλλιτεχνική αξία έχει μία ατιτλοφόρητη φωτογραφία π.χ. ενός μπριζιολομάγουλου παπά την ώρα που «λειτουργεί» έχοντας δίπλα του ένα αγοράκι με καρφωμένο το βλέμμα πάνω του; Τι θέλει να πεί ο καλλιτέχνης; Μήπως να εκφράσει τη μαγεία της εικόνας; Μήπως να εκφράσει το θρησκευτικό του συναίσθημα; Ή μήπως να εκφράσει το παιδο-ομοφυλο-φιλικό του ταμπεραμέντο;

Τι έγινε παιδιά; Μήπως ακόμα δεν αντιληφθήκατε ότι από την δικτατορία των συνταγματαρχών περάσαμε στην ακόμη χειρότερη δικτατορία των μαφιόζων; Μήπως ακόμη δεν καταλάβατε ότι με μία κιθάρα, ένα χρωστήρα, μία ακριβή φωτοκάμερα στο χέρι και χωρίς τόλμη, σοφία και διάθεση παρέμβασης δεν κάνεις τέχνη; Μήπως δεν καταλάβατε ότι οι apolitic εκδηλώσεις σας λειτουργούν ως άλλοθι και ως βιτρίνα του σαθρού κοινωνικού μας μοντέλου; Ή μήπως βαλθήκατε να επιβεβαιώσετε την ρήση του μεγάλου μας σάτυρου Τζίμη Πανούση ότι «Απώτερος στόχος του καλλιτέχνη είναι να βρει γκόμενα»;

Τι να σας πω. Ως και σ’ αυτό αποτύχατε. Ελάχιστες οι θηλυκές παρουσίες στη χθεσινή κοπή πίτας.!!!

Γιώργος Σ. Βλάσσης (Μελισσουργός) Λευκίμμη 05 Μάρτη 2009

http://lefkimmiwtes.b/;ogspot.com/

Το νέο "οραμα" Γατσούλη

Μέσα στο "τηγάνι" των Αλυκών Λευκίμμης (προστατευμένος βιότοπος) βάλθηκε να φτιάξει πάρκιν ο πιό άχρηστος και πιό καταστροφικός δήμαρχος που είχε ποτέ η Λευκίμμη. Το "ας πρόσεχαν οι Λευκιμμιώτες όταν ψήφιζαν" εδώ δεν ισχύει. Ποιόν να πάρεις και ποιόν ν' αφήσεις ήταν το δήλημα. Διάλεξαν τον πιό απατεώνα. Κανείς υποψήφιος εκτός του πρωτοεμφανιζόμενου Τάσου (που είχε να ανταγωνιστεί άλλους δύο υποψήφιους της ίδιας παράταξης) δεν διαμένει στην Λευκίμμη. Εποχή του τηλεχειριστήριου βλέπεις. Σίγουρα είναι κι αυτός ένας από τους λόγους που πάει η Λευκίμμη από το κακό στο χειρότερο. Αν εξαιρέσουμε λοιπόν τον φιλότιμο Οικονομολόγο Τάσο με τις ελέχιστες αντιστάσεις που μέχρι τώρα έδειξε σε θέματα πέραν των οικονομικών, τίποτα δεν κινείται στον πολιτικό ορίζοντα. Όλοι περιμένουν την προεκλογική περίοδο να φτιάξουν κοινωνικό μούτρο πάνω στον βάλτο.

Ο Γίγας της Σάτιρας

Απολαύστε εδώ φίλοι μου τον πρωταθλητή σατιρικό μας καλλιτέχνη σε ένα... βαθυστόχαστο ποιητικό κρεσέντο. Προηγουμένως φροντίστε να αποφύγετε την παρουσία σεμνότυφων, δυσκοίλιων, υποκριτών, σπασικλών και βασικά και πρώτιστα αφαιρέστε την δική σας μάσκα υποκρισίας. Κι αν ακόμα δεν τολμάτε, ελπίζω η περιέργειά σας να δείτε το βίντεο να βοηθήσει έτσι κι αλλιώς Αν, τέλος, νιώσετε καλύτερα, δηλαδή αν νιώσετε την λυτρωτική επίδραση του άκρατου γέλιου, μπείτε στο You Tube και ανοίξτε όσα βίντεο του παμμέγιστου Τζιμάκου αντέξετε. Και για κερασάκι στην τούρτα είτε ανοίξτε το ραδιόφωνο στις 12 το μεσημέρι καθημερινά στη συχνότητα 99,5 και απολαύστε τα σχόλιά του, είτε μπείτε στην ιστοσελίδα του radio CITY και ανοίξτε το αρχείο των απίστευτων εκπομπών του. Έχω την άποψη ότι ελάχιστος λόγος γίνεται στις μέρες μας γι αυτό το φαινόμενο και την τεράστια απελευθερωτική του προσφορά. Όπως συμβαίνει πάντα μοιάζουν να περιμένουν να πεθάνει πρώτα για να αρχίσουν να τον δοξάζουν. Το κόλπο των σαρκοφάγων. Ο Τζίμης μας όμως δεν τους κάνει την χάρη. Έχει DNA αθάνατου.

Γιά δες τε πως τον λύσανε των σκουπιδιών τον κόμπο!!

Σημ: Στοίχοι Γ.Σ.Βλάσση (Μελισσουργού) σε μουσική παραδοσιακού Κλέφτικου.

Μπράβο παιδιά! Συγχαρητήρια. Τα καταφέρατε πάλι. Αυτή τη φορά με τη διαχείριση των σκουπιδιών σε σχέση με το νέο θαύμα, τον χωροταξικό σχεδιασμό!
Τι να πει κανείς κι από που ν’ αρχίσει. Βρώμα η δουλειά. Βρώμα κι αναγούλα. Το μόνο που ένοιαζε τους αρχόντους ήταν να γίνει ο ΧΥΤΑ στα Μισοράχια, παρόλο που ξέρανε ότι είναι παράνομος. Αρκεί που έγινε, για να αποφύγουνε την επιστροφή των χρημάτων στην Ε.Ε. που ήδη τα είχανε βάλει στην τσέπη. Αρκεί που έγινε, για να μην τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι γι αυτήν την απάτη. Αρκεί που έγινε για να έχουν τη Λευκίμμη και το Τεμπλόνι αντίπαλους και εναλλακτική επιλογή. Τώρα όμως τι γίνεται με τα σκουπίδια;
Κι ας πούμε πως οι Τεμπλονιώτες και Πουλαδίτες δεχθούνε την συγκέντρωση, την διαλογή και τον ΧΥΤΑ στην αυλή τους (σύμφωνα με τον νέο σχεδιασμό) ώσπου να γίνει η νέα χωματερή, ή έστω το εργοστάσιο διαλογής, τι θα τα κάνουμε τα σκουπίδια; Στο μεταξύ η χωματερή μας λειτουργεί ασταμάτητα, όπως και οι τράφοι. Το όριο για το πρόστιμο έχει λήξει από την πρώτη Γεννάρη και αρκεί μία προσφυγή και ενός πολίτη για να το... απολαύσουμε, αν δεν το γευθούμε αυτεπάγγελτα. Θα μου πεις: «Τόσα χρόνια τη ζουλάραμε απ’ την Ε.Ε. με τις χωματερές. Τώρα θα κολλήσουμε;» Με άλλα λόγια δηλαδή: «Γαϊδουρινό το πρόσωπο, ζωή χαριτωμένη». Κανείς δεν νοιάστηκε ούτε για την καταστροφή του περιβάλλοντος, ούτε για την υγεία των πολιτών ούτε για το χαράτσι που θα πληρώσουμε στην Ε.Ε., ούτε για τις συνέπειες στον τουρισμό και την οικονομία του τόπου γενικότερα. Οι αρχόντοι μας λένε πως δεν υπάρχει άλλη λύση από την κατασκευή του ΧΥΤΑ στα Μισοράχια. Ο Νομάρχης όμως δεν έπεισε κανέναν Λευκιμμιώτη για τη λειτουργία του ΧΥΤΑ μόνο για τρείς Δήμους. Πολύ περισσότερο δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι αυτή είναι ποιοτική λύση, ή η καλύτερη, όπως μας έλεγε ο Μαχιμάρης. Οι άλλοι της αντιπολίτευσης ζητάνε Ολοκληρωμένη Διαχείριση λες και ο ΧΥΤΑ δεν σχεδιάστηκε για τέτοια! Στην πραγματικότητα εννοούσανε Συγκεντρωτική Διαχείριση. Αν εννοούνε διαλογή και ανακύκλωση γιατί δεν φωνάζανε όταν ξεκινούσε το Τεμπλόνι;Δηλαδή θέλουν κάθε Δήμος να συγκεντρώνει τα σκουπίδια του σε σταθμούς μεταφόρτωσης (άλλη βρώμα και έξοδα) κι από κεί να πηγαίνουν στο Τεμπλόνι (ακόμη κι απ΄ τους Παξούς) και να διαλέγονται ή να καίγονται, ενώ τα υπόλοιπα να θάβονται σε ΧΥΤΥ. Στα μέτρα των κερδοσκόπων δηλαδή. Καμία έγνοια για δίκαιη κατανομή των ωφελημάτων στους δημότες και ανα Δήμο. Καμία έγνοια για τον περιορισμό της σπατάλης χρημάτων και ενέργειας. Καμία έγνοια για τις επιπτώσεις στις άτυχες κατα Δήμο περιοχές συγκέντρωσης, συμπίεσης και μεταφόρτωσης και την ακόμη πιό άτυχη περιοχή συγκέντρωσης και διαλογής. Αρκεί που δεν θα ήταν στην πόρτα μας. Καμία έγνοια για το ποσοστό διαλογής και ταφής. Καμία έγνοια για την ποιότητα (και άρα την αξία) των προϊόντων της διαλογής. Κανείς (άρχοντας ή ηγέτης της Συντονιστικής) δεν ενδιαφέρθηκε να στηρίξει την πρόταση που εξ’ αρχής κατέθεσα. Όλοι με συνοπτικές διαδικασίες και γελοία «επιχειρήματα» βιάστηκαν να κουκουλώσουν την λύση για Αποκεντρωμένη κατά Δήμο Διαχείριση των Απορριμμάτων, λέγοντας διάφορα «επιχειρήματα» εναντίον της, παρά την Ιώβεια υπομονή μου κάθε φορά που επαναλάμβανα τεκμηριωμένα επιχειρήματα σε βουλωμένα αυτιά. Ακόμη και οι νυχτωμένοι «Οικολόγοι» που ...να μην πω πάλι. Μάλλιασε η γλώσσα μου. Δεν βαριέσαι. «Κουφού την πόρτα κι αν λαλείς, στραβού κι αν θυμιατίζεις, τον μεθυσμένο κι αν κερνάς, όλα χαμένα τα’ χεις». Όταν όλα τα κόμματα συμφωνούν στην συγκεντρωτική διαχείριση, που δεν είναι τίποτε άλλο από συγκεντρωτική κονόμα, μπορούν τα κομματόσκυλα να πάνε κόντρα στο κόμμα; Τώρα κάνουν χαρούλες που ανεβλήθη η δίκη(για πολλοστή φορά) στο Συμβούλιο της Επικρατείας, εμπιστευόμενοι τον ειδικό χωροτάκτη ηγέτη τους που τους έπεισε (στην λογική: μακριά απ’ τον τόπο μου και όπου θέλει ας είναι) ότι η Λευκίμμη δεν θα είναι το κεντρικό σημείο συγκέντρωσης των σκουπιδιών. Αρκεί να απαλλαγεί η ανελέητη κάστα των επιχειρηματιών του Κάβου από την έγνοια της διαχείρισης των σκουπιδιών τους και τον τρισκατάρατο ΧΥΤΑ. Αρκεί γι αυτούς που ξεμπροστιάσανε με τα βίντεό τους στην άθλια ιστοσελίδα τους, τον ακόμα χειρότερο ψεύτη και λαοπλάνο Δήμαρχό μας. Τις δικές τους τζαφανιές δεν τις βλέπουνε και νομίζουν πως όλοι οι λοιποί τρώνε κουτόχορτο. Σοσιαλιστές, υποτίθεται, αλλά το μόνο που δεν τους νοιάζει είναι ποιός θα πληρώσει το «μαλλί» των προστίμων και της διαχείρισης που προτείνουν. Ακόμη κι ο Χαραλάμπους δεν βλέπει τίποτε στραβό στον χωροταξικό σχεδιασμό του Νομάρχη. Κρίμα ρε Μπάμπη και σε συμπαθώ που να πάρει... Καμία έγνοια κι από κανέναν για αποτελεσματικότητα στον έλεγχο από τους πολίτες της διαδικασίας διαχείρισης των σκουπιδιών. Κανείς τους δεν νοιάστηκε για δίκαιη κατανομή βαρών και ωφελημάτων στη διαχείριση των σκουπιδιών. Κανείς τους δεν είδε το σκουπίδι ως πλούτο που πρέπει να μείνει στον τόπο μας και να κατανεμηθεί δίκαια. Το μόνο που βλέπουνε είναι να το συγκεντρώσουν και είτε να το χαρίσουν σε κάποιον επιχειρηματία (το πιθανότερο) είτε να το διαχειριστούν αυτοί για να μοιράζονται τα "τυχερά". Έτσι βάλανε μπροστά την προπαγάνδα για την υψηλή συνείδηση των Ευρωπαίων και την μειωμένη δική μας!! Τα Ευρωλιγούρια, μας περάσανε για πρόβατα!
Μαγκιά σας λοιπόν πατριώτες. Νικήσατε. Εγώ πια σηκώνω τα χέρια. Ποτέ όμως δεν με πείσατε. Ντρέπομαι για λόγου σας. Σας βλέπω και αναγουλιάζω. Τι άλλο να περιμένω εγώ από εσάς εκτός από την αρπαγή της περιουσίας μου (των σκουπιδιών μου εννοώ) και την διόγκωση του λογαριασμού των Δημοτικών τελών; Μήπως να περιμένω την αναβάθμιση της ποιότητας του μελιού μου και της ζωής μου; Εσείς βέβαια, με την γνωστή συνείδηση Ευρωπαίου γαϊδάρου, χεστήκατε για τα δικά μου ιντερέσα.
Τι χειρότερο να περιμένει ο τόπος και οι επόμενες γενιές από σας;
Ποιά είναι λοιπόν η πιο ήπια βρισιά και κατάρα που μπορώ να σας δώσω;
ΝΑ ΠΑΤΕ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΟΛΟΙ ΣΑΣ καθήκια του κερατά.

Γιώργος Σ. Βλάσσης (Μελισσουργός) 07 Φλεβάρη2009